Zatoka Sueska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zatoka Sueska
Półwysep Synaj (lewa część fotografii – Zatoka Sueska, prawa Zatoka Akaba)
Półwysep Synaj (lewa część fotografii – Zatoka Sueska, prawa Zatoka Akaba)
Państwo  Egipt
Lokalizacja Morze Czerwone
Wymiary 325 × 15-55 km
Głębokość 80 m
Miejscowości nadbrzeżne Suez
Położenie na mapie Egiptu
Mapa lokalizacyjna Egiptu
Zatoka Sueska
Zatoka Sueska
Ziemia 28°45′N 33°00′E/28,750000 33,000000

Zatoka Sueska ( arab.: خليج السويس Khalij as-Suways) – zatoka na północno-zachodnim końcu Morza Czerwonego. Między Półwyspem Synaj a wschodnim wybrzeżem Afryki. Terytorialnie należy do Egiptu. Morze Czerwone na swym północnym końcu rozdziela się na dwie części, oblewając Półwysep Synaj od zachodu zatoką Sueską a od wschodu zatoką Akaba. Zatokę Sueską można zaliczyć z geologicznego punktu widzenia do relatywnie młodej, w przybliżeniu 40 milionów lat. [1]. Długość zatoki wynosi 325 km. Szerokość 15 do 55 km. Głębokość do 80 m. Rozpoczyna się na południu przy południowym krańcu Półwyspu Synaj a kończy się przy egipskim mieście Suez, gdzie rozpoczyna się Kanał Sueski. Zatoka Sueska mimo tworzy granice między dwoma kontynentami: Afryką a Azją[2].

Sueska Zatoka połączona Kanałem Sueskim z Morzem Śródziemnym. Główny port: Suez. Przez Zatokę Sueską (a potem przez Kanał Sueski) przebiega jedna z głównych morskich linii tranzytowych. Na zatoce są liczne wysepki i rafy koralowe. Z dna morskiego wydobywa się gaz ziemny.

W porcie Ajn Suchna nad Zatoką Sueską po przepompowaniu ropy z tankowców przesyłana jest ona rurociągiem Sumed do terminalu Sidi Kerir nad Morzem Śródziemnym. Dwie równoległe nitki o średnicy 42 cali, każda należą w połowie do państwowej egipskiej EGPC oraz kompanii: saudyjskiej Saudi Aramco, ADNOC ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, katarskiej OGPC i trzech spółek kuwejckich.

Wraki statków w Zatoce Sueskiej[edytuj | edytuj kod]

Nurek nad krytym przejściem poniżej mostka SS Thistlegorm

Najbardziej znanymi wrakami w lokalizacji Zatoki Sueskiej Morza Czerwonego są: Dunraven i Thistlegorm.

Dunraven[edytuj | edytuj kod]

Brytyjski statek parowy, zbudowany w roku 1873 w stoczni w Newcastle upon Tyne. Przewożąc przyprawy i złoto z Indii, zatonął w roku 1876, po uderzeniu w rafę. Leży na głębokości 30 m w pobliżu rafy, obrócony do góry dnem. Wrak ma 80 m długości i 10 m szerokości. Rufa leży na głębokości 29 m.

Thistlegorm[edytuj | edytuj kod]

Statek handlowy zbudowany w 1940 r. Miał 126 m długości i 17.5 m szerokości. W październiku 1941 r. opłynął Afrykę i wpłynął na wody Morza Czerwonego. Wypełniony zapasami przeznaczonymi dla Północnej Afryki. Zatonął zbombardowany przez bombowce niemieckie. Jest jednym z najlepszych wraków do nurkowania. Cała ładownia okrętu jest dostępna dla nurków. Wewnątrz można zobaczyć ciężarówki, motory, skrzydła samolotów, silniki, pociągi, amunicję i pojazdy opancerzone.

Wyciek ropy w 2010 roku[edytuj | edytuj kod]

Wyciek ropy nastąpił 14 czerwca 2010 na południowo-zachodnim krańcu Zatoki Sueskiej w rejonie Hurghady prawdopodobnie z tankowca. Wybrzeże zostało tam zanieczyszczone na długości 160 kilometrów. W pięciu miejscach ropa uszkodziła rafy koralowe. Powstało też zagrożenie dla pobliskiego rezerwatu przyrody morskiej.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]