Joan Sutherland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joan Sutherland
Dame Joan Sutherland colour Allan Warren.jpg
Imię i nazwisko Joan Sutherland
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1926
Sydney
Pochodzenie australijskie
Data i miejsce śmierci 10 października 2010
Genewa
Typ głosu sopran
Zawód śpiewaczka
Aktywność 1951-1989
Wytwórnia płytowa Decca
Odznaczenia
Kawaler Orderu Australii Order Zasługi (Wielka Brytania) Dama Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Joan Sutherland (ur. 7 listopada 1926 w Sydney[1], zm. 10 października 2010 w Genewie[2]) – australijska śpiewaczka operowa, sopranistka, znana jako „La Stupenda”.

Swoją karierę rozpoczęła w rodzinnej Australii, ale przełomem był dla niej wyjazd w 1951 do Londynu, gdzie studiowała dalej śpiew i poznała przyszłego męża, pianistę i dyrygenta Richarda Bonynge. Za jego radą przestawiła swój głos na sopran koloraturowy. W tym okresie miał miejsce (m.in. dzięki działalności Marii Callas) renesans belcanta. Sutherland stała się cenioną i poszukiwaną odtwórczynią ról w operach takich jak Łucja z Lammermooru Gaetano Donizettiego czy Norma Vincenzo Belliniego. Miała w repertuarze także bardziej dramatyczne partie, takie jak Violetta w Traviacie, a w nagraniu wystąpiła nawet jako Turandot.

Ze względu na nadzwyczajne możliwości głosu nazywano ją „La Stupenda” („Zdumiewająca”)[3][4], Luciano Pavarotti nazwał Dame Joan „głosem stulecia”, a Montserrat Caballé określiła jej głos jako „niebiański”[5], choć przez całą karierę krytycy wytykali jej złą dykcję i kiepskie aktorstwo[potrzebne źródło]. Na scenie towarzyszyli jej często m.in. Marilyn Horne i Luciano Pavarotti. Pozostawiła po sobie obszerną dyskografię, nagrywając niemal wyłącznie dla wytwórni Decca Records.

W 1979 otrzymała tytuł szlachecki. Pod koniec lat 80. wycofała się z publicznych występów. Pożegnalna gala artystki odbyła się w Sydney Opera House, Sutherland wystąpiła w roli Małgorzaty de Valois w Hugonotach Giacomo Meyerbeera[6]. W 1997 wydała autobiografię zatytułowaną The autobiography of Joan Sutherland: A Prima Donna's Progress.

Przypisy

  1. allmusic – Joan Sutherland Biography
  2. Joan Sutherland nie żyje (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2010-10-12].
  3. Final bow for La Stupenda (ang.). Sydney Morning Herald. [dostęp 2010-10-08].
  4. Tributes paid do 'la Stupenda' Dame Joan. skynews.com.au. [dostęp 2010-10-08].
  5. La Stupenda's Final Bow (ang.). [dostęp 2010-10-08].
  6. Giacomo Meyerbeer, Hugonoci, Kolekcja „La Scala”, Polskie Media AmerCom, Oxford Educational Sp. z o.o., nr 61, ISBN 978-83-7425-384-0