Willie Nelson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Willie Nelson
Willie Nelson podczas koncertu w Santa Ynez (Kalifornia)
Willie Nelson podczas koncertu w Santa Ynez (Kalifornia)
Data
i miejsce urodzenia
30 kwietnia 1933 r.
Abbott  Stany Zjednoczone
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

William Hugh Nelson (ur. 30 kwietnia 1933 w Abbott w Teksasie), amerykański piosenkarz country, kompozytor i aktor. Jeden z najważniejszych przedstawicieli tego nurtu. W 1985 roku wziął udział, razem z artystami Stanów Zjednoczonych, w nagraniu piosenki We Are the World skomponowanej przez Michaela Jacksona i Lionela Richiego, by zebrać fundusze na walkę z głodem w Etiopii, spowodowanym suszą w 1984/1985.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata i początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Willie Nelson urodził się i dorastał w Abbott w stanie Teksas jako syn Myrle Marie (née Greenhaw) i Ira Doyle Nelson, który był mechanikiem. Ojciec był pochodzenia angielsko-irlandzkiego, a matka irlandzko-czirokeskiego. Gdy Willie miał 6 lat, jego dziadkowie, William Alfred Nelson i Nancy Elizabeth Smothers zasponsorowali mu lekcje muzyczne ze sprzedaży wysyłkowej. Już rok później przyszły muzyk napisał swą pierwszą piosenkę, a w wieku 9 lat grał na gitarze w lokalnym zespole (jego siostra Bobbie grała w tej samej grupie na pianinie). Tam też spotkał Buda Fletchera, który był skrzypkiem. Podczas pobytu w szkole wyższej, był członkiem organizacji Future Farmers of America zajmującej się polepszaniem standardów życia studentów pochodzących z uboższych rodzin.

Początkowo w szkole wyższej, Nelson pracował jako didżej w lokalnych stacjach radiowych. Miał także podpisaną krótkoterminową umowę ze stacją [KHBR (AM) w Hillsboro w stanie Teksas, a później także z KBOP w Pleasanton. W tym samym czasie śpiewał w miejscowych barach zwanych honky tonk (grających muzykę charakterystyczną dla południowych i południowo-zachodnich obszarów USA.

Nelson ukończył Abbott High School w roku 1951. W tym samym roku dołączył do United States Air Force, lecz po 9 miesiącach został wydalony z powodu problemów z kręgosłupem. Następnie w 1954 przez rok studiował rolnictwo na uczelni Baylor University.

W roku 1956 muzyk przeprowadził się do Vancouver w stanie Washington. Tam też rozpoczął muzyczną karierę nagrywając utwór "Lumberjack", którego autorem był Leon Payne. Singiel sprzedał się całkiem dobrze, lecz nie wpłynął zbyt znacznie na rozwój kariery Nelsona. Piosenkarz kontynuował prace jako spiker radiowy w Vancouver i nadal śpiewał w klubach. W międzyczasie sprzedał za 100 dolarów utwór "Family Bible". Nabywcą był Claude Gray – muzyk country, dla którego w 1960 roku piosenka okazała się być dużym hitem. "Family Bible" była też wielokrotnie nagrywana przez różnych muzyków, a także często jest uważana za klasyka z rodzaju muzyki gospel.

Jako popularny tekściarz[edytuj | edytuj kod]

W 1960 Nelson przeniósł się do Nashville w stanie Tennessee, lecz miał problem z podpisaniem kontraktu z wytwórnia płytową. Po dłuższym czasie udało mu sie jednak podpisać umowę z firmą Pamper Music. Po tym jak Ray Price nagrał stworzoną przez Nelsona piosenkę "Night Life" (podobno najczęściej coverowaną piosenkę country; "Night Life" została nawet nagrana przez zabójcę i niedoszłego muzyka – Charlesa Mansona), Nelson dołączył do zespołu Raya Price'a jako basista. Podczas występów z Pricem i zespołem Cherokee Cowboys, wiele piosenek Nelsona stało się hitami dla najważniejszych muzyków country i pop. Można tu wymienić między innymi: "Funny How Time Slips Away" (Billy Walker), "Hello Walls" (Faron Young), "Pretty Paper" (Roy Orbison) i najsłynniejsze, "Crazy" (Patsy Cline). W 1980 Willie wydał wraz z Rayem Price album pod tytułem San Antonio Rose. W 1961 Nelson współpracował z wytwórnią Liberty Records i wydał dla niej kilka singli, w tym "Willingly" (nagrana z żoną muzyka, Shirley Collie) i "Touch Me."

Muzyk nie był w stanie podtrzymywać błyskawicznie rozwijającej się kariery, dlatego też ta zatrzymała się na jakiś czas. Nagrania demo z ówczesnych lat zostały odnalezione długo potem i wydane na albumie Crazy: The Demo Sessions w roku 2003.

