Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej
Przydomek The Yanks
The Stars and Stripes
The Red, White, and Blue
Związek piłkarski United States Soccer Federation
Federacja piłkarska CONCACAF
Rok założenia 1913
Prezes Stany Zjednoczone Robert Contiguglia
Trener Niemcy Jürgen Klinsmann
Najwięcej meczów Stany Zjednoczone Cobi Jones (164)
Najwięcej bramek Stany Zjednoczone Landon Donovan (46)
Skrót FIFA USA
Miejsce w rankingu FIFA Green Arrow Up.svg 13. (10 kwietnia 2014) (1015 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Nieoficjalny:
 Stany Zjednoczone 0-1 Kanada 
(Newark, USA; 28.11.1885)
Oficjalny:
 Szwecja 2-3 Stany Zjednoczone 
(Sztokholm, Szwecja; 20.08.1916)
Najwyższe zwycięstwo
 Stany Zjednoczone 8-0 Barbados 
(Carson, USA; 15.06.2008)
Najwyższa porażka
 Norwegia 11-0 Stany Zjednoczone 
(Oslo, Norwegia; 11.08.1948)

Reprezentacja USA pierwszy mecz rozegrała w 1885 roku, ale nie został wpisany do oficjalnego rejestru. Dziś uznaje się, że debiutem międzypaństwowym Amerykanów było wygrane 3:2 spotkanie ze Szwecją w Sztokholmie, w trzy lata po założeniu krajowego związku piłki nożnej.

W pierwszych mistrzostwach świata Amerykanie zajęli trzecie miejsce, którym podzielili się z Jugosławią. Cztery lata później start w finałach zakończyli już po pierwszym meczu – z Włochami, przegranym 1:7. Przez ponad pół wieku byli zupełnie przeciętną drużyną, choć w 1950 roku znów awansowali do finałów i zdołali tam pokonać Anglię. W strefie CONCACAF nie potrafili wygrać rywalizacji z dużo silniejszym Meksykiem.

Pewien przełom nastąpił dopiero w latach 90. Od 1990 roku reprezentacja USA jest stale obecna w mistrzostwach świata (wtedy też powróciła na mundial po czterdziestoletniej przerwie). W 2002 - po zwycięstwie w 1/8 finału nad Meksykiem - dotarła aż do ćwierćfinału. W latach 1991-2005 trzykrotnie triumfowała w Złotym Pucharze CONCACAF. Niezłe wyniki reprezentacji są w dużej mierze skutkiem nowego spojrzenia samych Amerykanów na futbol. Profesjonalna liga piłkarska (MLS) powstała w USA dopiero w 1996 roku. Od czasu kiedy Stany Zjednoczone były gospodarzami światowego championatu (w 1994), znacznie wzrosło zainteresowanie piłką nożną wśród kibiców i sponsorów. Dziś rozgrywki MLS przyciągają na stadiony nie mniej fanów niż mecze baseballu, czy koszykówki, a amerykańskie kluby należą do najlepiej zarządzanych na świecie, piłkarze zaś grają w najsilniejszych zespołach Europy – ostatnio Stany Zjednoczone mogą pochwalić się cenionymi bramkarzami. Jeszcze w latach 90. w reprezentacyjnej bramce występował charyzmatyczny Tony Meola. Do niedawna numerem jeden był Brad Friedel z Blackburn Rovers, najlepszy bramkarz Premiership w sezonie 2002-03, ale reprezentacyjną karierę zakończył na początku 2005 roku. Obecnie o miejsce pierwszego golkipera rywalizują Tim Howard (najlepszy bramkarz Premiership w sezonie 2003-04) i Kasey Keller (piłkarz roku 2005 w USA).

Od 1998 do 2006 roku szkoleniowcem kadry był Bruce Arena. Jest to jeden z najdłuższych stażów trenerskich w drużynach narodowych.

