Peregrin Tuk
| Peregrin I Tuk | |
Wyobrażenie thana Peregrina I |
|
| Lata życia | 2990 TE – ok. 65 CE |
| Rasa i kultura | hobbit, Fallohid |
| Kraina | Shire |
| Inne imiona | Pippin, Ernil i Perianath |
| Tytuły lub przydomki | giermek, rycerz Gondoru, than Shire |
| Rodzice | Paladin II Tuk i Eglantina Banks |
| Rodzeństwo | Perła, Pimpernel, Pervinka |
| Współmałżonek | Perła z Long Cleeve |
| Potomstwo | Faramir I |
| Wystąpienia w literaturze i aktorzy | |
| Literatura przedmiotu | Władca Pierścieni |
| Władca Pierścieni | Billy Boyd |
Peregrin I Tuk – fikcyjna postać ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia, hobbit, jeden z bohaterów Władcy Pierścieni. W adaptacji reżyserowanej Petera Jacksona zagrał go szkocki aktor Billy Boyd.
Życiorys [edytuj]
Peregrin I Tuk, w młodości nazywany Pippinem, syn Paladina II Tuka, był najmłodszym uczestnikiem wyprawy mającej na celu zniszczenie Jedynego Pierścienia.
Razem z Meriadokiem Brandybuckiem został pojmany przez orków, którzy napadli na Drużynę i zabili broniącego ich Boromira. Orkowie mieli za zadanie poprowadzić ich do Isengardu, lecz zostali pokonani przez oddział rohirrimskiej jazdy Éomera. Podczas walki Pippin wraz z Merrym uciekli do Fangornu, gdzie spotkali Drzewca, z którym się zaprzyjaźnili. Następnie ruszyli z armią entów do Isengardu. Wraz z Gandalfem, Aragornem, Gimlim, Legolasem i oddziałem króla Théodena podążyli na zachód. Na wzgórzu Dol Baran Pippin spojrzał w palantír i nawiązał kontakt z Sauronem.
Następnie pojechał z Gandalfem do Minas Tirith w Gondorze, gdzie w imię wdzięczności dla Boromira ofiarował swoje usługi Denethorowi II i został rycerzem Gondoru. Podczas oblężenia Minas Tirith zaalarmował Gandalfa i Beregonda o szaleństwie Denethora, dzięki czemu uratował życie Faramirowi. Potem ruszył wraz z Armią Zachodu na Czarną Bramę i w bitwie zabił trolla, ratując Beregonda.
Po powrocie do Shire był jednym z dowódców powstania hobbitów. Następnie poślubił Perłę z Long Cleeve, z którą miał syna, Faramira, i został thanem Shire'u. W 62 roku razem z Meriadokiem złożył urząd i po raz ostatni wyruszył do Gondoru. Tam zmarł, a jego ciało spoczeło obok grobu Aragorna.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||