Nissan Maxima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nissan Maxima
2002-2003 Nissan Maxima GLE
2002-2003 Nissan Maxima GLE
Producent Nissan
Okres produkcji od 1976
Poprzednik Datsun 810
Datsun 200B
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia sedan, coupé, kombi
Dane dodatkowe
Konkurencja Mitsubishi Galant
Toyota Camry
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nissan Maxima – samochód osobowy produkowany przez japoński koncern Nissan Motor. Zaliczany do klasy średniej-wyższej (segment E). Model zadebiutował w 1976 roku jako ulepszona wersja modelu Bluebird, od roku 1980 model został przeniesiony na wydzielone dla niego linie produkcyjne. Do 2004 roku Maxima była głównie produkowana głównie w Oppamie, po 2004 roku została otwarta fabryka w Smyrna, w stanie Tennessee.

Na różnych kontynentach niektóre wersje Maximy nosiły nazwy: Cefiro lub Laurel.


1976–1980[edytuj | edytuj kod]

Nissana Bluebird Maxima
Nissana Bluebird Maxima
Inne nazwy Datsun 810
Okres produkcji 1976-1980
Miejsce produkcji  Japonia
Dane techniczne
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Silniki R6 2,0 l
R6 2,4 l
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Dane dodatkowe
Pokrewne Datsun 280ZX
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Produkcja Maximy została zainicjowana przez Nissana Bluebird Maxima, model był dostępny w USA jako Datsun 810 od lutego 1977 roku. Dostępne były dwie jednostki napędowe R6, SOHC 2,0 l który przeznaczoną na rynek japoński oraz 2,4 l (stosowany w Nissanie Datusn 240Z) przeznaczoną na rynek amerykański. Podstawowy model wyposażony był w gaźnik, w wersji sportowej stosowano wtrysk paliwa. Samochód wyposażony był w napęd tylny. W roku 1979 zaprezentowano 2-drzwiowe coupé - wersja charakteryzowała się odświeżoną stylistyką nadwozia.


1981 – 1984 Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza Generacja
Pierwsza Generacja
Inne nazwy Datsun 810
Okres produkcji 1981-1984
Dane techniczne
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Silniki Benzynowe:
R6 2,4 l L24
Wysokoprężne:
R6 2,8 l L28
Skrzynia biegów 5-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Dane dodatkowe
Pokrewne Nissan Bluebird 910
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

W roku 1981 w nowym modelu po raz pierwszy użyto nazwy Maxima. Był to w zasadzie Bluebird 910 oferowany na rynek japoński z wydłużonym o 10 cm przodem. Przez pierwszy rok samochód sprzedawany był w dwóch wersjach, 810 Deluxe oraz 810 Maxima, od roku 1982 wszystkie modele 810 nosiły już nazwę Maxima. W roku 1984, ostatnim roku produkcji Maximy I generacji, amerykański Datsun zaczął nosić znaczek Nissana (tylko rocznik 1984 posiadał oba znaczki na tyle auta, "Nissan" oraz "Datsun").

1985 – 1988 Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Druga generacja
Druga generacja
Okres produkcji 1985-1988
Miejsce produkcji  Japonia, Oppama
Dane techniczne
Segment C
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki V6 3,0 l VG30E
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
4-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu przedni
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pod koniec 1984 została zaprezentowana nowa wersja Nissana Maximy bazująca na modelu Bluebird U11, była to pierwsza wersja przednionapędowa. Model ten wyposażony był w trzylitrowy silnik VG30E V6 (157 KM - 119 kW) oraz czterobiegową skrzynie automatyczną lub pięciobiegową skrzynie manualną. Silnik ten był pierwszym masowo produkowanym japońskim V6, w który był wyposażany również Nissan 300ZX. Druga generacja Maximy zaliczała się do segmentu samochodów kompaktowych. W roku 1988 została zakończona produkcja modelu w wersji kombi, która była dostępna od modelu Datsun 810.


