Śpiąca królewna (film 1959)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śpiąca królewna
Sleeping Beauty
Rok produkcji 1959
Data premiery Polska 18 sierpnia 1995
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 75 min.
Reżyseria Clyde Geronimi
Scenariusz Donald Halliday,
Roy M. Brewer Sr.
Główne role Bill Thompson,
Mary Costa,
Eleanor Audley,
Taylor Holmes
Muzyka George Bruns

Śpiąca Królewna (ang. Sleeping Beauty) – pełnometrażowy film animowany z 1959 roku, nawiązujący do baśni Śpiąca królewna Charles'a Perraulta. Film został wyprodukowany przez wytwórnię filmową Walt Disney Pictures.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Dawno, dawno temu żył król Stefan wraz ze swoją małżonką. Gdy urodziła im się córeczka, nazwali ją Aurora, na cześć bogini jutrzenki Aurory. Na uroczystość z okazji narodzin królewny zaproszono wszystkich mieszkańców królestwa, a także króla Huberta i jego syna Filipa. Książę Filip i Aurora mieli być ogłoszeni narzeczonymi. Zjawiły się także trzy Dobre Wróżki: Flora, Hortensja i Niezabudka, które obdarowały Aurorę różnymi zaletami: Flora urodą, a Hortensja pięknym głosem. Zanim Niezabudka zdążyła złożyć swój dar, zjawiła się Czarownica, która przeklęła Aurorę. Zły urok miał sprawić, że w dniu swoich szesnastych urodzin przed zachodem słońca królewna zrani się w palec i zapadnie w sen na wieki.

Kiedy Czarownica zniknęła, Niezabudka zamieniła klątwę i oto królewnę ze snu miał zbudzić pocałunkiem książę. Wróżki wymyśliły plan ocalenia Aurory: przebrały się za wieśniaczki, zabrały królewnę z zamku i razem z nią ukryły się głęboko w lesie, w opuszczonej chacie drwala i przez szesnaście lat żyły bez używania magii. Królewnie nadały imię Różyczka i zataiły przed nią jej królewskie pochodzenie. W dniu szesnastych urodzin zorganizowały dla niej przyjęcie niespodziankę, ale najpierw musiały nakłonić ją do wyjścia na spacer. Tam Różyczka poznała pewnego młodzieńca, który okazał się nikim innym jak księciem Filipem. Młodzi zakochali się w sobie i umówili wieczorem w chatce drwala. Tymczasem wróżki nie radziły sobie z przygotowaniem niespodzianki i zdecydowały się użyć magii. Wtedy kruk Czarownicy zauważył iskry z komina i podleciał bliżej, aby się temu przyjrzeć. Kiedy wszystko było już gotowe, Aurora wróciła z lasu i poinformowała ciotki o swoich planach. Wówczas wróżki powiedziały jej prawdę o jej pochodzeniu, a całą rozmowę usłyszał kruk, który natychmiast odleciał do swojej pani.

Kiedy Wróżki wraz z królewną były w zamku, Czarownica zahipnotyzowała ją i zaprowadziła na wieżę, gdzie zmusiła ją do dotknięcia wrzeciona. Wtedy wypełniła się przepowiednia Czarownicy, jednak wróżki nie pozwoliły, by wszystko stało się po jej myśli – rzuciły czar, w którego efekcie zasnęli wszyscy mieszkańcy zamku i mieli się obudzić dopiero wówczas, gdy obudzi się Aurora. Gdy wróżki dowiedziały się, że tajemniczym wybrankiem Różyczki był właśnie książę Filip,wyprawiły się w Zakazane Góry, do zamku Czarownicy, by uwolnić uwięzionego przez nią księcia. Uzbroiły go, by mógł ruszyć na ratunek Aurorze, ale na drodze stawała im ciągle Czarownica. Kiedy przedarli się przez jej kolczasty mur, zmieniła się w smoka i Filip, z pomocą wróżek, w ostatniej chwili wbił miecz prosto w serce smoka. Wtedy droga do prawdziwej miłości była już prosta – książę dotarł do wieży, w której spoczywała królewna i pocałował ją. Pocałunek zdjął czar z królewny i całego zamku. Filip z Aurorą żyli długo i szczęśliwie.

Piosenki[edytuj | edytuj kod]

  • Hail to the Princess Aurora (Wiwat królewna Aurora)
  • Gifts of the Beauty (Przyjmij dar)
  • I wonder (Dlaczego)
  • Once upon a dream (Znam ze snu) – piosenka przewodnia filmu
  • Poor Aurora, Sleeping Beauty (Śpij, słodko śpij) – piosenka tytułowa

Dystrybucja i wznowienia[edytuj | edytuj kod]

W Polsce film ten został wydany w 1995 roku przez Imperial CinePix[1].

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Stara wersja (1962)[edytuj | edytuj kod]

Udział wzięli:

Nowa wersja (1995)[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: STUDIO OPRACOWAŃ FILMÓW w Warszawie
Reżyseria: Izabella Falewiczowa
Dialogi: Krystyna Uniechowska-Dembińska i Izabella Falewiczowa
Dźwięk: Alina Hojnacka-Przeździak
Montaż: Gabriela Turant-Wiśniewska
Kierownictwo muzyczne: Mirosław Janowski
Kierownictwo produkcji: Mieczysława Kucharska
Udział wzięli:

i inni

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]