Cathy Freeman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Catherine Freeman
Cathy Freeman 2000 olympics.jpg
Catherine Freeman podczas Igrzysk w Sydney
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1973
Mackay
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Catherine Astrid Salome Freeman (ur. 16 lutego 1973 w Mackay) – australijska lekkoatletka pochodzenia aborygeńskiego, biegająca przede wszystkim na 400 metrów.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jako Aborygenka, jest uważana za wzór do naśladowania dla innych Aborygenów, jak również dla nie-Aborygenów jest symbolem pojednania ludności rdzennej z ludnością europejską (australijską) i nadejścia lepszych czasów dla Aborygenów. Wyznaje bahaizm.

Pierwszy złoty medal zdobyła już w wieku ośmiu lat, podczas szkolnych lekkoatletycznych mistrzostw. Mimo zwycięstw zdarzało się, że nie odbierała ona głównych nagród, a przypadały one białym dziewczętom, które ona pokonała. W 1994 roku podczas Igrzysk Wspólnoty Narodów wywołała dużo kontrowersji. Po zwycięstwie machała flagą aborygeńską i australijską. Freeman zachowała się podobnie podczas Igrzysk w Sydney w 2000, mimo iż takie praktyki są zakazane podczas Igrzysk, jednak nie wywołało to kontrowersji, tym bardziej, że zapalała ona znicz olimpijski.

Freeman przyznała, że jej babka została odsunięta od jej rodziców w ramach inżynierii społecznej, gdyż była autochtoniczna. Freeman sama uważa się za rdzenną Aborygenkę, przez większość społeczeństwa uważana jednak za "półaborygenkę".

Do największych jej sukcesów należy zaliczyć dwukrotne mistrzostwo świata (w 1997 i 1999) oraz 2 medale olimpijskie: srebrny w 1996 i złoty w 2000.

Przebieg kariery sportowej[edytuj | edytuj kod]

O Catherine Freeman po raz pierwszy usłyszano, gdy miała 15 lat. Wypadła bardzo dobrze w Szkolnych Mistrzostwach Australii. Startowała w sprincie, biegach przez płotki i skoku w dal. Jako wyróżniająca się biegaczka zdecydowała spróbować swych sił w selekcjach do drużyny 4x100 m do Igrzysk Wspólnoty Narodów (1990). Mimo że była lepsza od innych nie zdecydowano się na obsadzenie jej w zawodach indywidualnie na 100 metrów. Cathy powetowała stratę wygrywając w sztafecie 4x100 m.

Po wielkim sukcesie w Igrzyskach wspólnoty Cathy wystartowała w Mistrzostwach Australii wygrywając bieg na 200 metrów – stała się najmłodszą zawodniczką w historii, która zdobyła złoto (17 lat). Tego samego roku startowała w Bułgarii na MŚ Juniorów. Nie dała jednak rady dotrzeć do finału na 100 m, zajęła piąte miejsca na 200 i 4x100 metrów. W 1991 r. wygrała w Australii na 200 m i od tej pory powoli zaczęła myśleć o 400 metrach. Na Igrzyskach w Barcelonie startowała na 400 m bez większych sukcesów, dochodząc do finału tylko w sztafecie. Wkrótce potem startowała również w juniorskich MŚ.

W 1993 r. zdecydowała się biec tylko na 200 metrów i osiągnęła najlepszy rezultat jak do tej pory docierając do półfinału na MŚ w 1993 r. Rok później wygrywała już zarówno na 200 jak i 400 metrów podczas Mistrzostw Wspólnoty co zapewniło jej miano gwiazdy lekkoatletyki. W 1995 r. spotkał ją zawód, gdyż nie zdołała zdobyć medalu w Szwecji podczas MŚ (zajęła dopiero 4 miejsce). Mimo niepowodzenia nie zniechęcała się i ustanowiła aż 4 rekordy kraju na 400 m.

W 1996 r. uzyskała fenomenalny czas 49.85 pokonując barierę 50 sekund podczas zawodów w Melbourne. Jeszcze sześciokrotnie schodziła poniżej 50 sekund w sezonie i osiągnęła życiówkę – 48,63 w Atlancie. Na Igrzyskach w 1996 r. nie udało się Freeman zdobyć złotego medalu – Marie-José Pérec była lepsza z czasem 48,25. W 1997 po przejściu na emeryturę przez Francuzkę Pérec Cathy stała się niekwestionowaną mistrzynią 400 metrów. Była praktycznie bezkonkurencyjna przez ponad trzy lata. Sięgnęła m.in. po mistrzostwo świata. Na Igrzyskach w Sydney była zdecydowaną faworytką. Została zaszczycona możliwością zapalenia ognia olimpijskiego jako Australijka i Aborygenka. Zdobyła złoto i stała się żywą legendą australijskiej i światowej lekkoatletyki.