1989 – 1994 Trzecia generacja[edytuj | edytuj kod]

Trzecia Generacja
Trzecia Generacja
Producent Nissan
Okres produkcji 1989-1994
Miejsce produkcji  Japonia, Oppama
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki Nissan
Benzynowe:
V6
1989-1994 3.0-12v 170 KM
Skrzynia biegów 4-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4780 mm
Szerokość 1760 mm
Wysokość 1989-91: 1405 mm
1992-94: 1346 mm
Rozstaw osi 2650 mm
Masa własna 1359 kg
Poj. zbiornika paliwa 70 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 510 l
Ładowność 556 kg
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Trzecia generacja Maximy była produkowana w latach 1989 – 1994. Dostępne były dwie wersje, amerykańska - luksusowa oraz europejska. Nadwozie oznaczono symbolem J30 (nie mylić z Infiniti J30). Był to pierwszy japoński samochód przekraczający szerokością japoński limit 67 cali (1701,8 mm) co czyniło Maximę bardziej komfortową dla pasażerów. W porównaniu do II generacji zawieszenie stało się twardsze (bardziej sprężyste) co pozytywnie wpłynęło na pokonywanie zakrętów, w kwestii bezpieczeństwa w drzwiach pojawiły się wzmocnienia, a za dopłatą można było zamówić poduszkę powietrzną, system ABS był standardowy. Automatyczna skrzynia biegów posiadała 3 tryby pracy. 5 biegowa skrzynia manualna została doskonale wystopniowana. Bagażnika o pokaźnych rozmiarach 510 litrów nie było można powiększyć przez złożenie tylnych foteli. Bagażnik można było otwierać zdalnie po przekręceniu kluczyka. Nissanowi Maximie w latach jego produkcji zarzucano spore natężenie hałasu podczas szybkiej jazdy, a to poprzez źle skonstruowane nadwozie pod względem aerodynamicznym (strugi powietrza opływającego nadwozie).

Maxima trzeciej generacji była w pierwszej kolejności zaprezentowana na rynek europejski zastępując model Laurel. Wersje oferowane na Europę:

  • 3.0
  • 3.0 S
  • 3.0 SE

Wszystkie australijskie wersje posiadały wyłącznie skrzynię automatyczną oraz silnik VG30DE.

Wersje sprzedawane w Japonii oraz Europie wyposażone były w 5 biegową skrzynię manualną jako opcję, wersje na Amerykę Północą oraz Australię były standardowo wyposażane w skrzynię automatyczną. Maxima sprzedawana w Nowej Zelandii była wyposażana w skrzynię manualną.

Rzeczą wyróżniającą J30 od modeli produkowanych do 2004 roku jest niezależne tylne zawieszenie. Silnika z tej generacji Maximy użyto w sportowym aucie z 1989 roku Nissanie 300 ZX dodatkowo wyposażono go w dwie turbosprężarki.

Silnik i specyfikacja Nissana Maximy (1989-1994)[edytuj | edytuj kod]

Silniki benzynowe Moc / Nm Osiągi
Model Wersja Silnik Skrzynia biegów Moc maksymalna Maksymalny moment Nm 0-100 km/h Prędkość maksymalna Średnie zużycie paliwa (l)
3.0 limuzyna VG30DE 6-cylindrowy, 2960 cm³, 12v 5-biegowa manualna
4-biegowa automatyczna
125 kW / 170 KM @ 5600 obr/min 248 Nm @ 2800 obr/min 8,7 sek
9,3 sek
220 km/h
218 km/h
9,9 l
10,9 l


1995 – 1999 Czwarta generacja[edytuj | edytuj kod]

Czwarta Generacja
1995-1996 Nissan Maxima (USA)
1995-1996 Nissan Maxima (USA)
Inne nazwy Nissan Cefiro (A32)
Okres produkcji 1995-1999
Dane techniczne
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki V6 3,0 l VQ30DE
Skrzynia biegów 4-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 1997-99: 4811 mm
1995-96: 4768 mm
Szerokość 1770 mm
Wysokość 1415 mm
Dane dodatkowe
Pokrewne Infiniti I30
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Maxima czwartej generacji oznaczona została symbolem A32. Występowały dwie wersje, europejska (QX) oraz amerykańska (GE, GLE, GXE). Podstawową jednostkę napędową stanowił trzylitrowy motor V6 VQ30DE o mocy 193 KM EU i 190 KM US. Na rynek europejski wydany została również oszczędniejsza jednostka 2.0 140 KM VQ20DE.

Silnik VQ30DE przez pięć lat był uznawany jako jeden z dziesięciu najlepszych silników świata magazynu Ward (Ward's 10 Best Engine List), jego miejsce na liście zastąpił jego następca VQ35DE, oraz kolejne jego ulepszenia (w chwili obecnej (2008) silniki VQ pozostają 14 lat na liście)[potrzebne źródło].

