Mikrohistoria

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Mikrohistoria to praktyka historiograficzna polegająca na historycznym opisie niewielkich przestrzeni terytorialnych i czasowych oraz silnie akcentująca zainteresowanie problemami życia codziennego, świadomości, przekonań, obyczajów członków społeczności lokalnych, które często pomijane są w pracach badających głównie wielkie procesy i wybitne jednostki w dziejach.

Badania mikrohistoryczne wspomagane są często antropologią i naukami o kulturze, seksualności czy religii.

Sztandarowym przykładem mikrohistorii może być książka autorstwa Emmanuela Le Roy Ladurie Montaillou – wioska heretyków. Montaillou leżało w podpirenejskim hrabstwie Foix, w górach Ariège. Praca opisuje wewnętrzny świat katarskiej wioski, do której przybywa trybunał inkwizycyjny (stąd czerpał informacje Le Roy Ladurie). Książka ta to niemal reportaż, pokazujący całość wiejskiego życia przełomu XIII i XIV wieku: spory wewnątrz wspólnoty, seksualność bohaterów, ich postawy wobec zagrożenia sądu inkwizycyjnego.

[edytuj] Bibliografia

  • Emmmanuel Le Roy Ladurie Montaillou – wioska heretyków, Warszawa: PIW, 1988
  • Robert Darnton, "Wielka rzeź kotów", przekł. Ewa Domańska, Tomasz Gawin, Dorota Grobelna, Anna Idzikowska, Anna Maćkowiak, Michał Radomski, Wiktor Werner, Michał Zwierzykowski, Agnieszka Błaszczyk. „Polska Sztuka Ludowa: Konteksty”, nr 3-4, 2002.
  • Carlo Ginzburg, "Ser i robaki. Wizja świata pewnego młynarza w XVI wieku", przekł. Radosław Kłos. Warszawa: PIW, 1989.
  • Ewa Domańska [1] Mikrohistorie. Spotkania w międzyświatach, Poznań: Wyd. Poznańskie, 1999
  • "Historia społeczna, historia codzienności, mikrohistoria", przekł. Andrzej Kopacki. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Volumen, 1996.