Port lotniczy Moskwa-Szeremietiewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Аэропорт Шереметьево
Terminal "F" (d. 2)
Terminal "F" (d. 2)
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Miejscowość Moskwa
Typ cywilne
Kod IATA SVO
Kod ICAO UUEE
Wysokość 190 m n.p.m.
Statystyki ruchu (2013), źródło
Liczba pasażerów 29 256 000
Liczba operacji 243 858
Drogi startowe
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
SVO
SVO
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
SVO
SVO
Ziemia 55°58′22″N 37°24′53″E/55,972778 37,414722Na mapach: 55°58′22″N 37°24′53″E/55,972778 37,414722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Terminal "B" (d. 1) lotniska Szeremietiewo
Panorama terminalu "F"
Widok na terminal "D" w budowie
Stacja kolejowa przed terminalem "F"
Hala odlotów terminalu "F"
Samolot Ił-18 w barwach Aerofłotu jako pomnik przed dworcem Szeremietiewo "B"

Port lotniczy Moskwa-Szeremietiewo (ros.: Аэропорт Шереметьево IPA: [ʂɨrʲɪˈmʲetʲjɪvə], ang.: Sheremetyevo International Airport) (Kod IATA: SVO, Kod ICAO: UUEE) to najważniejsze międzynarodowe lotnisko w Moskwie. Do niedawna (od około 1970) zajmowało 1. miejsce pod względem ilości odprawionych pasażerów w całej Rosji (15,2 mln w 2008), ale palmę pierwszeństwa dzierży obecnie port lotniczy Moskwa-Domodiedowo (20,4 mln w 2008). Przenosi się tam z każdym rokiem ze starzejącego się Szeremietiewa coraz więcej linii lotniczych. Szeremietiewo pozostaje ciągle główną bazą linii lotniczych Aerofłot.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cywilny port lotniczy Szeremietiewo powstał w 1959 na bazie lotniska wojskowego pod wsią Szeremietiewo w obwodzie moskiewskim. W sierpniu 1959 miał miejsce pierwszy lot pasażerski z Szeremietiewa (samolotem Tu-104 do ówczesnego Leningradu). W lipcu 1960 przeniesiono z portu lotniczego Moskwa-Wnukowo większość lotów międzynarodowych Aerofłotu. Pierwszy lot zagraniczny odbył się 1 lipca 1960 z Szeremietiewa na lotnisko Schönefeld w Berlinie. Jednym z głównych inżynierów był Polak Tomasz Tuszyński.

We wrześniu 1964 otwarto istniejący do dziś Terminal I (Szeremietiewo-1), obecnie znany jako Terminal "B", który obsługiwał w czasach ZSRR rejsy krajowe, a dziś w większości loty do miast Rosji i WNP.

Terminal II (Szeremietiewo-2) został oddany do użytku na początku 1980 z okazji Olimpiady w Moskwie w lecie 1980. Był do 2009 r. kluczowym dworcem lotniczym obsługującym połączenia międzynarodowe w Związku Radzieckim. Stąd odprawiana była większość zagranicznych rejsów Aerofłotu do krajów zachodnich. W związku z otwarciem w 2009 nowego terminalu pod nazwą "D" przeniesiono tam większość lotów Aerofłotu oraz linii z sojuszu SkyTeam z dawnego Szeremietiewa-II przemianowanego na terminal "F". Dawny terminal Szeremietiewo-I oznaczono literą "B". Powstały także niedawno terminale "E" i "C".

Do otwarcia wspomnianych nowych terminali lotnisko Szeremietiewo cieszyło się złą sławą ze względu na przestarzałą infrastrukturę i fatalną obsługę personelu naziemnego. Organizacja kontroli paszportowej, celnej, przesiadek i innych procesów bywałą uciążliwa i długotrwała. Szczególnie kłopotliwe były transfery pomiędzy terminalem 1 i 2 (obecnie "F" i "B"). Nie są one do dziś połączone w żaden stały sposób a odległość między nimi jest znaczna (de facto stanowią one autonomiczne lotniska położone po przeciwległych stronach pasów startowych). Jeśli podróżny nie przekracza granicy państwowej może czekać go wielogodzinne oczekiwanie na przewiezienie na drugi terminal, nieformalna kontrola paszportowa oraz inne utrudnienia, które często prowadzą do spóźnienia na kolejny lot a co za tym idzie wielogodzinnego a czasem wielodniowego koczowania na lotnisku. Terminal 2 (obecnie "F") lotniska Szeremietiewo był zresztą znany ze spędzających w jego strefie tranzytowej dziesiątków podróżnych oczekujących na loty. Spali oni nierzadko w dużych grupach na betonowej podłodze, co niekiedy czyniło jego wnętrze podobne do poczekalni dworcowej zapełnionej bezdomnymi. Znane są także przypadki pozbawionych biletów lub dokumentów pasażerów tranzytowych, którzy koczują tam miesiącami. Gazeta Wyborcza opisywała m.in. w 2008 historię Nigeryjki, która spędziła w nim 20 miesięcy[1]. Jeśli podróżny przekracza granice państwową (np. ponieważ jego kolejny lot jest już lotem krajowym z terminali "B" lub "C") musi udać się na własną rękę do kolejnego terminalu co wiąże się z objechaniem całego lotniska taksówką, mikrobusem lub publicznym autobusem

