Morze Króla Haakona VII
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Morze Króla Haakona VII | |
 Mapa Morza Króla Haakona VII |
|
| Kontynent | Antarktyda |
| Terytoria |  (Roszczenia terytorialne) |
| Powierzchnia | 10 090 km² |
| Typ morza | otwarte |
Morze Króla Haakona VII (ang.: King Haakon VII Sea; nor.: Kong Håkon VII Hav)[1] – morze Oceanu Południowego rozciągające się u brzegów Antarktydy Wschodniej. Morze rozciąga się wzdłuż wybrzeża Ziemi Królowej Maud[2][3].
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Morze znajduje się między 20° W i 44° E i jest pokryte lodem, przez większą część roku. Obszar ten jest ważnym siedliskiem dla Fok Rossa (Ommatophoca rossii)[4][5].
Historia [edytuj]
W dniu 27 stycznia 1820 badacz rosyjski Fabian Bellingshausen w czasie swej wyprawy poszukujący tzw. Terra Australis, prawdopodobnie, jako pierwszy dotarł do tego akwenu[6][7][8].
Nazwa morza pochodzi od imienia króla Norwegii (pierwszego po rozwiązaniu unii ze Szwecją) Haakona VII.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP: Nazewnictwo Geograficzne Świata. T. Zeszyt 10: Morza i oceany. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 2008, s. 37. ISBN 976-83-254-0462-8.
- ↑ David McGonigal: Antarctica: Secrets of the Southern Continent. London: Frances Lincoln Publishing, 2009. ISBN 0711229805.
- ↑ Bernadette Hince: The Antarctic dictionary: a complete guide to Antarctic English. Collingwood, Australia: Csiro Publishing, 2000. ISBN 095774711X.
- ↑ Polar Conservation Organisation (PCO)
- ↑ American Society of Mammalogists (ASM)
- ↑ Antarktyka: Historia odkryć i eksploatacji
- ↑ Polar Cruises.com
- ↑ Antarctic-circle.org