Okres Austin[edytuj | edytuj kod]

W roku 1965, Nelson rozpoczął współpracę z RCA Victor Records i dołączył do Grand Ole Opry – najważniejszej na świecie audycji country. W tym samym okresie wydał kilka albumów inspirowanych brzmieniami Nashville Sound, których większość została wyprodukowana przez Cheta Atkinsa. Na początku lat siedemdziesiątych, Willie przeniósł się do Austin w stanie Teksas. W owym czasie, w Austin zaczynała rozwijać się znacząca scena muzyczna inspirowana ruchami hipisowskimi. Wtedy też, po kilku latach przerwy Nelson zdecydował się na powrót do muzyki. Jego popularność w Austin gwałtownie rosła, ponieważ był gitarzystą we własnym już zespole. Wypracował sobie swój własny styl czerpiący z takich gatunków jak: rock and roll, jazz, western swing, czy folk.

W połowie lat siedemdziesiątych, Nelson nabył posiadłość niedaleko jeziora Travis w Austin i otworzył tam kompleks Pedernales Country Club, w tym studio nagraniowe o nazwie Perdernales. Studio w połowie lat dziewięćdziesiątych zostało poddane gruntownej odnowie i już wkrótce stało się jednym z najpopularniejszych studiów nagraniowych w kręgach największych muzyków. Cały kompleks zawiera w sobie dziewięciodołkowe pole golfowe, kilka kortów tenisowych oraz pływalnię z basenem olimpijskiej wielkości.

Outlaw country[edytuj | edytuj kod]

Nelson współpracował także z wytwórnią Atlantic Records gdzie zrealizował album Shotgun Willie (1973), który zdobył bardzo przychylne recenzje, lecz nie sprzedał się zbyt dobrze. Następny był koncept album Phases and Stages z 1974, będący inspiracją pierwszym rozwodem muzyka. Zawierał wydany na singlu hit "Bloody Mary Morning." Jest to płyta, która kończy współpracę Nelsona z wytwórnią Atlantic. Odtąd pracował z Columbia Records, gdzie gwarantowano mu zupełną kontrolę nad własną twórczością. Rezultatem był popularny koncept album Red Headed Stranger z 1975. Zarząd Columbii był niechętny wobec płyty, której akompaniament opierał się przede wszystkim na gitarze i pianinie, jednak Nelson oraz Waylon Jennings uparli się, by nie zmieniać jej formy. Album po ukazaniu okazał się być wielkim wydarzeniem, częściowo dzięki coverowi popularnej piosenki "Blue Eyes Crying in the Rain" (napisanej przez Freda Rose w 1945). "Blue Eyes Crying in the Rain" został pierwszym numerem jeden Williego.

Obok Nelsona, Waylon Jennings był muzykiem, który świętował równie wielki sukces w muzyce country we wczesnych latach siedemdziesiątych. Obaj artyści zaczęli wkrótce być kojarzeni jako prekursorzy nurtu outlaw country ("outlaw" – ang. "poza" – stąd, że nurt nie wywodził się ze standardów Nashville). Wizerunek "outlaw" Nelsona został zacementowany albumem Wanted! The Outlaws (1976, z Waylonem Jenningsem, Jessi Colter i Tompall Glaser). Była to pierwsza w dziejach płyta country, która rozeszła się w platynowym nakładzie. Nelson utrzymał się na szczytach zestawień za pomocą piosenek wydanych w późnych latach siedemdziesiątych ("Good Hearted Woman" (duet z Jenningsem), "Remember Me", "If You've Got the Money I've Got the Time", "Uncloudy Day", "I Love You a Thousand Ways", i "Something to Brag About" (duet z Mary Kay Place).

W 1978, Nelson wydał kolejne albumy, którym również udało się pokryć platyną. Były to Waylon and Willie (duet z W. Jenningsem zawierający "Mammas Don't Let Your Babies Grow Up to Be Cowboys," który parę lat wcześniej został napisany i wydany jako singiel przez Eda Bruce), oraz Stardust, wyjątkowy album z popularnymi utworami. Mimo, że wiele osób uważało, iż Stardust zrujnuje karierę piosenkarza, nagranie okazało się być jednym z najlepszych w jego karierze. Willie ma na koncie wydaną w tamtym okresie, godną uwagi płytę długogrającą "Half Nelson"", na której gościli m.in. tacy artyści jak Ray Charles.

Kariera aktorska[edytuj | edytuj kod]

Willie Nelson podczas występu w Cardiff, styczeń 2007

Kariera aktorska Nelsona zaczęła się od występu w filmie The Electric Horseman (1979). Kolejne produkcje z udziałem muzyka to: Honeysuckle Rose (1980), Thief (1981) i Barbarosa (1982). W roku 1982 pojawił się w jako "Red Loon" w Coming Out of the Ice z Johnem Savage. W 1984 wystąpił w filmie Songwriter (gościnnie pojawił się tam też Kris Kristofferson), a dwa lata później w telewizyjnej produkcji Stagecoach (z Johnnym Cashem). Następnie Willie otrzymał główną rolę w filmowej ilustracji jego albumu Red Headed Stranger (1986). Po pewnej przerwie stanął znów przed kamerą w Wag the Dog (1997), Gone Fishin' (1997) jako Billy 'Catch' Pooler, The Dukes of Hazzard (2005) i Surfer, Dude (2008).