Połączenie z miastem[edytuj | edytuj kod]

Do niedawna problemem był dojazd na lotnisko z centrum miasta. 10 czerwca 2008 otwarto jednak uroczyście długo oczekiwane bezpośrednie połączenie kolejowe z Terminali "D", "E" i "F" na Dworzec Sawieliowski (połączenie z terminalem "B" nie jest w ogóle przewidywane). 28 września 2009 przedłużono wspomnianą linię kolejową na Dworzec Białoruski (na dworcu Sawieliowskim pociągi obecnie nie zatrzymują się). Wg. rozkładu podróż do centrum powinna trwać 35 min., a w nowoczesnym pociągu powinien dostępny być bezprzewodowy internet. Bilet na przejazd w jedną stronę kosztuje 320 rubli (500 rubli w pierwszej klasie). Analogiczne połączenia kolejowe z centrum wcześniej uruchomiono dla lotnisk Domodiedowo (od 2002) i Wnukowo (od 2005).

Plany rozbudowy[edytuj | edytuj kod]

Prezentacja terminalu "A"

Trwa modernizacja i dalsza rozbudowa lotniska, w szczególności w 2009 zakończono budowę terminalu "D", zaś w 2010 terminalu "E". W dalszej przyszłości planowana jest budowa terminalu "A", który ma być ukończony do 2015. Jednocześnie dodany ma zostać trzeci pas startowy, ponieważ mała odległość pomiędzy istniejącymi dwoma pasami nie pozwala na posługiwanie się nimi równocześnie.

Katastrofy[edytuj | edytuj kod]

  • 6 lipca 1982 – lot Aerofłotu nr SU-411, samolot Iljuszyn Ił-62 rozbija się w czasie startu, ginie 90 osób znajdujących się na pokładzie.
  • 28 lipca 2002 – lot techniczny samolot linii Pulkovo Airlines, Iljuszyn Ił-86 (RA-86060) z 16 osobami na pokładzie rozbija się dwie minuty po starcie. Dwie stewardesy przeżyły katastrofę.

Linie lotnicze i połączenia[edytuj | edytuj kod]

