Renault Trafic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Renault Traficsamochód dostawczo-osobowy typu van produkowany przez francuski koncern Renault od 1980 roku. W 2014 roku zaprezentowano trzecią generację pojazdu.

Renault Trafic I[edytuj | edytuj kod]

Renault Trafic I
Renault Traffic I przed liftingiem
Renault Traffic I przed liftingiem
Inne nazwy Opel / Vauxhall Arena
Tata Winger
Chevrolet Trafic
Winnebago LeSharo
Producent Renault
Zaprezentowany 1980
Okres produkcji 1980 - 2000
1997 - 2000 (Opel / Vauxhall Arena)
Miejsce produkcji  Francja, Batilly
 Argentyna
 Chiny
Poprzednik Renault Estafette
Następca Renault Trafic II
Dane techniczne
Segment van
Typy nadwozia 3 i 5-drzwiowy van
2-drzwiowe podwozie pod zabudowę
Silniki Benzynowe:
R4 1.4 48 KM
R4 1.7
R4 2.2
Diesla:
R4 2.1
R4 2.5
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
Szerokość 1905 mm
Liczba miejsc 2 - 9
Dane dodatkowe
Konkurencja Mercedes-Benz MB100
Volkswagen Transporter
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pierwsza generacja Renault Trafic została zaprezentowana w 1980 roku. Nieco przypominała ona wyglądem ówczesną wersję Renault Master. Samochód wytwarzała niezależna firma nadwoziowa Chausson.

Renault Traffic I po liftingu
Tył Traffic I

Debiutował z 3 silnikami benzynowymi i 2 dieslami; najsłabszy silnik benzynowy miał 35 kW (48 KM) mocy. W 1989 roku pierwsza generacja przeszła face-lifting polegający między innymi na przeniesieniu kierunkowskazów na wysokość reflektorów i pewnym skróceniu samochodu. Zmieniono wówczas także i wygląd przesuwanych drzwi, a wygląd unowocześniono. Samochód był sprzedawany w wersjach z trojgiem drzwi, jak również z drzwiami przesuwanymi (wówczas było 5 drzwi). Dostępna była również wersja z oddzieloną tylną przestrzenią. Van miał z przodu 3 siedzenia. W przypadku wersji bez oddzielonej części bagażowej, w aucie mogło się zmieścić od 6 do 9 osób. Samochód był dostępny w wersji z pojedynczymi i skrzydłowymi drzwiami. Traffic I występował także w wersji skrzyniowej i jako podwozie pod zabudowę (tylko z pojedynczą kabiną). Wprowadzono także wersję 4x4 rzadko spotykaną na obecnym rynku wtórnym. W czasie produkcji auto było chętnie kupowane, jednak w latach 90. już nieco przestarzałe. W 1997 roku rozszerzono sprzedaż z wykorzystaniem sieci dilerskiej General Motors, wprowadzając model Arena (głównie na rynek niemiecki i angielski jako Vauxhall). W 2000 roku zaprzestano produkcji modelu z powodu wprowadzenia na rynek nowej generacji auta. Jeszcze na początku 2001 roku wyprzedawano resztki z produkcji pierwszej generacji; w sumie w latach 1981 - 2001 sprzedano około 930 tys. sztuk. Renault Trafic pierwszej generacji był produkowany w Batilly we Francji a także w Argentynie, a montowano go m.in. w Chinach. W 2007 roku koncern Tata Motors zaprezentował model Winger będący kolejnym wcieleniem Renault Trafic pierwszej generacji. Jednak Marubeni Motors nie importuje tego modelu do Polski.

Renault Trafic II[edytuj | edytuj kod]

Renault Trafic II
Renault Trafic II Phase I
Renault Trafic II Phase I
Producent Renault
Zaprezentowany wrzesień 2001
Okres produkcji 2001 - 2014
Miejsce produkcji  Hiszpania, Barcelona
 Anglia, Luton
Poprzednik Renault Trafic I
Następca Renault Trafic III
Dane techniczne
Segment van
Typy nadwozia 4 i 5-drzwiowy van
Skrzynia biegów 5 i 6-biegowa manualna
6-biegowa Quickshift[1]
Długość SWB: 4782 mm
LWB: 5182 mm
Regular Pickup: 5038 mm
Crew Pickup: 5438 mm
Szerokość 1904 mm
Wysokość SWB: 2497 mm
LWB: 2800 mm
Crew Van: 1380 mm
Regular Pickup: 1966 mm
Crew Pickup: 1973 mm
Rozstaw osi SWB: 3098 mm
LWB: 3498 mm
Masa własna 1660 - 1969 kg
Liczba miejsc 3 - 9
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Opel Vivaro
Nissan Primastar
Konkurencja Citroën Jumpy
Fiat Scudo
Mercedes-Benz Viano
Mercedes-Benz Vito
Peugeot Expert
Toyota ProAce
Volkswagen Transporter
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Renault Master II został zaprezentowany we wrześniu 2001 roku.

Renault Trafic II Phase II
Renault Traffic II Phase III
Tył Trafic II Phase I
Tył Trafica II Phase III

Projektanci starali się dopasować wygląd drugiej generacji do współczesnych realiów. Auto skrócono i zmniejszono. Zastosowano nowocześniejsze rozwiązania techniczne. Trafic zyskał wyglądem na atrakcyjności dzięki innemu projektowi. Z przodu samochodu mogą usiąść 3 osoby. Podobnie jak u poprzednika wersje osobowe mają odpowiednio 6 do 9 miejsc siedzących. W tym samym roku Opel wypuścił bliźniaczy model – Vivaro, który w 2002 roku zdobył prestiżowy tytuł Van of the Year. Jednocześnie partner Renault – Nissan zaczął sprzedawać model bliźniaczy – Primastar.