Nelson nie przestawał występować od czasu swego debiutu, lecz zazwyczaj były to niewielkie role. Niektóre z nich wywindowały Nelsona na status zwolennika marihuany. Jednym z najbardziej popularnych epizodów artysty był występ w Half Baked, gdzie pojawił się jako starzec – "Historian Smoker" który paląc marihuanę, przypominał sobie całą młodość. Nelson pojawił się też jako on sam w filmie z 2006 roku Beerfest. Zagrał tam człowieka poszukującego wspólników, którzy mogliby dołączyć do niego w fikcyjnych mistrzostwach świata w paleniu marihuany odbywających się w Amsterdamie. W tym samym czasie muzyk nagrał "Weed with Willie" z Tobym Keithem.

Gościnnie wystąpił także w serialach: Miami Vice (epizod z 1986 jako "El Viejo"), Delta, Nash Bridges, Simpsonowie, Detektyw Monk, Dr. Quinn, King of the Hill, Bones oraz w The Colbert Report i Space Ghost Coast to Coast. Zagrał muzyka i tekściarza country Johnny'ego Deana w filmie z 1997 Wag the Dog.

W 2008 Willie Nelson pojawił się w Swing Vote, gdzie zagrał samego siebie, idola bohatera granego przez Kevina Costnera.

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Album Pozycja w zestawieniu[1] Szczególne osiągi[2][3]
US Country US CAN Country CAN NOR USA CAN
1962 And Then I Wrote
1963 Here's Willie Nelson
1965 Country Willie - His Own Songs 14
1966 Country Favorites - Willie Nelson Style 9
1967 Make Way for Willie Nelson 7
"The Party's Over" and
Other Great Willie Nelson Songs
9
1968 Texas in My Soul
1969 Good Times 29
My Own Peculiar Way 39
1970 Columbus Stockade Blues
Both Sides Now
Laying My Burdens Down
1971 Willie Nelson and Family 43
Yesterday's Wine
1972 The Words Don't Fit the Picture
The Willie Way 34
1973 Country Winners
Shotgun Willie 41
1974 Spotlight on Willie Nelson
Phases and Stages 34 187
1975 Country Willie
What Can You Do to Me Now 5
Red Headed Stranger 1 28 7 90 2x Multi-Platyna Złoto
1976 The Sound in Your Mind 1 48 Platyna
The Longhorn Jamboree Presents:
Willie Nelson & His Friends
41
Troublemaker 1 60 Złoto
1977 Willie - Before His Time 3 78
To Lefty From Willie 2 91
1978 There'll Be No Teardrops Tonight 46
Stardust 1 30 1 28 5x Multi-Platyna 2x Platyna
Face of a Fighter 42
1979 Sweet Memories 6 154
Sings Kristofferson 5 42 1 64 Platyna Złoto
Pretty Paper 11 73 Platyna Złoto
The Electric Horseman 3 52 3 Złoto
1980 Honeysuckle Rose 1 11 4 24 2x Multi-Platyna
Family Bible 26
1981 Minstrel Man 39 148
1982 Always on My Mind 1 2 20 4x Multi-Platyna 2x Platyna
1983 Take It to the Limit 3 182 Złoto
Tougher Than Leather 4 39 48
1984 Without a Song 3 54 2 35 Platyna
City of New Orleans 1 162 24 62 Platyna Złoto
Angel Eyes
1985 Me and Paul 3 152
1986 Partners 13
The Promiseland 1
1987 Island in the Sea 14
1988 What a Wonderful World 6
1989 A Horse Called Music 2
1990 Born for Trouble 31
1991 Yours Always
1992 The IRS Tapes: Who'll Buy My Memories?
Any Old Arms Won't Do
1993 Across the Borderline 15 75 5 4
1994 Six Hours at Pedernales
Moonlight Becomes You 37 14
Healing Hands of Time 17 103 15
1995 Just One Love
1996 Willie Standard Time
Spirit 20 132 4
How Great Thou Art
1998 Teatro 17 104 15
1999 Night and Day
2000 Tales Out of Luck (Me and the Drummer)
Good Ol' Country Singin'
Milk Cow Blues 83 9
2001 Rainbow Connection 52
2002 The Great Divide 5 43 23
Willie Nelson & Friends - Stars & Guitars 18 133
2003 Crazy: The Demo Sessions 32
2004 Outlaws and Angels 10 69
It Always Will Be 12 75
Nacogdoches
2005 Songs for Tsunami Relief: Austin to South Asia 57
Countryman 6 46 12
2006 You Don't Know Me: The Songs of Cindy Walker 24 114
2008 Moment of Forever 8 56
2009 American Classic 14 43 4 19

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Album Pozycja w zestawieniu[1] Szczególne osiągi[2][3]
US Country US CAN Country CAN USA CAN
1966 Country Music Concert 32
1976 Willie Nelson Live 5
1978 Willie and Family Live 1 32 1 35 4x Multi-Platyna Złoto
2002 All of Me - Live in Concert
2003 Live and Kickin 4 42
2004 Live at Billy Bob's Texas 27 168

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]