Rihanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wokalistki. Zobacz też: Rihanna: The Last Girl on the World.
opis
Rihanna 2012 (Headshot).jpg

opis zdjęcia
Podpis Rihanny
Imię i nazwisko Robyn Rihanna Fenty
Pseudonim Rihanna
Ri
RiRi
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1988
Saint Michael
Pochodzenie  Barbados
Typ głosu mezzosopran[1][2]
Gatunek pop, R&B, reggae, dance, dancehall, dubstep, hip hop
Zawód wokalistka, modelka, producent wykonawczy, aktorka, projektantka mody
Aktywność od 2005
Wytwórnia płytowa The Island Def Jam Music Group
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Rihanna, właściwie Robyn Rihanna Fenty (ur. 20 lutego 1988 w Saint Michael) – barbadoska wokalistka wykonująca muzykę z pogranicza popu i r&b[3][4].

Spis treści

Biografia [edytuj]

1988–2004: Wczesne życie i początki [edytuj]

Rihanna urodziła się jako Robyn Rihanna Fenty 20 lutego 1988 roku w Saint Michael, na Barbadosie, jako córka Moniki Braithwaite, księgowej na emeryturze i Ronalda Fenty, kierownika magazynu w fabryce odzieży[5]. Jej matka z pochodzenia jest Gujanką a ojciec ma korzenie barbadoskie i irlandzkie. Państwo Monika i Ronald Fenty mają razem troje dzieci: najstarszą Robyn Rihannę oraz Rorreya i Rajada Fenty[6]. Rihanna ma także dwie siostry przyrodnie i brata od strony ojca, wszyscy urodzeni przez różne matki przed poślubieniem matki Rihanny[7][8]. Dorastała słuchając muzyki reggae[9], a zaczęła śpiewać w wieku około siedmiu lat[6]. Jej dzieciństwo było naznaczone uzależnieniem jej ojca od kokainy, alkoholu i marihuany. Małżeństwo państwa Fenty zakończyło się, gdy Rihanna miała 14 lat. Ojciec mimo to pozostał częścią jej życia[5]. W dzieciństwie cierpiała z powodu silnych bólów głowy, przez co lekarze podejrzewali guza mózgu. Piosenkarka przeszła kilka tomografii w wieku od 8 do 14 roku życia[10]. Dorastała w skromnym trzyosobowym bungalowie w Bridgetown, gdzie wraz z ojcem sprzedawała ubrania na ulicznym straganie[11]. Uczęszczała do szkoły podstawowej Charlesa F. Broome'a na Barbadosie, a następnie do Combermere School, gdzie założyła trio muzyczne z klasowymi znajomymi[6]. Była wojskowym kadetem w rezerwowo-militarnym programie. Trenowała z wojskiem Barbadosu i Shontelle, która była jej instruktorem musztry[12]. Pomimo planów ukończenia szkoły średniej, zdecydowała się przerwać naukę, ponieważ kariera muzyczna wymagała poświęcenia czasu[13].

W grudniu 2003 roku Rihanna poznała dzięki wzajemnemu przyjacielowi amerykańskiego producenta muzycznego Evana Rogersa. Piosenkarka i dwóch członków jej zespołu wzięli udział w przesłuchaniu zorganizowanym przez Rogersa w jego pokoju hotelowym[14]. Producent powiedział, że "w chwili, gdy Rihanna weszła do pokoju, dwie poprzednie dziewczyny przestały istnieć." Podczas castingu Rogersa zaśpiewała cover utworu "Emotion" Destiny's Child[6]. Rihanna zrobiła wrażenie na producencie i zaprosił ją na drugie spotkanie wraz z jej mamą, podczas którego zaproponował jej nagrywanie wspólnie z Carlem Sturkenem w ich studiu nagraniowym w Nowym Jorku[15]. W wieku 16 lat została miss szkoły i wygrała szkolny talent show z piosenką Mariah Carey "Hero"[16]. Przez następny rok Rihanna często podróżowała do domu Rogersa w Stamford, w stanie Connecticut. Z pomocą Sturkena nagrała cztery utwory demo[17], m.in. cover Whitney Houston "Last Time"[6] i jej pierwszy przebój "Pon De Replay". Następnie Rihanna powróciła do szkoły, a nagrywaniem utworów zajmowała się tylko w czasie wakacji i podczas Bożego Narodzenia[6].

