Conchita Martínez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Conchita Martinez
Conchita Martinez
Państwo  Hiszpania
Miejsce zamieszkania Barcelona
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1972
Monzón
Wzrost 170 cm
Masa ciała 59 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 2006
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 33 (3 ITF)
Najwyżej w rankingu 2 (30 października 1995)
Australian Open F (1998)
Roland Garros F (2000)
Wimbledon W (1994)
US Open SF (1995, 1996)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 13 (2 ITF)
Najwyżej w rankingu 7 (11 stycznia 1993)
Olympic rings with white rims.svg
Tenis ziemny
Silver medal with cup.svg srebro
Barcelona 1992 debel
Bronze medal with cup.svg brąz
Atlanta 1996 debel
Silver medal with cup.svg srebro
Ateny 2004 debel

Conchita Martínez (ur. 16 kwietnia 1972 w Monzón), tenisistka hiszpańska, wiceliderka rankingu światowego, zwyciężczyni Wimbledonu, zdobywczyni Pucharu Federacji, medalistka olimpijska. Jest wyoutowaną lesbijką od 1995 roku, kiedy jedna z gazet opublikowała informację o jej romansie z inną tenisistką Gigi Fernandez[1].

Występowała jako tenisistka zawodowa od 1988 i przez 18 lat figurowała w czołowej pięćdziesiątce rankingu światowego gry pojedynczej. Już w 1989 wygrała swoje trzy pierwsze turnieje, była w ćwierćfinale wielkoszlemowego French Open oraz awansowała do najlepszej dwudziestki zawodniczek, a udany sezon przypieczętowała debiutem w turnieju Masters. Od 1989 przez osiem lat z rzędu docierała przynajmniej do ćwierćfinału French Open. W 1993 była pierwszą Hiszpanką, której udało się w erze "open" dotrzeć do półfinału na trawie wimbledońskiej, a rok później na tych samych kortach odniosła największy sukces w karierze; w finale Wimbledonu 1994 zmierzyła się z wybitną specjalistką gry na trawie Martiną Navrátilovą i pokonała ją w trzech setach, głównie dzięki świetnym minięciom. Jest to jedyne wielkoszlemowe zwycięstwo Martinez, ponadto wystąpiła w dwóch finałach; w Australian Open 1998 przegrała ze Szwajcarką Martiną Hingis (w półfinale pokonała wiceliderkę rankingu Lindsay Davenport), we French Open 2000 uległa Francuzce Mary Pierce. W 1992 i 2001 była w finale gry podwójnej French Open.

Poza wymienionymi finałami i zwycięstwem w Wimbledonie, była ośmiokrotnie w półfinałach i jedenastokrotnie w ćwierćfinałach wielkoszlemowych w grze pojedynczej. W 1995 była półfinalistką wszystkich czterech turniejów Wielkiego Szlema. Sukcesy odnosiła także w innych imprezach, wygrywając łącznie 33 turnieje w singlu i 13 w deblu. Czterokrotnie (z rzędu) triumfowała w prestiżowym turnieju Italian Open w Rzymie (1993-1996). Wygrywała także imprezy w Polsce – w 1998 turniej w Warszawie, rok później w Sopocie. W latach 1989-2000 nieprzerwanie występowała w turnieju Masters w singlu, 1995 i 1997-1999 także w deblu. W październiku 1995 była sklasyfikowana na pozycji nr 2 na świecie w grze pojedynczej, w styczniu 1993 – jako nr 7 w rankingu deblistek.

Była wieloletnią reprezentantką Hiszpanii w Pucharze Federacji, broniąc barw narodowych w latach 1988-2004, z przerwą jedynie w 1997 i 1999. Przyczyniła się do pięciu końcowych sukcesów Hiszpanii w tych rozgrywkach, partnerując zazwyczaj Arantxy Sánchez Vicario. Obie te zawodniczki zostały uhonorowane specjalną nagrodą Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy za zasługi dla popularyzacji Pucharu Federacji. Martinez ma również bogatą kartę olimpijską; startowała w czterech olimpiadach i sięgnęła po trzy medale w konkurencji debla (w parze z Sánchez Vicario srebro w Barcelonie 1992 i brąz w Atlancie 1996, z Virginią Ruano Pascual srebro w Atenach 2004).

Dzień przed ukończeniem 34 lat w kwietniu 2006 Martinez ogłosiła zakończenie kariery sportowej. Jest jedyną Hiszpanką, która triumfowała na Wimbledonie.

Gra Conchity Martínez opierała się głównie na defensywie. Zawodniczka stosowała urozmaicone rotacje, posługiwała się topspinem i slajsem, potrafiła wytrzymać długie wymiany z głębi kortu. Była praworęczna, bekhend grała jedną ręką.

Wielki szlem[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Finalistka Wynik
1994 Wimbledon 1994 Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 6:4, 3:6, 6:3

Finalistka[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Mistrzyni Wynik
1998 Australian Open 1998 Szwajcaria Martina Hingis 3:6, 3:6
2000 French Open 2000 Francja Mary Pierce 2:6, 5:7

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni[edytuj | edytuj kod]

  • 1989 Phoenix, Wellington, Tampa
  • 1990 Paryż (hala), Scottsdale, Indianapolis
  • 1991 Barcelona, Kitzbühel, Paryż (hala)
  • 1992 Kitzbühel
  • 1993 Brisbane, Rzym, Houston, US Hardcourts, Filadelfia
  • 1994 Wimbledon, Hilton Head, Rzym, US Hardcourts
  • 1995 Hilton Head, Amelia Island, Hamburg, Rzym, San Diego, Los Angeles
  • 1996 Rzym, Moskwa
  • 1998 San Diego, Warszawa
  • 1999 Sopot
  • 2000 Berlin
  • 2005 Pattaya

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]