W 1997 model zza oceanu przeszedł lifting, wzrosły wymiary nadwozia, wnętrze przeszło delikatne zmiany. Różnice wersji QX w modelach 1995-1997 do modeli 1997-1999 to między innymi: listwy boczne w kolorze nadwozia, czerwone wskazówki zegarów, trzecie światło stop, głośniki wysokotonowe przeniesione ze słupków w drzwi boczne, boczne poduszki powietrzne umieszczone w fotelach (modele po lifcie posiadają w sumie 4). Skrzynia automatyczna charakteryzowała się wysoką wytrzymałością oraz bardzo dobrymi parametrami. Głownie dla europejskich konsumentów przewidziana była 5-biegowa przekładnia manualna, ale można również spotkać sportowe modele Maximy w Stanach Zjednoczonych. Opcjonalnie można było zamówić system Audio Bose. Auto występowało w Filmie „Szybcy i wściekli” w stylizacji JDM.


2000 – 2004 Piąta generacja[edytuj | edytuj kod]

Piąta Generacja
Nissan Maxima A33
Nissan Maxima A33
Inne nazwy Nissan Maxima A33
Producent Nissan
Okres produkcji 1999-2004
Miejsce produkcji  Japonia, Oppama ,  Stany Zjednoczone, Tennessee
Poprzednik Nissan Maxima A32
Następca Nissan Maxima A34
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki Nissan
Benzynowe:
V6
2.0 140 KM, 2.5 209 KM, 3.0 200 KM, 3.5 255 i 268 KM
Skrzynia biegów 5-biegowa automatyczna
6-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4915 mm
Szerokość 1821 mm
Wysokość 1481 mm
Rozstaw osi 2824 mm
Poj. zbiornika paliwa 76 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 440 l
Ładowność 556 kg
Dane dodatkowe
Konkurencja Toyota Camry , Mitsubishi Galant
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tak jak w latach 90. Nissan postanowił wyodrębnić dwie wersje A33 (EU i USA). Są to ostatnie Maximy produkowane w Japonii (2000-04), ponieważ następne modele składane były w USA w fabryce Tennessee.

Wersja europejska wyróżniała się nową stylistyką na tle konkurencji. W swojej gamie silników producent oferował dwulitrowy 140-konny silnik oraz trzylitrowy motor o mocy 200 koni. Do obydwu jednostek konstruktorzy montowali 5-biegową przekładnię manualną oraz 5-biegowy automat o rożnych trybach pracy. Producent oznajmił, iż automat do tego modelu był specjalnie zaprojektowany, natomiast użytkownicy mają pewne zastrzeżenia co do jego trwałości. Na rynku europejskim zrezygnowano z nagłośnienia systemu Audio Bose.

W 2004 zakończono produkcję Maximy na rynek europejski. Podobna politykę przyjęła Toyota z modelem Camry. Zdaniem producentów auta cieszyły się zbyt małą popularnością, nie tak jak za oceanem. Prawdopodobnie głównym powodem była zbyt wysoka cena, która oscylowała w granicach 180 tys zł. (dla porównania cena w USA 20-30 tys USD).

Wersja amerykańska początkowo bazowała technicznie na poprzedniku A32. Do wyboru oferowano 5-biegową przekładnie manualną oraz 5-biegowy automat w połączeniu z jedynym dostępnym trzylitrowym motorem VQ30DE-K o mocy 222-227 KM. W 2002 został wprowadzony nowy 3,5-litrowy silnik VQ35DE o mocy 255 KM. Do przeniesienia napędu użyto 5-biegowego automatu oraz nowej 6-biegowej przekładni manualnej (10% ogólnej sprzedaży). Sprzężenie 3,5 litrowego silnika z manualną przekładnią pozwalało rozpędzić pojazd w zaledwie 5.9s do 100km/h.Opcje dodatkowe: System Audio Bose, Reflektory ksenonowe HID. W 2003 wyszła specjalna edycja Titanium (dedykowane koła i wnętrze), również tak jak edycja Meridian (podgrzewane siedzenia i koło kierownicy, system nawigacji GPS).


