Rajdowe Mistrzostwa Świata 1999

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1999
Rajdowych Mistrzostw Świata
Liczba rajdów 14
Pierwsza runda Monako Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Wielka Brytania Rajd Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Finlandia Tommi Mäkinen
Konstruktorzy Toyota
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ten artykuł dotyczy sezonu 1999 Rajdowych Mistrzostw Świata, 27. sezonu mistrzostw.

Kalendarz[edytuj | edytuj kod]

Runda Data Rajd Zwycięzca
1 17.01 - 20.01 Monako Rallye Automobile de Monte-Carlo Finlandia Tommi Mäkinen Wyniki
2 12.02 - 14.02 Szwecja International Swedish Rally Finlandia Tommi Mäkinen Wyniki
3 26.02 - 28.02 Kenia Safari Rally Kenya Wielka Brytania Colin McRae Wyniki
4 21.03 - 24.03 Portugalia TAP Rallye de Portugal Wielka Brytania Colin McRae Wyniki
5 19.04 - 21.04 Hiszpania Rallye Catalunya-Costa Brava (Rallye de España) Francja Philippe Bugalski Wyniki
6 7.05 - 9.05 Francja Tour de Corse - Rallye de France Francja Philippe Bugalski Wyniki
7 22.05 - 25.05 Argentyna Rally Argentina Finlandia Juha Kankkunen Wyniki
8 6.06 - 9.06 Grecja Acropolis Rally of Greece Wielka Brytania Richard Burns Wyniki
9 15.07 - 18.07 Nowa Zelandia Rally New Zealand Finlandia Tommi Mäkinen Wyniki
10 20.08 - 22.08 Finlandia Neste Rally Finland Finlandia Juha Kankkunen Wyniki
11 17.09 - 19.09 Chińska Republika Ludowa China Rally Francja Didier Auriol Wyniki
12 11.10 - 13.10 Włochy Rallye Sanremo - Rallye d'Italia Finlandia Tommi Mäkinen Wyniki
13 4.11 - 7.11 Australia Telstra Rally Australia Wielka Brytania Richard Burns Wyniki
14 23.11 - 26.11 Wielka Brytania Network Q Rally of Great Britain Wielka Brytania Richard Burns Wyniki

Zgłoszone zespoły i kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Zespół Samochód Opony Numer Kierowca Rundy
Mitsubishi Mitsubishi Lancer Evo VI M 1 Finlandia Tommi Mäkinen 1-14
2 Belgia Freddy Loix 1-3, 5-14
Finlandia Marcus Grönholm 4
Toyota Toyota Corolla WRC M 3 Hiszpania Carlos Sainz 1-14
4 Francja Didier Auriol 1-14
12 Kenia Ian Duncan 3
18 Australia Neal Bates 13
20 Niemcy Isolde Holderied 1
45 Wielka Brytania Martin Brundle 14
Subaru Subaru Impreza WRC P 5 Wielka Brytania Richard Burns 1-14
6 Finlandia Juha Kankkunen 1-4, 7-14
Belgia Bruno Thiry 5-6
14 Belgia Bruno Thiry 1-4
Finlandia Juha Kankkunen 5
Ford Ford Focus WRC M 7 Wielka Brytania Colin McRae 1-14
8 Francja Simon Jean-Joseph 1, 5-6, 12
Szwecja Thomas Rådström 2, 7-11, 13-14
Norwegia Petter Solberg 3-4
20 Norwegia Petter Solberg 10, 12, 14
SEAT SEAT Córdoba WRC P 9 Finlandia Harri Rovanperä 1-14
10 Włochy Piero Liatti 1, 3-8, 11-12
Finlandia Marcus Grönholm 2
Finlandia Toni Gardemeister 9-10, 13-14
16 Wielka Brytania Gwyndaf Evans 14
20 Finlandia Toni Gardemeister 12
Škoda Škoda Octavia WRC M 11 Niemcy Armin Schwarz 1, 4-5, 8, 10, 12, 14
12 Czechy Pavel Sibera 1, 5
Czechy Emil Triner 4, 8, 10, 12
Belgia Bruno Thiry 14
Peugeot Peugeot 206 WRC M 14 Francja François Delecour 6, 8, 10, 12-14
15 Francja Gilles Panizzi 6, 12
Finlandia Marcus Grönholm 8, 10, 13-14
21 Finlandia Marcus Grönholm 12
22 Francja Gilles Panizzi 10, 14
Citroën Citroën Xsara F2 M 18 Francja Philippe Bugalski 5-6, 12
19 Hiszpania Jesús Puras 5-6, 12

Klasyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja generalna kierowców[edytuj | edytuj kod]

Poz. Kierowca Monako Szwecja Kenia Portugalia Hiszpania Francja Argentyna Grecja Nowa Zelandia Finlandia Chińska Republika Ludowa Włochy Australia Wielka Brytania Suma punktów
1 Finlandia Tommi Mäkinen 1 1 DK 5 3 6 2 4 3 1 NU2 NU 1 3 NU 62
2 Wielka Brytania Richard Burns 8 5 NU 4 5 7 2 1 NU 2 2 NU 1 1 55
3 Francja Didier Auriol 3 4 2 3 2 5 1 3 NU 4 NU1 1 3 NU NU 52
4 Finlandia Juha Kankkunen 2 6 NU NU 6 1 NU 2 1 4 6 NU 2 44
5 Hiszpania Carlos Sainz NU 2 3 2 NU 3 3 5 2 6 3 3 NU 2 NU 44
6 Wielka Brytania Colin McRae DK NU 1 1 NU 4 NU NU NU NU NU NU NU NU 23
7 Francja Philippe Bugalski NU 1 1 NU 20
8 Belgia Freddy Loix NU 9 NU 4 8 NU 4 8 10 NU 4 4 5 14
9 Finlandia Harri Rovanperä 7 16 6 NU 14 13 NU NU NU 5 5 16 6 3 10
10 Francja Gilles Panizzi NU NU 33 2 7 6
11 Hiszpania Jesús Puras NU NU 2 NU NU NU 16 6
12 Szwecja Thomas Rådström 3 6 NU NU NU NU 7 6 6
13 Finlandia Toni Gardemeister 14 33 NU 3 6 3 NU 16 NU 6
14 Belgia Bruno Thiry 5 10 NU 6 7 NU 4 6
15 Finlandia Marcus Grönholm NU NU NU 4 8 5 NU 5
16 Francja François Delecour 4 NU NU 9 NU NU NU 3
17 Kenia Ian Duncan 4 3
18 Estonia Markko Märtin 8 NU 5 NU NU 8 2
19 Norwegia Petter Solberg 11 5 11 12 27 9 2
20 Nowa Zelandia Possum Bourne 5 NU 2
21 Włochy Andrea Aghini 5 2
22 Turcja Volkan Işık 7 11 NU NU 15 6 15 1
23 Włochy Piero Liatti 6 NU NU 10 9 NU NU NU NU 1
24 Grecja Leonídas Kyrkos 6 1
Klucz punktacji: 10-6-4-3-2-1 Oznaczenia: NU - nie ukończył DK - dyskwalifikacja
  • Indeksem górnym oznaczono dodatkowo punktowane wyniki (3-2-1) ostatniego odcinka specjalnego na rajdach Francji i Finlandii

Klasyfikacja generalna producentów[edytuj | edytuj kod]

Poz. Producent Monako Szwecja Kenia Portugalia Hiszpania Francja Argentyna Grecja Nowa Zelandia Finlandia Chińska Republika Ludowa Włochy Australia Wielka Brytania Suma punktów
1 Toyota 4 9 10 10 10 14+4 6 6 5 4+3 14 4 6 0 109
2 Subaru 7 3 0 3 5 2 16 10 6 16 9 2 10 16 105
3 Mitsubishi 10 10 0 2 10 4+2 3 7 11 0+2 0 13 7 2 83
4 Ford 0 4 13 11 0 6 1 0 0 0 0 1 0 1 37
5 SEAT 5 0 2 0 1 0 0 0 4 3+1 2 0 1 4 23
6 Peugeot 0 0 3 6 2 0 11
7 Škoda 0 0 0 3 0 0 3 6
Dla każdego producenta punkty zdobywały dwie nominowane załogi
według klucza punktacji 10-6-4-3-2-1
  • Załogi nominowane do zdobywania punktów dla producenta startowały z dwoma najniższymi numerami (a więc w Mitsubishi były to 1 i 2, w Toyocie 3 i 4 itd.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]