Najważniejsze cechy stylizacji to m.in.: kroplowe reflektory i łukowe podwyższenie dachu. Samochód występuje w wersji z krótkim i długim rozstawem osi (długość zewnętrzna wynosi odpowiednio 4,78 i 5,18 m). Jego osobliwością jest występowanie wersji krótkiej z wysokim dachem, który zwiększa objętość ładowni z 5 do 7 m³. Dłuższe odmiany mieszczą 5,9 lub 8,3 m³.

W 2006 roku przeprowadzono facelifting, który wynikał, podobnie jak w przypadku Renault Master z wprowadzenia silników spełniających normę emisji spalin Euro 4. Obecnie sprzedawane modele mają, ze względu na wymagania cieplne filtra cząstek stałych większe otwory w zderzaku przednim. Stosowane wcześniej silniki 1.9 dCi o mocy 82 i 100 KM zastąpiono silnikiem o pojemności 2.0 dm³, regulowanym na dwie moce: 90 i 115 KM. Silnik 2.5 dCi rozwija teraz 146 KM zamiast wcześniejszych 135 KM i jest stosowany także w Renault Masterze, gdzie zastąpił silnik o pojemności 3.0 dm³ produkcji Nissana, który osiągał moc 136 KM. Rok 2006 przyniósł także dwie odmiany skrzyniowe (z wysoką i niską podłogą; tylko z pojedynczą kabiną), a także popularną we Francji kabinę na ramie (plancher cabine), która służy do budowy samochodów kempingowych, karetek pogotowia, sklepów obwoźnych, a także nadwozi chłodniczych. W roku 2011 wycofano z oferty silnik 2.5 dCi ponieważ nie spełniał on normy Euro 5[2].

Modele drugiej generacji od 2002 roku powstają w zakładach w Barcelonie (2007 r. - 67 561 szt.), mniejsze liczby pojazdów są produkowane od 2001 roku w zakładach koncernu General Motors w Luton w Anglii (2007 r. - 24 978 szt.).

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • Benzynowe
Silnik Pojemność
skokowa [cm³]
Moc maksymalna
[KM] ([kW]) przy obr/min
Maks. moment obrotowy
[Nm] przy obr/min
Układ i liczba
cylindrów
Układ rozrządu/
liczba zaworów
Przyśpieszenie (s)
0-100 km/h
Prędkość maksymalna
km/h
Spalanie (l/100 km)
średnio
2.0 16V 1998 120 (88)/4750 190/3750 R4 DOHC/16 14,5 160 10,3
  • Diesla
Silnik Pojemność
skokowa [cm³]
Moc maksymalna
[KM] ([kW]) przy obr/min
Maks. moment obrotowy
[Nm] przy obr/min
Układ i liczba
cylindrów
Układ rozrządu/
liczba zaworów
Przyśpieszenie (s)
0-100 km/h
Prędkość maksymalna
km/h
Spalanie (l/100 km)
średnio
1.9 dCi 80 1870 82 (60)/3400 190/2000 R4 OHC/8 21,7 138 7,7
1.9 dCi 100 1870 100 (74)/3500 240/2000 R4 OHC/8 16,5 155 7,7
2.0 dCi 90 1995 90 (66)/3500 240/1600 R4 DOHC/16 19,0 145 7,9
2.0 dCi 115 1995 115 (84)/3500 290/1600 R4 DOHC/16 15,0 160 7,9
2.5 dCi 135 2464 135 (99)/3500 310/1750 R4 DOHC/16 15,2 165 8,6
2.5 dCi 150 2464 145 (107)/3500 320/1500 R4 DOHC/16 13,5 170 8,7


Renault Trafic III[edytuj | edytuj kod]

Renault Trafic III
Producent Renault
Zaprezentowany marzec 2014
Okres produkcji od 2014
Miejsce produkcji  Francja, Sandouville[3]
Poprzednik Renault Trafic II
Dane techniczne
Segment van
Silniki Diesla:
1.6 dCi 90 KM, 115 KM, 120 KM, 140 KM
Skrzynia biegów 6-biegowa manualna
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Fiat Scudo III
Opel Vivaro
Konkurencja Citroën Jumpy
Fiat Scudo
Mercedes-Benz klasy V
Mercedes-Benz Vito
Peugeot Expert
Toyota ProAce
Volkswagen Transporter

Renault Trafic III po raz pierwszy zaprezentowano w marcu 2014 roku.

Traffic III powstał jako zupełnie nowa konstrukcja, która nie ma nic wspólnego ze starszym modelem. Pojazd dostępny będzie w dwóch konfiguracjach rozstawu osi (krótki i długi) oraz w dwóch wariantach wysokościach karoserii (niski, wysoki). Uwzględniając różne wersje napędowe i możliwości przewożenia ładunków pojazd dostępny będzie w 270 konfiguracjach[4].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym silnikiem modelu będzie silnik wysokoprężny 1.6 dCi oferowany w kilku wariantach do wyboru w wersji z jedną turbosprężarką o zmiennej geometrii łopatek o mocy 90 KM i 115 KM, lub z dwoma niezależnymi turbinami i mocy 120 KM oraz 140KM[5].


Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]