Patrick Rafter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Patrick Rafter
Patrick Rafter
Patrick Rafter
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Pembroke
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1972
Mount Isa
Wzrost 185 cm
Masa ciała 86 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1991
Zakończenie kariery 2002
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 11
Najwyżej w rankingu 1 (26 lipca 1999)
Australian Open SF (2001)
Roland Garros SF (1997)
Wimbledon F (2000–2001)
US Open W (1997–1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 6 (1 lutego 1999)
Australian Open W (1999)

Patrick Rafter (ur. 28 grudnia 1972 w Mount Isa) – australijski tenisista, były lider rankingu ATP, zwycięzca wielkoszlemowych US Open w latach 1997 i 1998. Był również dwukrotnym finalistą Wimbledonu (2000, 2001).

Jego grę charakteryzowały przede wszystkim: dobry serwis i jeden z najlepszych wolejów w historii.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalną karierę rozpoczął w 1991 r. Pierwszy wygrany turniej to Manchester w 1994.

Rafter wszedł do światowej czołówki w 1997 gdy doszedł do finału US Open, i wygrał go w czterech setach z Gregiem Rusedskim. Osiągnięcie to powtórzył rok później, kiedy to w finale pokonał rodaka Marka Philippoussisa. W tym też sezonie wygrał 5 mniejszych turniejów ATP.

W lipcu 1999 awansował na pierwsze miejsce rankingu ATP. Utrzymał się na nim jednak tylko przez tydzień. Wcześniej tego roku wygrał deblowe Australian Open w parze z Jonasem Björkmanem.

W dwóch kolejnych sezonach docierał do finału Wimbledonu, ulegając jednak tym razem Samprasowi i Ivaniševiciowi.

Zawodnik dwukrotnie przegrywał, wraz z reprezentacją Australii mecze finałowe o Puchar Davisa (w 2000 z Hiszpanią i 2001 z Francją). Nie mógł natomiast, z powodu kontuzji, wystąpić, gdy jego drużyna sięgała po ten puchar (w 1999 w meczu z Francją).

W latach 1999 i 2001 wygrał też z drużyną Australii Drużynowy Puchar Świata.

Patrick Rafter zakończył sportową karierę w 2002 roku. Ogółem wygrał 11 turniejów w grze pojedynczej i 10 w podwójnej. W 2006 został uhonorowany miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Finały turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2-2)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Australian Open (0–0)
French Open (0–0)
Wimbledon (0–2)
US Open (2–0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (2–0)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–2)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1997 Stany Zjednoczone US Open Twarda Wielka Brytania Greg Rusedski 6:3, 6:2, 4:6, 7:5
Zwycięzca 1998 Stany Zjednoczone US Open (2) Twarda Australia Mark Philippoussis 6:3, 3:6, 6:2, 6:0
Finalista 2000 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Pete Sampras 7:6, 6:7, 4:6, 2:6
Finalista 2001 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Chorwacja Goran Ivanišević 3:6, 6:3, 3:6, 6:2, 7:9

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]