Linia lotnicza Kierunek
Adria Airways
  1. Słowenia Lublana
Aerofłot
  1. Holandia Amsterdam
  2. Rosja Anapa
  3. Turcja Antalya
  4. Rosja Astrachań
  5. Grecja Ateny
  6. Azerbejdżan Baku
  7. Tajlandia Bangkok-Suvarnabhumi
  8. Hiszpania Barcelona
  9. Rosja Barnauł
  10. Liban Bejrut
  11. Serbia Belgrad
  12. Niemcy Berlin-Schönefeld
  13. Kirgistan Biszkek
  14. Belgia Bruksela
  15. Węgry Budapeszt
  16. Rumunia Bukareszt
  17. Rosja Chabarowsk
  18. Syria Damaszek
  19. Indie Nowe Delhi
  20. Ukraina Dniepropietrowsk
  21. Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj
  22. Niemcy Düsseldorf
  23. Arabia Saudyjska Dżudda
  24. Armenia Erywań
  25. Niemcy Frankfurt
  26. Szwajcaria Genewa
  27. Chińska Republika Ludowa Guangzhou
  28. Niemcy Hamburg
  29. Wietnam Hanoi
  30. Niemcy Hanower
  31. Kuba Hawana
  32. Finlandia Helsinki
  33. Hongkong Hongkong
  34. Rosja Irkuck
  35. Rosja Jekaterynburg
  36. Egipt Kair
  37. Rosja Kaliningrad
  38. Czechosłowacja Karlovy Vary
  39. Rosja Kemerowo
  40. Dania Kopenhaga
  41. Ukraina Kijów-Boryspol
  42. Polska Kraków
  43. Rosja Krasnodar
  44. Cypr Larnaka
  45. Wielka Brytania Londyn-Heathrow
  46. Stany Zjednoczone Los Angeles
  47. Angola Luanda
  48. Hiszpania Madryt
  49. Rosja Magadan
  50. Włochy Mediolan-Malpensa
  51. Rosja Mineralne Wody
  52. Niemcy Monachium
  53. Indie Mumbaj
  54. Stany Zjednoczone Nowy Jork-JFK
  55. Francja Nicea
  56. Rosja Niżnewartowsk
  57. Rosja Nowosybirsk
  58. Rosja Omsk
  59. Norwegia Oslo-Gardermoen
  60. Francja Paryż-Charles de Gaulle
  61. Chińska Republika Ludowa Pekin
  62. Rosja Perm
  63. Rosja Pietropawłowsk Kamczacki
  64. Czechosłowacja Praga
  65. Łotwa Ryga
  66. Włochy Rzym-Fiumicino
  67. Rosja Samara
  68. Rosja Sankt Petersburg
  69. Rosja Soczi
  70. Bułgaria Sofia
  71. Korea Południowa Seul-Inczhon
  72. Turcja Stambuł-Atatürk
  73. Rosja/Ukraina Symferopol
  74. Chińska Republika Ludowa Szanghaj-Pudong
  75. Szwecja Sztokholm-Arlanda
  76. Uzbekistan Taszkent
  77. Gruzja Tbilisi
  78. Iran Teheran-Imam Khomeini
  79. Rosja Tiumeń
  80. Japonia Tokio-Narita
  81. Kanada Toronto
  82. Rosja Ufa
  83. Mongolia Ułan Bator
  84. Polska Warszawa
  85. Stany Zjednoczone Waszyngton-Dulles
  86. Włochy Wenecja
  87. Austria Wiedeń
  88. Rosja Władywostok
  89. Rosja Wołgograd
  90. Chorwacja Zagrzeb
  91. Szwajcaria Zurych
Aerofłot-Don
  1. Ukraina Dniepropietrowsk
  2. Rosja Rostów nad Donem
  3. Rosja Soczi
Aerofłot-Nord
  1. Rosja Archangielsk
  2. Rosja Biełgorod
  3. Rosja Narjan Mar
Aerosvit Airlines
  1. Ukraina Kijów-Boryspol
Air Algerie
  1. Algieria Algier
Air Astana
  1. Kazachstan Ałmaty
Air China
  1. Chińska Republika Ludowa Pekin
Air France
  1. Francja Marsylia
  2. Francja Paryż-Charles de Gaulle
Air Baltic
  1. Łotwa Ryga
Air Koryo
  1. Korea Północna Pjongjang
Alitalia
  1. Włochy Mediolan-Malpensa
  2. Włochy Rzym-Fiumicino
Ariana Afghan Airlines
  1. Azerbejdżan Baku
  2. Afganistan Kabul
Belavia
  1. Białoruś Mińsk
Bulgaria Air
  1. Bułgaria Sofia
China Eastern Airlines
  1. Chińska Republika Ludowa Szanghaj-Pudong
China Southern Airlines
  1. Chińska Republika Ludowa Guangzhou
  2. Chińska Republika Ludowa Ürümqi
Czech Airlines
  1. Czechosłowacja Praga
Cyprus Airways
  1. Cypr Larnaka
Cubana de Aviación
  1. Kuba Hawana
Dalavia Far East Airways
  1. Rosja Chabarowsk
Delta Air Lines
  1. Stany Zjednoczone Atlanta
  2. Stany Zjednoczone Nowy Jork-JFK
Estonian Air
  1. Estonia Tallin
Finnair
  1. Finlandia Helsinki
Iran Air
  1. Iran Teheran-Imam Khomeini
Jat Airways
  1. Serbia Belgrad
KD Avia
  1. Rosja Kaliningrad
KLM
  1. Holandia Amsterdam
Korean Air
  1. Korea Południowa Seul-Inczhon
LOT
  1. Polska Warszawa
MIAT Mongolian
  1. Niemcy Berlin-Tegel
  2. Mongolia Ułan Bator
Olympic Airlines
  1. Grecja Ateny
Pakistan International Airlines
  1. Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj
  2. Pakistan Karaczi
Scandinavian Airlines System
  1. Dania Kopenhaga
  2. Szwecja Sztokholm-Arlanda
Syrianair
  1. Syria Damaszek
TAROM
  1. Rumunia Bukareszt
Turkish Airlines
  1. Turcja Stambuł-Atatürk
Uzbekistan Airlines
  1. Uzbekistan Taszkent
Razem: 107 kierunków w 57 krajach

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. [1] Dorota Wodecka, Anita Dmitruczuk, "Uwięziona na terminalu", Gazeta Wyborcza 2008-05-26.