Port lotniczy Perm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Аэропорт Большое Савино
Bolshoye Savino Airport
port lotniczy Perm-Sawino Wielkie
Państwo  Rosja
Kraj  Kraj Permski
Miejscowość Perm
Typ cywilne/wojskowe
Właściciel Perm Airlines
Kod IATA PEE
Kod ICAO USPP
Wysokość 123 m n.p.m.
Drogi startowe
Położenie na mapie Kraju Permskiego
Mapa lokalizacyjna Kraju Permskiego
PEE
PEE
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
PEE
PEE
Ziemia 57°55′00″N 56°01′36″E/57,916667 56,026667Na mapach: 57°55′00″N 56°01′36″E/57,916667 56,026667
Strona internetowa

Port lotniczy Perm-Sawino Wielkie i Baza lotnicza Sawino Wielkie (ang.: Bolshoye Savino Airport, ros.: Аэропорт Большое Савино) (kod IATA: PEE, kod ICAO: USPP) – międzynarodowy port lotniczy i baza lotnicza w Kraju Permskim w Rosji, położony 17.6 km SW od centrum miasta Perm. Jest to lotnisko cywilno-wojskowe, m.in. ze stacjonującym pułkiem lotniczym myśliwców i utwardzonymi stanowiskami dla bombowców i osobno terminalem pasażerskim.

Baza lotnicza[edytuj | edytuj kod]

Jest to siedziba 764 IAP (764 pułku lotnictwa myśliskiego), jedyny pułk lotniczych sił zbrojnych 5 Armii PWO (protiw wozdusznej oborony) (następca 4 Armii PWO z czasów ZSRR). Według czasopisma branży lotnictwa wojskowego Air Forces Monthly, numer z lipca 2007, 764 pułk podlega bezpośrednio dowództwu Sił Powietrznych Rosji.

Budowa Sawina Wielkiego rozpoczęła się w 1952 pod osobistym nadzorem marszałka Żukowa, zesłanego tu przez Iosifa Stalina po drugiej wojnie światowej, jako dowódcę Wołgo-Uralskiego Okręgu Wojskowego. 1 maja 1960 piloci 764 pułku lotnictwa myśliwskiego Boris Ajwazjan i Sergiusz Safronow startujący z tej bazy usiłowali przechwycić i zestrzelić samolot szpiegowski Lockheed U-2 USA Air Force; Safronow poległ w swoim samolocie MiG-19, pechowo zestrzelony rakietami radzieckiej obrony przeciwlotniczej[1].

W 1965 lotnisko Sawino Wielkie rozszerzono o cywilne funkcje regionalnego portu lotniczego dla miasta Perm, obsługującego samoloty pasażerskie średniego zasięgu, poczynając od wydzielenia aż 39 miejsc na obszernej płycie postoju samolotów, w tym wydzielonej osobno strefy towarowej.

Podczas zimnej wojny stacjonowało tu w pełnej gotowości bojowej 38 myśliwców MiG-25, uzupełnianych szeregiem Jak-25 i Jak-28. W 1991 baza otrzymała nowoczesne egzemplarze myśliwców przechwytujących MiG-31[2]. W 2002 droga startowa została przedłużona ze standardowej długości 2500 m do 3200 m.

Linie lotnicze i kierunki lotów[edytuj | edytuj kod]

Linia lotnicza Kierunek
Aerofłot
  1. Rosja Moskwa-Szeremietiewo
Lufthansa
  1. Niemcy Frankfurt przez Rosja Kazań
Red Wings
  1. Turcja Antalya
  2. Egipt Hurghada
  3. Egipt Szarm el-Szejk
S7
  1. Rosja Moskwa-Domodiedowo
Nordwind
  1. Tajlandia Bangkok
  2. Tajlandia Phuket
Kuban Airlines
  1. Turcja Antalya
  2. Egipt Hurghada
  3. Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj
  4. Rosja Soczi
Orenburg Airlines
  1. Turcja Antalya
  2. Tajlandia Bangkok
  3. Hiszpania Barcelona
  4. Indie Goa
  5. Grecja Heraklion
  6. Ukraina Kijów-Boryspol
  7. Tunezja Monastyr
  8. Wietnam Nha Trang
  9. Chińska Republika Ludowa Sanya
  10. Wietnam Ho Chi Minh
  11. Egipt Hurghada
  12. Egipt Szarm el-Szejk
  13. Rosja Soczi
Rossiya
  1. Rosja Sankt Petersburg
RusLine
  1. Rosja Jekaterynburg
  2. Azerbejdżan Baku
Somon Air
  1. Tadżykistan Duszanbe
Transaero
  1. Hiszpania Barcelona
  2. Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj
  3. Cypr Larnaka
  4. Rosja Moskwa-Domodiedowo
Ural Airlines
  1. Turcja Antalya
  2. Tadżykistan Duszanbe
  3. Tadżykistan Chodżent
  4. Egipt Hurghada
  5. Bułgaria Warna
Tsentr-Yug
  1. Rosja Narjan-Mar
  2. Rosja Kogałym
  3. Rosja Samara
UTair
  1. Rosja Moskwa-Wnukowo
  2. Tajlandia Bangkok
  3. Egipt Hurghada
  4. Egipt Szarm el-Szejk
  5. Tajlandia Pattaya
UTair-Express
  1. Rosja Usinsk
  2. Rosja Narjan-Mar
  3. Rosja Ufa
  4. Rosja Samara
Yamal
  1. Rosja Anapa
  2. Rosja Soczi
  3. Armenia Erywań
  4. Czarnogóra Podgorica
  5. Włochy Triest

Katastrofy[edytuj | edytuj kod]

  • Katastrofa lotu Aerofłot 821 miała miejsce 14 września 2008 przy podejściu do lądowania, już w granicach miasta, aczkolwiek na odludziu. Samolot runął, zabijając wszystkie 88 osób na pokładzie.
  • 29 listopada 2009 w fabryce prochu w granicach miasta po awarii silnika podczas awaryjnego lądowania samolot Cessna 182 runął. Pilot i dwóch pasażerów zostało rannych, jeden pasażer zmarł w szpitalu.
  • 6 września 2011 wkrótce po starcie rozbił się myśliwiec MiG-31. Samolot runął, zabijając obu pilotów.

Przypisy

  1. Zestrzeliłem majora Powers (ros.). [dostęp 2008-09-14].
  2. Aviatsiya PVO (ros.). [dostęp 2008-09-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]