Po okresie kontuzji wróciła w 2002 r., lecz bez większych sukcesów indywidualnych. W 2003 r. ustąpiła pola innej Australijce Jannie Pittman. Wygrała wprawdzie w Mistrzostwach Australii, lecz jej główna konkurentka nie startowała. Zdając sobie sprawę, że jest coraz słabsza, zdecydowała się przejść na emeryturę. W grę wchodziło również coraz mniejsze umotywowanie do dalszej pracy po wygraniu wszystkiego, co było możliwe do wygrania. W wieku 30 lat zakończyła karierę.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się jako córka Normana Freemana – utalentowanego gracza rugby i Cecili Sibley. Ojciec Cathy był alkoholikiem i opuścił rodzinę w 1978 r. W 1979 matka Cathy zamieszkała z Bruce'em Barberem, który w późniejszych latach stał się promotorem przyszłej atletki. Inwestował wszystkie pieniądze w Cathy, zapewniając jej możliwość startu w lekkoatletyce. W 1990 r. zmarła siostra Cathy – Anna Marie. 2 lata później zmarł biologiczny ojciec Cathy – Norman. W 1999 r. wyszła za mąż za Sandy Bodeckera – menadżera sportowego, który z czasem zachorował na raka. Od 2003 r. żyją w separacji. Obecnie spotyka się z australijskim aktorem Joelem Edgartonem. Wybrana została Młodym Australijczykiem Roku w 1990 i Australijczykiem Roku w 1998.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Dystans Czas
1994 100 m 11,24
1994 200 m 22,25
2003 300 m 36,42
1996 400 m 48,63

Progresja wyników[edytuj | edytuj kod]

100 m Czas
1989 11,42
1991 11,59
1993 11,43
1994 11,24
1996 11,27
1998 11,37
200 m Czas
1993 22,37
1994 22,25
1995 22,50
1996 22,89
1998 22,55
1999 22,82
2000 22,53
2002 23,64
2003 23,63
400 m Czas
1992 51,14
1993 51,34
1994 50,04
1995 50,21
1996 48,63
1997 49,39
1998 50,02
1999 49,67
2000 49,11
2002 52,59
2003 51,66

Osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Gdzie Miejsce Rodzaj
1990 Australijskie mistrzostwa Melbourne, Australia 2 100 m
1990 Australijskie mistrzostwa Melbourne, Australia 1 200 m
1990 Igrzyska Wspólnoty Narodów Auckland, Nowa Zelandia 1 4x100 m
1990 Światowe mistrzostwa Juniorów Płowdiw, Bułgaria 5 4x100 m
1990 Światowe mistrzostwa Juniorów Płowdiw, Bułgaria 5 200 m
1991 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 1 200 m
1992 Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992 Barcelona, Hiszpania 7 4x400 m
1992 Australijskie mistrzostwa Adelaide, Australia 2 200 m
1992 Australijskie mistrzostwa Adelaide, Australia 3 400 m
1992 Światowe mistrzostwa Juniorów Seul, Korea Południowa 6 4x400 m
1992 Światowe mistrzostwa Juniorów Seul, Korea Południowa 2 200 m
1993 Australijskie mistrzostwa Queensland, Australia 2 200 m
1994 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 1 100 m
1994 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 1 200 m
1994 Igrzyska Wspólnoty Narodów Victoria, Kolumbia Brytyjska 2 4x100 m
1994 Igrzyska Wspólnoty Narodów Victoria, Kolumbia Brytyjska 1 200 m
1994 Igrzyska Wspólnoty Narodów Victoria, Kolumbia Brytyjska 1 400 m
1994 IAAF Grand Prix Paryż, Francja 2 400 m
1995 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 2 200 m
1995 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 1 400 m
1995 Mistrzostwa Świata Göteborg, Szwecja 4 400 m
1995 Mistrzostwa Świata Göteborg, Szwecja 3 4x400 m
1996 Letnie Igrzyska Olimpijskie 1996 Atlanta, USA 2 400 m
1996 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 1 100 m
1996 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 1 200 m
1996 IAAF Grand Prix Mediolan, Włochy 1 400 m
1997 Australijskie mistrzostwa Melbourne, Australia 2 200 m
1997 Australijskie mistrzostwa Melbourne, Australia 1 400 m
1997 Mistrzostwa Świata Ateny, Grecja 1 400 m
1998 Australijskie mistrzostwa Melbourne, Australia 1 400 m
1999 Australijskie mistrzostwa Melbourne, Australia 1 400 m
1999 Mistrzostwa Świata Sewilla, Hiszpania 1 400 m
1999 Mistrzostwa Świata Sewilla, Hiszpania 6 4x100 m
1999 IAAF World Indoor Championships Maebashi, Japonia 2 400 m
2000 Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000 Sydney, Australia 1 400 m
2000 Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000 Sydney, Australia 7 200 m
2000 Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000 Sydney, Australia 4 4x400 m
2000 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 1 200 m
2000 Australijskie mistrzostwa Sydney, Australia 1 400 m
2000 Golden League 2000 Oslo, Norwegia 1 400 m
2000 Golden League 2000 Monako 1 400 m
2000 Golden League 2000 Paryż, Francja 1 200 m
2000 Golden League 2000 Bruksela, Belgia 1 400 m
2000 Grand Prix 2000 Lozanna, Szwajcaria 1 400 m
2000 Grand Prix 2000 Gateshead, Wielka Brytania 1 200 m
2000 Grand Prix 2000 Melbourne, Australia 1 400 m
2000 Grand Prix 2000 Ateny, Grecja 1 400 m
2002 Igrzyska Wspólnoty Narodów Manchester, Wielka Brytania 1 4x400 m
2003 Australijskie mistrzostwa Brisbane, Australia 1 400 m

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons