Rzeżyca

	Rzeżyca; Rēzekne
Herb Rzeżycy	Flaga Rzeżycy
Państwo	Łotwa
Miasto	Rzeżyca
Burmistrz	Aleksandrs Bartaševičs
Położenie	56°30′N; 27°19′E
Ludność (2007); • liczba ludności	; 37 200;
Miasta partnerskie	Suwałki; Szydłowiec; Częstochowa; Sianów; Witebsk, Białoruś; Arendal, Norwegia
	Położenie na mapie Łotwy ; Rzeżyca; Rēzekne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 56°30′N 27°19′E / 56.5, 27.317

Rzeżyca (łot. Rēzekne, niem. Rositten, ros. Режица; jidysz רעזשיצע, Reżice) – miejscowość na Łotwie. Liczy 37 200 mieszkańców, głównie Rosjan (49,4%) następnie Łotyszy (43,7%). Rzeżycę zamieszkuje również niewielka społeczność polska – około 1000 osób (2,7% ludności miasta). Miasto to węzeł komunikacyjny oraz centrum gospodarcze i kulturowe środkowej części Łatgalii, miasto wydzielone.

Rzeżyca powstała jako osada pod niemiecką nazwą Rositten, na początku XIV wieku, przy twierdzy krzyżackiej. Po sekularyzacji zakonu inflanckiego przypadła Rzeczypospolitej, do której należała później przez ponad 200 lat. Prawa miejskie otrzymała w 1773 roku (w rok po przyłączeniu Łatgalii do Rosji). Do rozwoju miasta przyczyniła się budowa traktu do Dyneburga i Wilna (1836 rok) oraz uruchomienie linii kolejowych Warszawa – Petersburg (1836 rok) i Moskwa – Windawa (1861 rok). II wojna światowa przyniosła olbrzymie straty – radzieckie bombardowania w 1944 roku doprowadziły do zniszczenia kolei, zniszczeniu uległo ponad 65% budynków użyteczności publicznej.

[edytuj] Zabytki

katedra Najświętszego Serca Jezusowego (XIX/XX w.) – kościół wzniesiony przez wojewodę krakowskiego w 1685 r. Spłonął podczas burzy w 1887 r. W 1893 r. rozpoczęto budowę dzisiejszej świątyni. Od 1995 katedra nowej diecezji.
Molenna staroobrzędowców.
Prawosławna cerkiew Narodzenia Matki Bożej.
Muzeum Historii i Kultury Łatgalii.
Ruiny zamku krzyżackiego.