Osobliwość (astronomia)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Osobliwość - w astronomii obszar, w którym przyspieszenie grawitacyjne lub gęstość materii są nieskończone.
Z opisu ewolucji Wszechświata określonej przez metrykę Robertsona-Walkera wynika, że osobliwość powinna istnieć na początku Wielkiego Wybuchu. Rozważa się również istnienie obiektów astronomicznych o gęstości tak dużej, że uniemożliwiającej emisję fotonów, a domniemane osobliwości umieszcza się wewnątrz czarnych dziur.
Według prof. Jerzego Sikorskiego, "Teoria względności opisując zapadanie się czarnej dziury przewiduje, że cała materia tworząca taki obiekt skupia się w końcu w centralnym punkcie — tzw. osobliwości — osiągając nieskończone gęstości."
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Sikorski: "Zasada antropiczna i Wszechświat", KOSMOLOGIA — kilka ciekawych problemów, w serwisie „Urania — Postępy Astronomii”. [dostęp 2010-01-30]
