Richard Casey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lord Casey
Lord Casey.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1890
Brisbane
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1976
Berwick (Wiktoria)
16. gubernator generalny Australii
Okres urzędowania od 22 września 1965
do 30 kwietnia 1969
Poprzednik Lord De L'Isle
Następca Paul Hasluck
Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Order Kawalerów Honorowych (Wielka Brytania) Distinguished Service Order (Wielka Brytania) Military Cross (Wielka Brytania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Richard Gardiner Casey, baron Casey KG, GCMG, CH, DSO (ur. 29 sierpnia 1890 w Brisbane, zm. 7 czerwca 1976 w Berwick w stanie Wiktoria) – australijski polityk i dyplomata, w latach 1935–1939 minister finansów, następnie w latach 1951–1960 minister spraw zagranicznych, a w latach 1965–1969 gubernator generalny Australii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Był synem Richarda Gardinera Caseya i Evelyn Harris. Młody Casey kształcił się w Cumloden School w St Kilda oraz w Melbourne Grammar. W 1909 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Melburne, ale później przeniósł się do Trinity College na Uniwersytecie Cambridge, gdzie uzyskał tytuł bakałarza sztuk w 1913 r. W 1914 wstąpił do armii i walczył w bitwie o Gallipoli, a następnie we Francji. Po śmierci jego ojca - zamożnego przedsiębiorcy - w 1919 r., przez kilka lat zajmował się zarządzaniem pozostawionymi mu w spadku firmami. W latach 1924-1931 był australijskim oficerem łącznikowym przy brytyjskim rządzie w Londynie. W 1926 r. poślubił Ethel Marian Sumner Ryan i miał z nią dwoje dzieci.

Kariera rządowa i dyplomatyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1931 r. Casez został członkiem Izby Reprezentantów z ramienia Partii Zjednoczonej Australii jako reprezentant okręgu Corio. Cztery lata później stanął na czele Ministerstwa Skarbu, zaś w latach 1939-1940 był ministrem zaopatrzenia i rozwoju. W 1940 r. został pierwszym w historii australijskim ambasadorem w Waszyngtonie. W 1942 r. przeszedł do brytyjskiej dyplomacji (Australia była wówczas formalnie dominium brytyjskim i takie transfery były w pełni możliwe) i został przedstawicielem londyńskiego rządu na Bliskim Wschodzie, z siedzibą w Kairze. W latach 1944-1946 był brytyjskim gubernatorem Bengalu.

W 1946 r. wrócił do Australii i zajął się budowaniem struktur nowo utworzonej Liberalnej Partii Australii. W 1949 r. wrócił do parlamentu jako reprezentant okręgu La Trobe i zarazem do resortu zaopatrzenia i rozwoju, a dwa lata później stanął na czele australijskiej dyplomacji. Po dziewięciu latach sprawowania urzędu, w 1960 r. ogłosił przejście na polityczną emeryturę. W uznaniu jego zasług dla Wielkiej Brytanii, w tym samym roku jako trzeci (i jak dotąd ostatni) Australijczyk otrzymał parostwo jako baron Casey.

Gubernator generalny Australii[edytuj | edytuj kod]

W 1965 r. został gubernatorem generalnym Australii. Choć funkcja ta ma charakter głównie ceremonialny, gubernator posiada pewne kompetencje w przypadku kryzysów rządowych. Kryzys taki wystąpił w 1967 r. po śmierci w tajemniczych okolicznościach (przyjmuje się, że utonął, choć nigdy nie odnaleziono ciała) premiera Harolda Holta. Decyzja o wskazaniu nowego premiera należała do barona Casey'a. Najbardziej naturalnym wyborem był nowy lider najsilniejszej wówczas w parlamencie Partii Liberalnej, William McMahon. Gubernator wybrał jednak lidera koalicyjnej Partii Krajowej, Johna McEwena, powołując się na precedens z 1939 r., w wyniku którego premierem został Earle Page.

Schyłek życia[edytuj | edytuj kod]

W 1969 jego kadencja dobiegła końca i wraz z żoną wyprowadził się ze stolicy na swoją farmę w stanie Wiktoria. W 1974 był poważnie ranny w wypadku samochodowym, po którym nigdy nie doszedł w pełni do siebie. Zmarł w 1976. Obecnie gmina, na terenie której znajdowała się farma, nosi nazwę City of Casey. Jego imię nosi także budynek będący obecnie siedzibą australijskiego resortu spraw zagranicznych i handlu.

Bibliogarafia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Joseph Lyons
Minister skarbu Australii
1935-1939
Następca
Robert Menzies
Poprzednik
nowy urząd
John Armstrong
Minister rozwoju i zaopatrzenia Australii
1939-1940
1949-1950
Następca
Frederick Stewart
Howard Beale
Poprzednik
Nelson Lemmon
Minister pracy i budownictwa Australii
1949-1950
Następca
Wilfrid Kent Hughes
Poprzednik
Eric Harrison
Minister rozwoju narodowego Australii
1950-1951
Następca
William Spooner
Poprzednik
Percy Spender
Minister spraw zagranicznych Australii
1951-1960
Następca
Robert Menzies
Poprzednik
Percy Spender
Minister terytoriów zewnętrznych Australii
1951
Następca
Paul Hasluck