Znacznie większe sukcesy ma na swoim koncie żeńska reprezentacja USA. Amerykanki należą do najlepszych na świecie – dwukrotnie zdobywały złoto na Igrzyskach Olimpijskich (1996 i 2004) oraz tyle samo razy triumfowały w mistrzostwach świata (1991 i 2004).

W roku 2009 reprezentacja zdobyła drugie miejsce w Pucharze Konfederacji w finale przegrywając z Brazylią 2-3.

Reprezentacja USA zajmuje (22. października 2013) 1. miejsce w Federacji CONCACAF.

Bieżące kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Świata 2014 - Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Trzecia runda[edytuj | edytuj kod]

W tej rundzie udział biorą zespoły z miejsc 1-6 i 6 zwycięzców grup z poprzedniej rundy. Dwa najlepsze zespoły z grupy awansują do rundy finałowej.

Grupa G[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Drużyna Mecze Punkty Zwyc. Rem. Por. Bramki
1  Stany Zjednoczone 6 13 4 1 1 11-6
2  Jamajka 6 10 3 1 2 9-6
3  Gwatemala 6 10 3 1 2 9-8
4  Antigua i Barbuda 6 1 0 1 5 4-13

Runda finałowa[edytuj | edytuj kod]

W tej rundzie udział biorą zespoły które zajęły miejsca premiowane awansem w trzeciej rundzie. Trzy pierwsze zespoły mają pewny awans do MŚ 2014 w Brazylii, a czwarty weźmie udział w barażu interkontynentalnym.

Miejsce Drużyna Mecze Punkty Zwyc. Rem. Por. Bramki
1  Stany Zjednoczone 10 22 7 1 2 15-8
2  Kostaryka 10 18 5 3 2 13-7
3  Honduras 10 15 4 3 3 13-12
4  Meksyk 10 11 2 5 3 7-9
5  Panama 10 8 1 5 4 10-14
6  Jamajka 10 5 0 5 5 5-13

Aktualny udział w Mistrzostwach Świata 2014[edytuj | edytuj kod]

Grupa G[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Niemcy 0 0 0 0 0 0 0 0
 Portugalia 0 0 0 0 0 0 0 0
 Ghana 0 0 0 0 0 0 0 0
 Stany Zjednoczone 0 0 0 0 0 0 0 0
16 czerwca 2014
18:00
Niemcy  Mecz 13  Portugalia Fonte Nova, Salvador  

16 czerwca 2014
00:00
Ghana  Mecz 14  Stany Zjednoczone Arena das Dunas, Natal  

21 czerwca 2014
21:00
Niemcy  Mecz 29  Ghana Castelão, Fortaleza  

22 czerwca 2014
21:00
Portugalia  Mecz 30  Stany Zjednoczone Arena Amazônia, Manaus  

26 czerwca 2014
18:00
Niemcy  Mecz 45  Stany Zjednoczone Cidade da Copa, Recife  

26 czerwca 2014
18:00
Portugalia  Mecz 46  Ghana Estádio Nacional, Brasília  

Udział w mistrzostwach świata[edytuj | edytuj kod]

  • 1930 – III/IV miejsce
  • 1934 – Runda grupowa
  • 1938Wycofała się z eliminacji
  • 1950 – Runda grupowa
  • 19541986Nie zakwalifikowała się
  • 1990 – Runda grupowa
  • 1994 – 1/8 finału
  • 1998 – Runda grupowa
  • 2002 – Ćwierćfinał
  • 2006 – Runda grupowa
  • 2010 – 1/8 finału
  • 2014 - awans

Udział w Złotym Pucharze CONCACAF[edytuj | edytuj kod]

  • 1991Mistrzostwo
  • 1993 – II miejsce
  • 1996 – III miejsce
  • 1998 – II miejsce
  • 2000 – Ćwierćfinał
  • 2002Mistrzostwo
  • 2003 – III miejsce
  • 2005Mistrzostwo
  • 2007Mistrzostwo
  • 2009 – II miejsce
  • 2011 - II miejsce
  • 2013 - Mistrzostwo

Udział w Copa América[edytuj | edytuj kod]

  • 19161991Nie brała udziału
  • 1993 – Runda grupowa
  • 1995 – IV miejsce
  • 19972004Nie brała udziału
  • 2007 – Runda grupowa

Piłkarze[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Amerykańscy piłkarze.

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

Stan na październik 2013.

Najwięcej występów w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
1 Cobi Jones 1992-04 164
2 Landon Donovan* od 2000 153
3 Jeff Agoos 1988-03 134
4 Marcelo Balboa 1988-00 128
5 Paul Caligiuri 1984-98 110
6 Claudio Reyna 1994-06 108
7 Eric Wynalda 1990-00 106
8 Earnie Stewart 1990-04 101
9 Joe-Max Moore 1992-02 100
10 Tony Meola 1988-06 100
Najwięcej goli w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
(Gole)
1 Landon Donovan* od 2000 153 (57)
2 Eric Wynalda 1990-00 106 (34)
3 Brian McBride 1993-06 96 (30)
4 Joe-Max Moore 1992-02 100 (24)
5 Bruce Murray 1985-93 86 (21)
6 Earnie Stewart 1990-04 101 (17)
7 DaMarcus Beasley* od 2001 89 (17)
8 Cobi Jones 1992-04 164 (15)
9 Marcelo Balboa 1988-00 128 (13)
10 Hugo Ernesto Perez 1984-94 73 (16)
  • Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.

Selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Mecze z Polską[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze Stanów Zjednoczonych do tej pory grali z Polską siedemnastokrotnie – wygrali siedem razy, trzy razy w meczu padł remis, a siedem schodzili z boiska pokonani (bramki 22:36):

  • 10 czerwca 1924, Warszawa: POLSKA-USA 2:3 (Czulak, Chruściński – Wells, Straden 2)
  • 10 czerwca 1928, Warszawa: POLSKA-USA 3:3 (Kuchar 2, Steuerman k. – Ryan k., Gallagher, O'Carroll)
  • 20 marca 1973, Łódź: POLSKA-USA 4:0 (Lubański 3, Kasperczak)
  • 3 sierpnia 1973, Chicago: USA-POLSKA 0:1 (Kasperczak)
  • 10 sierpnia 1973, San Francisco: USA-POLSKA 0:4 (Kmiecik 2, Szarmach, Kasztelan)
  • 12 sierpnia 1973, New Britain: USA-POLSKA 1:0 (Trost)
  • 26 marca 1975, Poznań: POLSKA-USA 7:0 (Deyna 3, Lato 2, Szarmach 2)
  • 24 czerwca 1975, Seattle: USA-POLSKA 0:4 (Bula, Lato, Szarmach, J.Wyrobek)
  • 13 lipca 1988, New Britain: USA-POLSKA 0:2 (Kosecki 2)
  • 9 maja 1990, Hershey: USA-POLSKA 3:1 (Murray, Vermes k., Sullivan – Ziober)
  • 10 października 1990, Warszawa: POLSKA-USA 2:3 (Kosecki, Ziober - Vermes 2, Murray)
  • 14 czerwca 2002, Tedzon (Korea Płd.): POLSKA-USA 3:1 (Olisadebe, Kryszałowicz, Marcin Żewłakow – Donovan) - fin.MŚ
  • 30 marca 2004, Płock: POLSKA-USA 0:1 (Beasley)
  • 11 lipca 2004, Chicago: USA-POLSKA 1:1 (Bocanegra – P.Włodarczyk)
  • 1 marca 2006, Kaiserslautern (Niemcy): USA-POLSKA 1:0 (Dempsey)
  • 26 marca 2008, Kraków POLSKA-USA 0:3 (Bocanegra, Onyewu, Lewis)
  • 9 października 2010, Chicago: USA-POLSKA 2:2 (Altidore, Onyewu - Matuszczyk, Błaszczykowski)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]