Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej
| Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej | |
| Przydomek | The Yanks The Stars and Stripes The Red, White, and Blue |
| Związek piłkarski | United States Soccer Federation |
| Federacja piłkarska | CONCACAF |
| Rok założenia | 1913 |
| Prezes | |
| Trener | |
| Najwięcej meczów | |
| Najwięcej bramek | |
| Skrót FIFA | USA |
| Miejsce w rankingu FIFA | |
| Mecze | |
| Pierwszy mecz Nieoficjalny: (Newark, USA; 28.11.1885) Oficjalny: (Sztokholm, Szwecja; 20.08.1916) |
|
| Najwyższe zwycięstwo (Carson, USA; 15.06.2008) |
|
| Najwyższa porażka (Oslo, Norwegia; 11.08.1948) |
|
Reprezentacja USA pierwszy mecz rozegrała w 1885 roku, ale nie został wpisany do oficjalnego rejestru. Dziś uznaje się, że debiutem międzypaństwowym Amerykanów było wygrane 3:2 spotkanie ze Szwecją w Sztokholmie, w trzy lata po założeniu krajowego związku piłki nożnej.
W pierwszych mistrzostwach świata Amerykanie zajęli trzecie miejsce, którym podzielili się z Jugosławią. Cztery lata później start w finałach zakończyli już po pierwszym meczu – z Włochami, przegranym 1:7. Przez ponad pół wieku byli zupełnie przeciętną drużyną, choć w 1950 roku znów awansowali do finałów i zdołali tam pokonać Anglię. W strefie CONCACAF nie potrafili wygrać rywalizacji z dużo silniejszym Meksykiem.
Pewien przełom nastąpił dopiero w latach 90. Od 1990 roku reprezentacja USA jest stale obecna w mistrzostwach świata (wtedy też powróciła na mundial po czterdziestoletniej przerwie). W 2002 - po zwycięstwie w 1/8 finału nad Meksykiem - dotarła aż do ćwierćfinału. W latach 1991-2005 trzykrotnie triumfowała w Złotym Pucharze CONCACAF. Niezłe wyniki reprezentacji są w dużej mierze skutkiem nowego spojrzenia samych Amerykanów na futbol. Profesjonalna liga piłkarska (MLS) powstała w USA dopiero w 1996 roku. Od czasu kiedy Stany Zjednoczone były gospodarzami światowego championatu (w 1994), znacznie wzrosło zainteresowanie piłką nożną wśród kibiców i sponsorów. Dziś rozgrywki MLS przyciągają na stadiony nie mniej fanów niż mecze baseballu, czy koszykówki, a amerykańskie kluby należą do najlepiej zarządzanych na świecie, piłkarze zaś grają w najsilniejszych zespołach Europy – ostatnio Stany Zjednoczone mogą pochwalić się cenionymi bramkarzami. Jeszcze w latach 90. w reprezentacyjnej bramce występował charyzmatyczny Tony Meola. Do niedawna numerem jeden był Brad Friedel z Blackburn Rovers, najlepszy bramkarz Premiership w sezonie 2002-03, ale reprezentacyjną karierę zakończył na początku 2005 roku. Obecnie o miejsce pierwszego golkipera rywalizują Tim Howard (najlepszy bramkarz Premiership w sezonie 2003-04) i Kasey Keller (piłkarz roku 2005 w USA).
Od 1998 do 2006 roku szkoleniowcem kadry był Bruce Arena. Jest to jeden z najdłuższych stażów trenerskich w drużynach narodowych.
Znacznie większe sukcesy ma na swoim koncie żeńska reprezentacja USA. Amerykanki należą do najlepszych na świecie – dwukrotnie zdobywały złoto na Igrzyskach Olimpijskich (1996 i 2004) oraz tyle samo razy triumfowały w mistrzostwach świata (1991 i 2004).
W roku 2009 reprezentacja zdobyła drugie miejsce w Pucharze Konfederacji w finale przegrywając z Brazylią 2-3.
Reprezentacja USA zajmuje obecnie (18. maja 2011) 1. miejsce w Federacji CONCACAF.
Spis treści |
Bieżące kwalifikacje [edytuj]
Mistrzostwa Świata 2014 - Kwalifikacje [edytuj]
Trzecia runda [edytuj]
W tej rundzie udział biorą zespoły z miejsc 1-6 i 6 zwycięzców grup z poprzedniej rundy. Dwa najlepsze zespoły z grupy awansują do rundy finałowej.
Grupa G [edytuj]
| Miejsce | Drużyna | Mecze | Punkty | Zwyc. | Rem. | Por. | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 6 | 13 | 4 | 1 | 1 | 11-6 | |
| 2 | 6 | 10 | 3 | 1 | 2 | 9-6 | |
| 3 | 6 | 10 | 3 | 1 | 2 | 9-8 | |
| 4 | 6 | 1 | 0 | 1 | 5 | 4-13 |
Runda finałowa [edytuj]
W tej rundzie udział biorą zespoły które zajęły miejsca premiowane awansem w trzeciej rundzie. Trzy pierwsze zespoły mają pewny awans do MŚ 2014 w Brazylii, a czwarty weźmie udział w barażu interkontynentalnym.
| Miejsce | Drużyna | Mecze | Punkty | Zwyc. | Rem. | Por. | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 3 | 5 | 1 | 2 | 0 | 5-3 | |
| 2 | 3 | 4 | 1 | 1 | 1 | 4-3 | |
| 3 | 3 | 4 | 1 | 1 | 1 | 2-2 | |
| 4 | 3 | 4 | 1 | 1 | 1 | 4-5 | |
| 5 | 3 | 3 | 0 | 3 | 0 | 2-2 | |
| 6 | 3 | 2 | 0 | 2 | 1 | 1-3 |
Udział w mistrzostwach świata [edytuj]
- 1930 – III/IV miejsce
- 1934 – Runda grupowa
- 1938 – Wycofała się z eliminacji
- 1950 – Runda grupowa
- 1954– 1986 – Nie zakwalifikowała się
- 1990 – Runda grupowa
- 1994 – 1/8 finału
- 1998 – Runda grupowa
- 2002 – Ćwierćfinał
- 2006 – Runda grupowa
- 2010 – 1/8 finału
- 2014 - Kwalifikacje trwają
Udział w Złotym Pucharze CONCACAF [edytuj]
- 1991 – Mistrzostwo
- 1993 – II miejsce
- 1996 – III miejsce
- 1998 – II miejsce
- 2000 – Ćwierćfinał
- 2002 – Mistrzostwo
- 2003 – III miejsce
- 2005 – Mistrzostwo
- 2007 – Mistrzostwo
- 2009 – II miejsce
- 2011 - II miejsce
Udział w Copa América [edytuj]
- 1916 – 1991 – Nie brała udziału
- 1993 – Runda grupowa
- 1995 – IV miejsce
- 1997 – 2004 – Nie brała udziału
- 2007 – Runda grupowa
Piłkarze [edytuj]
Rekordziści [edytuj]
Stan na marzec 2008.
Najwięcej występów w kadrze
|
Najwięcej goli w kadrze
|
- Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.
Selekcjonerzy [edytuj]
- 1983-85 –
Alketas Panagoulias - 1986-88 –
Lothar Osiander - 1989-91 –
Robert Gansler - 1991-91 –
John Kowalski - 1991-95 –
Velibor Milutinović - 1996-98 –
Steve Sampson - 1998-06 –
Bruce Arena - 2006-11 –
Bob Bradley - od 2011 –
Jürgen Klinsmann
Mecze z Polską [edytuj]
Piłkarze Stanów Zjednoczonych do tej pory grali z Polską siedemnastokrotnie – wygrali siedem razy, trzy razy w meczu padł remis, a siedem schodzili z boiska pokonani (bramki 22:36):
- 10 czerwca 1924, Warszawa: POLSKA-USA 2:3 (Czulak, Chruściński – Wells, Straden 2)
- 10 czerwca 1928, Warszawa: POLSKA-USA 3:3 (Kuchar 2, Steuerman k. – Ryan k., Gallagher, O'Carroll)
- 20 marca 1973, Łódź: POLSKA-USA 4:0 (Lubański 3, Kasperczak)
- 3 sierpnia 1973, Chicago: USA-POLSKA 0:1 (Kasperczak)
- 10 sierpnia 1973, San Francisco: USA-POLSKA 0:4 (Kmiecik 2, Szarmach, Kasztelan)
- 12 sierpnia 1973, New Britain: USA-POLSKA 1:0 (Trost)
- 26 marca 1975, Poznań: POLSKA-USA 7:0 (Deyna 3, Lato 2, Szarmach 2)
- 24 czerwca 1975, Seattle: USA-POLSKA 0:4 (Bula, Lato, Szarmach, J.Wyrobek)
- 13 lipca 1988, New Britain: USA-POLSKA 0:2 (Kosecki 2)
- 9 maja 1990, Hershey: USA-POLSKA 3:1 (Murray, Vermes k., Sullivan – Ziober)
- 10 października 1990, Warszawa: POLSKA-USA 2:3 (Kosecki, Ziober - Vermes 2, Murray)
- 14 czerwca 2002, Tedzon (Korea Płd.): POLSKA-USA 3:1 (Olisadebe, Kryszałowicz, Marcin Żewłakow – Donovan) - fin.MŚ
- 30 marca 2004, Płock: POLSKA-USA 0:1 (Beasley)
- 11 lipca 2004, Chicago: USA-POLSKA 1:1 (Bocanegra – P.Włodarczyk)
- 1 marca 2006, Kaiserslautern (Niemcy): USA-POLSKA 1:0 (Dempsey)
- 26 marca 2008, Kraków POLSKA-USA 0:3 (Bocanegra, Onyewu, Lewis)
- 9 października 2010, Chicago: USA-POLSKA 2:2 (Altidore, Onyewu - Matuszczyk, Błaszczykowski)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna witryna związku
- RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli
- RSSSF – archiwum trenerów 1916 – 2004
- Archiwum wyników USA 1885-1979
- Archiwum wyników USA 1980-
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||