2004 – 2008 Szósta generacja[edytuj | edytuj kod]

Szósta Generacja
Inne nazwy Nissan Maxima A34
Producent Nissan
Okres produkcji 2004-2008
Miejsce produkcji  Japonia, Oppama
Poprzednik Nissan Maxima A33
Następca Nissan Maxima A35
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki Nissan
Benzynowe:
V6
3.0-V6 200 KM , 3.5-V6 265 KM
Skrzynia biegów 5-biegowa automatyczna
6-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylni
Długość 3850 mm
Szerokość 1830 mm
Wysokość 1490 mm
Rozstaw osi 2830 mm
Poj. zbiornika paliwa 80 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 510 l
Ładowność 556 kg
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Infiniti G35
Pokrewne Nissan 350Z
Konkurencja Toyota Camry, Mitsubishi Galant
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Szósta generacja Nissana Maximy została wypuszczona na rynek w 2004 roku . Była krótsza , niższa , i węższa od poprzednika. Do napędu służyły dwa silniki benzynowe V6, 3.0 VQ30DE i 3.5 VQ35DE i mocach odpowiednio 200 i 265 koni. Były sprzęgnięte z 5-biegowym automatem lub 6-biegową skrzynią ręczną. Moment obrotowy 340 Nm osiągany był przy 4300 obr/min. W porównaniu do poprzednika był bardziej luksusowy. W standardzie można było otrzymać skórzaną tapicerkę, el. regulowane i sterowane lusterka, el. regulowana kierownica podgrzewana, el. szyby, el. fotele podgrzewane chłodzone wentylowane z funkcją pamięci, reflektory ksenonowe HID, aut. klimatyzacja dwu- lub czterostrefowa (opcja), alufelgi 18-calowe, system audio Bose, przyciemnione szyby, otwierana i zamykana aut. klapa bagażnika itd. Samochód bazował na podzespołach i częściach Nissana 350Z, natomiast płyta podłogowa była taka sama jak w Infiniti G35. Sprzedaż w Europie zakończono ze względu na lepszą sprzedaż w Stanach Zjednoczonych. Koniec produkcji w 2008 roku. Następca Maximy A34 to Maxima A35.


Od 2009 Siódma generacja[edytuj | edytuj kod]

Siódma Generacja
Nissan Maxima A35
Nissan Maxima A35
Inne nazwy Nissan Maxima A35
Producent Nissan
Okres produkcji Od 2009 - teraz
Miejsce produkcji  Stany Zjednoczone, Tennessee
Poprzednik Nissan Maxima A34
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki V6 3,5 l VQ35DE 290KM
Skrzynia biegów automatyczna skrzynia biegów CVT
Rodzaj napędu przedni
Długość 4841 mm
Szerokość 1859 mm
Wysokość 1468 mm
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Infiniti G37
Pokrewne Nissan 370Z
Konkurencja Toyota Camry , Mitsubishi Galant
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

7. generacja modelu nosi oznaczenie A35. Auto zostało zaprezentowane po raz pierwszy 2008 na New York International Auto Show. Jest to drugi model Nissana oznaczony hasłem 4DSC – 4-door sports car. Auto jest produkowane w USA w Tennessee w mieście Smyrna.

Do napędu użyto tylko jednej jednostki napędowej - V6 3.5 VQ35DE. Według specyfikacji dostępnej na stronie Nissana auto dysponuje mocą 290 KM przy 6400 obr/min oraz momentem obrotowym 354 Nm przy 4400 obr/min. Do przeniesienia napędu użyto automatycznej skrzyni biegów CVT (Continuously Variable Transmission). Manualna przekładnia nie jest już oferowana, ponieważ sprzedano zaledwie tylko 8% takich wersji. Oferowane jest w dwóch wersjach wyposażenia, S i SV.

Auto jest oferowane wyłącznie na rynek amerykański. W USA cena tego auta kształtowała się na początku od 28 do 36 tys. dolarów. Podczas kryzysu lato/jesień 2008 koncern zdecydował podnieść cenę auta o 2000 $.

W 2010 Nissan planuje przywrócenie Maximy na rynek europejski dodając do gamy silników oszczędnego diesla, który zostanie opracowany razem z zaprzyjaźnionym koncernem Renault. Prawdopodobnie będą to silniki o pojemności 2,2 i 3,0 i mocy 170 i 245 KM


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]