Rzeżyca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rzeżyca
Rēzekne
Herb Flaga
Herb Rzeżycy Flaga Rzeżycy
Państwo  Łotwa
Region Rzeżyca
Prawa miejskie 1773 r.
Burmistrz Aleksandrs Bartaševičs
Populacja (2012)
• liczba ludności

34 460
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Rzeżyca
Rzeżyca
Ziemia 56°30′N 27°19′E/56,500000 27,316667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Rzeżyca (łot. Rēzekne, niem. Rositten, ros. Режица; jidysz רעזשיצע, Reżice) – miejscowość na Łotwie. Liczy 37 200 mieszkańców, głównie Rosjan (49,4%) następnie Łotyszy (43,7%). Rzeżycę zamieszkuje również niewielka społeczność polska – około 1000 osób (2,7% ludności miasta). Miasto to węzeł komunikacyjny oraz centrum gospodarcze i kulturowe środkowej części Łatgalii, miasto wydzielone.

Rzeżyca powstała jako osada pod nazwą Rositten, na początku XIV wieku, przy twierdzy krzyżackiej. Po sekularyzacji zakonu inflanckiego przypadła Rzeczypospolitej, do której należała później przez ponad 200 lat. Prawa miejskie otrzymała w 1773 roku (w rok po przyłączeniu Łatgalii do Rosji). Do rozwoju miasta przyczyniła się budowa traktu do Dyneburga i Wilna (1836 rok) oraz uruchomienie linii kolejowych WarszawaPetersburg (1836 rok) i MoskwaWindawa (1861 rok). II wojna światowa przyniosła olbrzymie straty – radzieckie bombardowania w 1944 roku doprowadziły do zniszczenia kolei, zniszczeniu uległo ponad 65% budynków użyteczności publicznej.

W 1902 roku w miejscowości urodził się Tadeusz Manteuffel - polski historyk, mediewista, żołnierz AK, twórca i pierwszy dyrektor m.in. Instytutu Historii PAN, a dwa lata później w 1904 jego brat Leon Manteuffel-Szoege - polski chirurg, twórca polskiej szkoły chirurgii klatki piersiowej i serca.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]