W styczniu 2005 roku Rogers rozpoczął rozsyłanie nagranych wcześniej demo Rihanny do wytwórni płytowych. Kopia demo trafiła do studia Def Jam, gdzie Jay Brown, jeden z personelu A&R, usłyszał ją i przedstawił prezesowi wytwórni, Jay'owi-Z[18]. Gdy Jay-Z usłyszał "Pon de Replay", początkowo był sceptyczny. Uważał, że piosenka jest zbyt trudna dla niej: "gdy utwór jest zbyt duży, to trudno [nowemu artyście], aby wrócił później z powrotem. Ja nie podpisuję się pod piosenkami, ja podpisuję się pod artystami[18]". Def Jam jako pierwszy odpowiedział na wysłane demo i zaprosił Rihannę na przesłuchanie, gdzie zaśpiewała "For the Love of You" dla Jaya-Z i L.A. Reida z The Island Def Jam Music Group[16]. W lutym 2005 roku piosenkarka podpisała kontrakt z wytwórnią i anulowała spotkania z innymi[17]. W tym samym miesiącu przeniosła się Stanów Zjednoczonych i zamieszkała z Rogersem i jego żoną. Mimo że wciąż uważa siebie za Robyn, wybrała swoje drugie imię jako swój pseudonim sceniczny ponieważ dla niej, imię Rihanna jest właśnie etapem, który zaczął się w studiu nagraniowym w 2005 roku[16].

2005–2006: Music of the Sun i A Girl Like Me [edytuj]

Rihanna podczas corocznego koncertu Jingle Ball organizowanego przez stację radiową KIIS-FM w 2005 r.

Po podpisaniu kontraktu z Def Jam, Rihanna spędziła trzy miesiące w studiu nagraniowym, w celu zamknięcia swojego debiutanckiego albumu[18]. Nad płytą pracowała z Evanem Rogersem, Carlem Sturkenem, z duetem Stargate i grupą Poke & Tone[19]. Przed wydaniem albumu współpracowała z raperem Memphisem Bleekiem na jego czwarty studyjny album 534. 22 sierpnia 2005 roku ukazał się jej debiutancki singiel "Pon de Replay", który zajął drugie miejsce na Billboard Hot 100 oraz na UK Singles Chart[20]. Utwór stał się światowym hitem, zajmując pozycję w pierwszej dziesiątce w piętnastu krajach. Do końca 2005 roku utwór sprzedał się w nakładzie 3970 tys. kopii[21]. Album Music of the Sun został wydany 30 sierpniu 2005 roku w Stanach Zjednoczonych[14], osiągając miejsce dziesiąte na Billboard 200, ze sprzedażą 69 tys. kopii w pierwszym tygodniu[22]. Ponadto płyta sprzedała się w ponad dwóch milionach egzemplarzy na całym świecie i została złotą płytą przez Recording Industry Association of America, z wynikiem ponad 500 tys. kupionych egzemplarzy w USA[23].

Jej muzyka zawiera elementy reggae ze względu na jej karaibskie pochodzenia. Album otrzymał mieszane recenzje od krytyków muzycznych. Magazyn Rolling Stone przyznał 2,5 gwiazdki na 5 możliwych, za brak pomysłowości i rytmicznych singli z "ogólnym wokalem" amerykańskiego R&B i za brak "karaibskich uroków"[24]. Sal Cinquemani ze Slant Magazine opisał album jako "nadmiar nastoletniego R&B", a główny singiel "Pon de Replay" jako "dancehallową mieszankę pop seksowną i uwodzicielską zarazem jak "Baby Boy" Beyonce[19]. Recenzent dla Entertainment Weekly stwierdził, że "dancehallowo-R&B debiut jest wypełniony sztuczną produkcją, która blokuje Music of the Sun[25]". Drugi singiel "If It's Lovin' That You Want"[26] osiągnął mniejszy sukces niż "Pon de Replay", osiągając pozycję trzydziestą szóstą na Hot 100 i jedenastą w Wielkiej Brytanii[20]. Utwór dobrze się przyjął w Australii, Irlandii i Nowej Zelandii debiutując na pozycji w pierwszej dziesiątce w tych krajach.

Miesiąc po wydaniu pierwszego albumu, wokalistka zaczęła pracę nad drugim[27]. Produkcją zajęli się Evan Rogers i Carl Sturken, którzy wyprodukowali większość płyty, Stargate, J.R. Rotem i piosenkarz Ne-Yo[28]. Podczas nagrywania albumu Rihanna służyła jako support dla Gwen Stefani, w celu promocji swojego albumu[29]. Singiel "SOS" zadebiutował na szczycie Billboard Hot 100, stając się jej pierwszy numerem jeden w Stanach Zjednoczonych[20]. Do końca 2006 roku utwór sprzedał się w nakładzie 4539 tys.[30]. A Girl Like Me został wydany w kwietniu 2006 roku[31], mniej niż osiem miesięcy po ukazaniu się Music of the Sun. Album osiągnął piątą pozycję na liście Billboard 200[22], ze sprzedażą 115 tys. kopii w pierwszym tygodniu i został platyną przez RIAA, dzięki sprzedaży ponad miliona egzemplarzy w Stanach[23][32]. Na arenie międzynarodowej album zadebiutował na pozycji pierwszej w Kanadzie, piątej na UK Albums Chart w Wielkiej Brytanii i na Irish Albums Chart w Irlandii. Krytycy wydali mieszane recenzje. Magazynu Rolling Stone opisał album: "Podobnie jak jej debiutancki album zawierający wypełniacze, ten podobnie, mimo że lepszy nie dostarcza niczego jeszcze tak pomysłowego jak genialny, pierwszy singiel[33]." Album przedstawiono jako zapis niemal prawie identyczny jak słoneczny dancehallowy dub-pop, zawierający także hip-hopowe natchnione klubowymi beatami utwory oraz skoncentrowane na pełnoletności ballady[34].

Drugi singiel "Unfaithful" stał się hitem, osiągając pozycję w pierwszej dziesiątce w kilkunastu krajach na całym świecie, w tym w Stanach Zjednoczonych, gdzie osiągnął numer sześć na Billboard Hot 100, a także znalazł się na szczycie notowania w w Kanadzie, Francji i Szwajcarii[35]. Do końca 2006 roku piosenka sprzedała się w nakładzie 4507 tys. kopii[30]. Trzeci singiel "We Ride" nie osiągnął większego sukcesu[36], ale czwarty "Break It Off" z gościnnym udziałem Seana Paula z pozycji pięćdziesiątej drugiej wskoczył na miejsce dziesiąte, aż w końcu na dziewiąte[37][38]. Po wydaniu albumu Rihanna rozpoczęła swoją pierwszą trasę koncertową Rihanna: Live in Concert Tour. Potem rozpoczęła trasę Rock Block Tour, a następnie koncertowała z The Pussycat Dolls w trasie PCD Album Promotional Tour od 12 listopada 2006 do 6 lutego 2007 roku w Europie[39]. Wokalistka zadebiutowała także w filmie Dziewczyny z drużyny 3, gdzie zagrała siebie samą w roli drugoplanowej. Film został wydany na DVD 8 sierpnia 2006 roku[40].

2007–2009: Nowy wizerunek i Good Girl Gone Bad [edytuj]

Z trzecim studyjnym albumem Good Girl Gone Bad, Rihanna chciała dokonać zmiany gatunku muzyki, zatrudniając tym samym producentów Timbalanda, will.i.ama i Seana Garretta i ponownie zmienić kompozycję albumu[41] ze świeżymi, danceowymi utworami[42]. Przyjęła w tym celu, podczas nagrywania, bardziej buntowniczy wygląd, ścinając swoje włosy i farbując je na czarno. Na temat albumu piosenkarka wypowiedziała słowa: "Chcę sprawić by ludzie tańczyli, ale także by byli smutni w tym samym czasie [...] Czujesz, że każdy album jest inny i [na razie] mam ochotę robić dużo szybszych [piosenek]". Album osiągnął szczyt w krajach takich jak Wielka Brytania, Kanada, Japonia, Brazylia, Rosja i Irlandia, ponadto zadebiutował na pozycji drugiej w Stanach Zjednoczonych i Australii. Płyta w odróżnieniu od dwóch poprzednich, które łączyły dancehall, z reggae i balladami zawiera bardziej dance-popowe piosenki. Album otrzymał pozytywne recenzje od krytyków, stając się dotychczas najlepiej ocenianym wydawnictwem muzycznym w historii artystki[43].

Rihanna podczas koncertu w Brisbane w 2008 roku

Good Girl Gone Bad przyniósł cztery hity- wszystkie single osiągnęły pozycję w pierwszej trójce na Billboard Hot 100, w tym "Umbrella" z gościnnym udziałem Jay'a-Z zadebiutowała na szczycie na prawie całym świecie[44]. Oprócz uplasowania się na miejscu pierwszym w wielu krajach, "Umbrella" w Wielkiej Brytanii zajmowała najwyższe notowanie przez dziesięć kolejnych tygodni[45], stając się tym samym najdłużej znajdującym się numerem jeden na liście UK Singles Chart od czasów zespołu Wet Wet Wet z singlem "Love Is All Around", który spędził na szczycie tej listy aż piętnaście tygodni w 1994 roku[46]. Utwór znalazł się pod numerem trzecim najlepszych piosenek 2007 roku magazynu Rolling Stone[47] oraz stał się najlepiej sprzedającym singlem 2007 roku ze sprzedażą 8160 tys. kopii[48]. Następne trzy single "Shut Up and Drive"[49], "Don't Stop the Music"[50] i Hate That I Love You"[51] wspięły się do pierwszej piętnastki w Stanach Zjednoczonych, z czego drugi z nich dotarł aż do pierwszej trójki w tym kraju. Ponadto "Don't Stop the Music" znalazł się na pozycji pierwszej w Australii, Holandii, Francji, Niemczech i Szwajcarii[50] oraz sprzedał się w 5853 tys. egzemplarzach[52]. W 2007 roku na rozdaniu nagród American Music Awards, Rihanna zdobyła statuetkę w kategorii ulubiona artystka Soul/R&B[53].

Artystka ponownie wydała swój album o nowym tytule Good Girl Gone Bad: Reloaded w czerwcu 2008 roku, zawierający trzy nowe utwory. Pierwszy singiel z reedycji, "Take a Bow"[54] osiągnął pozycję pierwszą w Kanadzie, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych[55]. Utwór ten w 2008 roku sprzedał się w nakładzie 4965 tys. kopii[52]. Duet z zespołem Maroon 5 "If I Never See Your Face Again"[56] także został dodany do listy utworów, zaraz po piosence "Disturbia", który dotarł do pierwszego miejsca w Stanach i Nowej Zelandii[57][58], a także do końca 2008 roku singiel ten kupiono 6 300 000 razy[52].. W trakcie promocji wydawnictwa wokalistka nagrała z raperem o pseudonimie T.I. singiel "Live Your Life", który zajął pozycję pierwszą na Hot 100[59], stając się jej piątym numerem jeden w Stanach, przed utworami "SOS", "Umbrella" "Take a Bow" i "Disturbia" oraz w 2008 roku sprzedał się w nakładzie 3542 tys. kopii[52]. To sprawiło, że Rihanna stała się jedną z dwóch wokalistek zawierających pięć numerów jeden na równi z Beyonce. Ostatni singiel z płyty to "Rehab", który osiągnął pozycję w pierwszej trzydziestce na świecie, z czego szesnastą w Stanach[60]. Remix albumu Good Girl Gone Bad: The Remixes został wydany w styczniu 2009 roku. Wydawnictwo sprzedało się w ponad dwóch milionach kopii w Ameryce, zostają dwukrotną platyną przez RIAA i stając się najlepiej sprzedającym albumem Rihanny[23].

Piosenkarka została nominowana w czterech kategoriach nagród MTV Video Music Awards, wygrywając w Monsterze Roki i Teledysku Roku do singla "Umbrella" w 2007 roku[61]. W 2008 roku wokalistka otrzymała pierwszą nagrodę Grammy, w kategorii Najlepsza kolaboracja rapowo-wokalna, z pięciu otrzymanych nominacji[62]. W celu promocji albumu artystka rozpoczęła trasę koncertową Good Girl Gone Bad Tour 12 września 2007 roku po Ameryce Północnej i Europie[63], a następnie trasę Glow in the Dark Tour z Kanye Westem, Lupe Fiasco i zespołem N.E.R.D 16 kwietnia 2008 roku[64][65]. Rihanna wygrała dwie nominację Ulubiona Artystka Pop/Rock i Soul/R & B w 2008 roku podczas American Music Awards[66]. W grudniu 2008 roku Margeaux Watson z Entertainment Weekly napisała artykuł zatytułowany "Rihanna: Diva roku", w którym nawiązał do jej przełomu w tymże roku[67].

2009–2010: Przypadek przemocy i Rated R [edytuj]

Rihanna na gali AMA 2009
Rihanna podczas koncertu na trasie Last Girl On Earth

8 lutego 2009 roku Rihanna była zmuszona odwołać swój występ na 51 gali Grammy Awards[68]. Z raportów składanych tego samego dnia wynikało, że doszło do sprzeczki między piosenkarką, a jej ówczesnym wtedy chłopakiem, piosenkarzem Chrisem Brownem, którego aresztowano pod zarzutem składania gróźb[69]. 5 marca 2009 roku Brown został oskarżony o napaść i próbę składania pogróżek[70]. Ze względu na ujawnienie zdjęć z Los Angeles Police Department magazyn TMZ ujawnił zdjęcia Rihanny z widocznymi obrażeniami, z tego względu agencja STOParazzi zaproponowała "Prawo Rihanny" po to, aby "powstrzymywać pracowników organów ścigania do publikacji zdjęć lub informacji, które wykorzystują ofiary przestępstw[71]." Gil Kaufman na kanale VH1 wypowiedział się na temat zdarzenia: "Non-stop publikują kwestię dotyczące wypadku Rihanny/Browna w prawie wszystkich większych stacjach informacyjnych, gdzie decydują się na ujawnienie tożsamości ofiar, co nie jest zazwyczaj wykonywane w przypadku przemocy w rodzinie" oraz kontrowersyjnie skomentował wyciekłe fotografie[72]. 22 czerwca 2009 roku wezwano Rihannę do przesłuchań w Los Angeles[73]. "Wezwano Rihannę do sądu. Zgodzę się na to w jej imieniu" poinformował US Weekly Donald Etra, prawnik wokalistki[74]. 22 czerwca 2009 roku podczas rozprawy skazano Chrisa na 5 lat więzienia w zawieszeniu i zakazano mu się zbliżać na pięćdziesiąt metrów od artystki, w wydarzeniach publicznych odległość tę zmniejsza się do dziesięciu metrów[75].

Rihanna wystąpiła jako centralna postać w teledysku Kanye Westa "Paranoid"[76]. Współpracowała także z Jayem-Z i Westem nad "Run This Town", który na liście Billboard Hot 100 uplasował się na pozycji drugiej, a także znalazł się w pierwszej dziesiątce w dziesięciu innych krajach. Singiel ten wygrał dwie nagrody Grammy w kategorii Najlepsza kolaboracja rapowo-wokalna oraz Najlepsza piosenka rapowa[77]. Czwarta płyta nosząca nazwę Rated R została wydana w listopadzie 2009 roku[78]. Rolling Stone wydał pozytywną opinię pisząc, że "Rihanna zmieniła dźwięki i jest to najlepsza płyta pop roku[79]". Album zadebiutował na pozycji numer cztery na Billboard 200 i uzyskał status platynowej płyty przez Recording Industry Association of America (RIAA) sprzedając się w nakładzie powyżej miliona[23]. Pierwsze trzy single "Russian Roulette"[80], "Hard"[81] i "Rude Boy"[82] osiągnęły pozycję w pierwszej dziesiątce na Billboard Hot 100. Ten ostatni prócz pięciotygodniowego utrzymania się na pozycji pierwszej na amerykańskiej liście osiągnął pierwsze miejsce na australijskiej liście oraz miejsce w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Nowej Zelandii i Szwajcarii[83] oraz sprzedał się w nakładzie 4679 tys. do końca 2010 roku[84]. Czwarty singel "Rockstar 101"[85] osiągnął drugą pozycję na Hot Dance Club Songs, a utwór "Te Amo" zadebiutował w pierwszej czterdziestce w Europie, z czego na czternastej pozycji na UK Singles Chart[86]. W celu promocji albumu wokalista rozpoczęła trasę Last Girl on Earth Tour[87].

2010–2012: Loud i Talk That Talk [edytuj]

Rihanna w trakcie koncertu w marcu 2011 roku

W kwietniu 2010 roku David Guetta udostępnił krótki fragment utworu nagranego wraz z Rihanną[88]. Później okazało się, że Rihanna pracowała wówczas nad nowym piątym albumem, który miała wydać jesienią 2010 roku[89][90][91]. Przy współpracy nad albumem, oprócz Guetty, podjęli się również: Taio Cruz, Alex da Kid, Sean Garrett i Ne-Yo[92][93][94][95]. W sierpniu ogłoszono, że pierwszym singlem z nowego albumu będzie piosenka nagrana z Davidem Guettą, która wstępnie nazywa się "Adrenalin Rush"[96]. Jednak wytwórnia Rihanny zmieniła zdanie i pierwszym singlem z nowego albumu stała się piosenka "Only Girl (In the World)"[97]. Piosenka miała swoją premierę 7 września, 2010. Wyprodukowana została przez Stargate, norweską grupę producentów muzycznych, którzy wcześniej wyprodukowali już artystce takie hity jak: Don't Stop the Music i Hate That I Love You[98]. Piosenka dotarła do miejsca pierwszego w Stanach, Australii, Kanadzie i Wielkiej Brytanii[99][100][101]. Utwór zdobył statuetkę za "Najlepsze nagranie Dance" podczas 52 gali rozdania nagród Grammy Awards[102]. Z dniem 19 listopada 2010 Rihanna wydała swój piąty album zatytułowany Loud. Drugi singiel z płyty "What's My Name? z gościnnym udziałem Drake'a wspiął się na pierwsze miejsce Billboard Hot 100[103]. Osiągnął pierwsze miejsce, przed pierwszym singlem "Only Girl (In the World)", co zdarzyło się pierwszy raz w historii Billboard Hot 100[104].

Rihanna wykonująca utwór What's My Name?

5 grudnia 2010 roku na UK Singles Chart trzy piosenki Rihanny znalazły się w pierwszej dziesiątce: "Only Girl (In the World)" na pozycji siódmej, "What's My Name?" na ósmej i singiel Davida Guetty "Who's That Chick?" na dziewiątym[105]. Sytuacja powtórzyła się 9 stycznia 2011 roku, kiedy to "What's My Name?" osiągnął pozycję pierwszą, "Only Girl (In The World)" spadło na pozycję dziewiątą, a "Who's That Chick?" na dziesiątą.

9 stycznia 2011 roku "What's My Name?" osiągnął pozycję pierwszą na UK Singles Chart, dając Rihannie jako jedynej artystce w historii pięć singli numer jeden w Wielkiej Brytanii. W 2007 roku "Umbrella" stała się pierwszym numerem jeden w UK, następnie "Take a Bow" w 2008 roku drugim, "Run This Town" w 2009 roku trzecim, a "Only Girl (In the World)" czwartym w 2010 roku[106].

W kwietniu 2011 roku remix "S&M" z udziałem Britney Spears wspiął się na pierwszą pozycję Billboard Hot 100, stając się dziesiątym numerem jeden Rihanny w Stanach. Kolejno single, które osiągnęły szczyt w Stanach to: SOS" w 2006 roku, "Umbrella" w 2007 roku, "Take a Bow", "Disturbia" i "Live Your Life" w 2008 roku, "Rude Boy", "Love the Way You Lie", What's My Name?" i "Only Girl (In the World)" w 2010 roku oraz "S&M" w 2011 roku[107][108]. Rihanna stała się najmłodszą artystką, która tego dokonała, pokonując jednocześnie rekord Mariah Carey[109].

Piosenkarka w dniu swoich 23 urodzin, czyli 20 lutego 2011 roku wystąpiła na NBA All-Star Game w Staples Center, w LA[110][111].

Rihanna na premierze filmu "Battleship" w kwietniu 2012
Question book-4.svg
 Ta sekcja od 2012-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Możliwe, że ta sekcja w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

W październiku 2011 roku, Rihanna zaśpiewała w dwóch piosenkach: "Princess of China" zespołu Coldplay i "Fly" z repertuaru Nicki Minaj. W tym samym miesiącu pojawiła się w roli gościnnego jurora w programie The X Factor. Pomagała ona L.A. Reid podczas domów jurorskich.

Początkowe plany piosenkarki na rok 2011 miały obejmować wydanie reedycji piątego albumu Loud. 15 września Rihanna ogłosiła, że do tego nie dojdzie, a w zamian powstanie nowy album. Jego wydanie zostało potwierdzone na 21 listopada 2011 roku. Zostało też potwierdzone to, że płyta będzie dostępna w dwóch edycjach: standardowej i deluxe. 22 września Rihanna wydała pierwszy singel z nowej płyty "We Found Love". Został on wydany w formacie digital download w USA w tym samym dniu. Gdy singel znalazł się na pozycji 9 na US charts, Rihanna stała się pierwszą solową artystką w historii, której 20 utworów znalazło się w pierwszej dziesiątce Hot 100 top-ten singles. Czyniąc to, artystka jednocześnie pokonała poprzedni rekord ustalony przez Madonnę. W ostatnim kwartale 2011 roku, We Found Love stało się jedenastym utworem numerem jeden Rihanny, na Billboard Hot 100. Piosenka utrzymywała się na liście na pozycji #1 przez jedenaście tygodni, jednocześnie pokonując między innymi rekord ustanowiony przez Adele (7 tygodni) i będąc singlem najdłużej utrzymującym się na pozycji pierwszej w roku 2011.W 2012 r. teledysk do singla został nagrodzony na MTV Awards statuetką " Teledysk roku". Tym samym Rihanna stała się pierwszą kobietą z dwoma statuetkami za tą kategorię na MTV gali.

Kolejnym singlem z płyty Talk That Talk został utwór "You da One". Został on wydany w dniu 11 listopada 2011. 23 grudnia artystka udostępniła wideoklip promujący singel.Utwór dotarł do pozycji nr. 14 Billboard Hot 100. W międzyczasie Rihanna wystąpiła gościnnie w singlu Drake'a "Take Care", do którego teledysk został wydany. Trzecim singlem została piosenka "Talk That Talk". Początkowo Rihanna pracowała nad teledyskiem do utworu jednak z niewiadomych przyczyn prace te zostały anulowane. Mimo to dotarł do pozycji 31 na Billboardzie. W Kanadzie dotarł do pozycji 30, w UK Singles Chart na pozycję 25, natomiast w Szwecji na pozycję 11. Czwartym singlem został remiks wspólnie nagrany z byłym chłopakiem Rihanny Chrisem Brownem. Singiel nosi tytuł Birthday Cake. Singiel został wydany radiowo 6 marca w amerykańskim radiu. Wywołał wielką aferę gdyż trzy lata temu pomiędzy Rihanną a Chrisem doszło do fizycznej sprzeczki. Singiel stał się popularny głównie w USA gdzie dotarł na 24 miejsce na Billboardzie Hot 100, pokrywając się złotem. Piątym w USA, a trzecim międzynarodowym singlem został "Where Have You Been". Teledysk do utworu uważany jest za jeden z najlepszych w karierze Rihanny. Piosenka została hitem docierając do Top 5 list przebojów w ok. 15 krajach. W Brazylii osiągnęła pozycję nr.1, a w Kanadzie i USA nr.5. Ostatnim singlem z albumu został Remix piosenki " Cockiness (Love It)" nagrany wspólnie z ASAPEM.

Od 2012: Siódma trasa koncertowa i Unapologetic [edytuj]

26 września 2012 roku został wydany pierwszy singiel o nazwie "Diamonds" promujący siódmy album studyjny Rihanny. Osiągnął sukces utrzymując się trzy tygodnie z rzędu na liście Billboard Hot 100[potrzebne źródło]. Jest też najszybciej wspinającym się singlem Rihanny po listach przebojów[potrzebne źródło]. Za sprawą umieszczenia go na pierwszym miejscu Rihanna wyrównała rekord Madonny (a przebiła Whitney Houston) mając 12 singli na szczycie listy Billboard Hot 100. Siódmy album jest nagrywany od czerwca tego roku. Ma zostać wydany 19 listopada tego roku. 8 marca 2013 roku rozpocznie się jej piąta dotychczas trasa koncertowa pod nazwą Diamonds World Tour. Na razie są podane daty 28 koncertów. Niedługo mają pojawić się kolejne. Trasa rozpocznie się w Stanach Zjednoczonych w Buffalo. Tytuł i okładka siódmego albumu Rihanny została ujawniona 11 października 2012 o godzinie 16:00 czasu polskiego. 19 listopada 2012 odbyła się światowa premiera siódmego albumu Rihanny Unapologetic. Album pojawił się w edycji standard, deluxe oraz super deluxe. Edycja super deluxe pojawiła się podczas tegorocznych świąt bożonarodzeniowych[112]. Album Unapologetic promowany jest podczas trasy koncertowej Rihanny 777 Tour. Artystka w ciągu 7 dni odwiedziła 7 miast, a na każdym koncercie było 777 fanów[113]. Trasa rozpoczęła się 14 listopada 2012 roku w Meksyku, a zakończyła 20 listopada w Nowym Jorku. 9 stycznia Rihanna ujawniła że kolejnym singlem z albumu zostanie "Stay", a singlem radiowym wydanym tylko w Stanach Zjednoczonych "Pour It Up". Między 10 a 11 lutego odbyła się gala rozdania nagród Grammy. Rihanna zdobyła dzięki przebojowi "We Found Love" statuetkę w kategorii " Najlepszy klip krótkometrażowy ". Rihanna była też nominowana w dwóch innych kategoriach. W dniu 23 lutego Rihanna zdobyła Złotą Malinę w kategorii najgorsza aktorka drugoplanowa w filmie Battleship: Bitwa o Ziemię[potrzebne źródło].

Kunszt [edytuj]

Muzyka i Głos [edytuj]

Podczas pisania piosenek na trzeci studyjny album Rihanny "Good Girl Gone Bad", piosenkarka wzięła lekcję śpiewu u Ne-Yo, twierdząc że nigdy wcześniej nie brała takich lekcji a teraz ma szansę skorzystać. Dwa lata później wydała piąty album studyjny "LOUD", które otrzymał bardzo pozytywne recenzję od krytyków muzycznych między innymi: James Skinner z BBC chwalił wokal Rihanny w piosence "Love The Way You Lie(Part II)", a Andy Gill z The Independent twierdził że piosenka "California King Bed" oferuje jej najlepszy wokal. Rihanna bardzo często zmieniała gatunki muzyczne jakie śpiewa, zaczynając od reggae po Pop, R&B, Hip-Hop, Dance-Pop i Dancehall. Niektóre z piosenek Rihanny zawierają pożyczone rytmy od innych artystów np. "SOS", "Shut Up And Drive", "Don't Stop The Music", "Cheers (Drink To That" i "Talk That Talk".

Inspiracje [edytuj]

Rihanna za swoją idolkę uważa Madonnę,"Myślę, że Madonna jest wielką inspiracją dla mnie, szczególnie na moje wcześniejsze projekty". Za swoje idolki uważa także Whitney Houston i Mariah Carey. Dzięki piosence Carey "Hero", RiRi wygrała szkolny konkurs talentów. Za inspirację do teledysku "Hate That I Love You" i "Rehab" posłużyła także Marilyn Monroe, a mroczne sceny w teledysku "Disturbia" były inspirowane piosenką Michaela Jacksona "Thriller". Za inspiracje służyły także: Alicia Keys, Fefe Dobson, Celine Dion, Brandy, Gwen Stefani, Beyonce Knowles i Janet Jackson. Muzyka Rihanny ma silne korzenie w muzyce karaibskiej, które obejmują reggae i dancehall. Teledysk do "Rude Boy" został zainspirowany jej Barbadoskimi korzeniami. Rihanna uwielbia Boba Marleya, któremu zbudowała mały ołtarzyk w jej posiadłości w Los Angeles. Barbadoska piękność zrobiła dwa covery piosenek Boba: "Is This Love" i "Redemption Song".

Dyskografia [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Dyskografia Rihanny.
Rok Tytuł
2005 Music of the Sun
2006 A Girl Like Me
2007 Good Girl Gone Bad
2009 Rated R
2010 Loud
2011 Talk That Talk
2012 Unapologetic

Filmografia [edytuj]

Rok Tytuł Postać Gatunek
2006 Dziewczyny z drużyny 3 ona sama komedia
2008 Good Girl Gone Bad Live ona sama Koncert
2012 Battleship: Bitwa o Ziemię jako Raikes akcja
2012 Katy Perry: Part Of Me ona sama dokument
2012 Loud Tour DVD ona sama Koncert
2013 Koniec Świata ona sama komedia

Trasy koncertowe [edytuj]

Rok Tytuł
2006 Rihanna: Live in Concert Tour
2007-09 Good Girl Gone Bad Tour
2008 A Girl's Night Out
2010-11 Last Girl on Earth Tour
2011 Loud Tour
2012 777 Tour
2013 Diamonds World Tour

Zobacz też [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ http://www.youtube.com/watch?v=CSNQuSLvH_8 Rihanna's Official Vocal Profile
  2. ↑ I am singing in a karaoke competition, what songs fit my voice? Help me pick one out? - Yahoo! Answers
  3. ↑ Rihanna interview - AskMen.com UK
  4. ↑ RIHANNA - The Official Website of Rihanna
  5. ↑ 5,0 5,1 "Rihanna: Biography – Part 1 & 2" (ang.). People. [dostęp 2011-12-16].
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 "Caribbean Queen: Rihanna" (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2011-11-27].
  7. ↑ "Rihanna’s secret family" (ang.). The Sun. [dostęp 2011-04-16].
  8. ↑ "Rihanna’s secret family" (ang.). Los Angeles Times. [dostęp 2011-04-18].
  9. ↑ "Rihanna Says Loud's 'Man Down' Is 'Gangsta'" (ang.). MTV. [dostęp 2010-11-16].
  10. ↑ "Doctors Feared That Young Rihanna Had Brain Tumour" (ang.). Medindia. [dostęp 2007-06-24].
  11. ↑ "Rihanna's father reveals the singer's early life in Barbados" (ang.). The Sun. [dostęp 2011-01-21].
  12. ↑ "Talking Shop: Shontelle" (ang.). BBC. [dostęp 2009-03-05].
  13. ↑ "Good Girl Gone Badass" (ang.). GQ. [dostęp 2010-01-01].
  14. ↑ 14,0 14,1 "Rihanna: I grew up with crack addict dad" (ang.). The Sun. [dostęp 2007-12-18].
  15. ↑ "Singing in the rain" (ang.). The Guardian. [dostęp 2007-08-26].
  16. ↑ 16,0 16,1 16,2 "Rihanna, Queen of Pain: Rolling Stone's 2011 Cover Story" (ang.). Rolling Stones. [dostęp 2011-06-06].
  17. ↑ 17,0 17,1 "Rihanna has her day in the sun" (ang.). USA Today. [dostęp 2005-08-01].
  18. ↑ 18,0 18,1 18,2 "Jay-Z's Picks: Teairra Mari, Rihanna, Ne-Yo" (ang.). MTV. [dostęp 2009-02-08].
  19. ↑ 19,0 19,1 "Rihanna: Music Of The Sun" (ang.). Slant Magazine. [dostęp 2005-08-31].
  20. ↑ 20,0 20,1 20,2 "Discography – Rihanna – Music of the Sun" (ang.). Billboard (magazyn). [dostęp 2008-06-09].
  21. ↑ "Rihanna - Pon De Replay" (ang.). United World Chart. [dostęp 2006-01-01].
  22. ↑ 22,0 22,1 "Artist Chart History – Rihanna" (ang.). Billboard (magazyn). [dostęp 2008-04-13].
  23. ↑ 23,0 23,1 23,2 23,3 "RIAA – Gold & Platinum" (ang.). RIAA. [dostęp 2008-11-28].
  24. ↑ "Rihanna: Music of the Sun" (ang.). Rolling Stone. [dostęp 2005-09-08].
  25. ↑ "Music Review Music of the Sun" (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2005-08-26].
  26. ↑ "Rihanna Insists She's Got What You Need In 'Pon De Replay' Follow-Up" (ang.). MTV. [dostęp 2005-08-19].
  27. ↑ "Rihanna Getting In Touch With Her Rock Side For Next LP" (ang.). MTV. [dostęp 2006-02-22].
  28. ↑ "Rihanna Hooking Up With Ne-Yo When She's Done Crying 'S.O.S.'" (ang.). MTV. [dostęp 2005-04-05].
  29. ↑ "Rihanna" (ang.). AskMen.com. [dostęp 2009-09-10].
  30. ↑ 30,0 30,1 "Rihanna - SOS and Unfaithful" (ang.). Mediatraffic.de. [dostęp 2007-01-01].
  31. ↑ "Billboard.com – Discography – Rihanna – A Girl Like Me" (ang.). Billboard (magazyn). [dostęp 2008-08-04].
  32. ↑ "Rihanna Takes RIAA Platinum for Girl Like Me, Her Second Album, Featuring Hits "Unfaithful" and "SOS"" (ang.). Def Jam. [dostęp 2006-07-24].
  33. ↑ "A Girl Like Me : Rihanna : Review" (ang.). Rolling Stone. [dostęp 2006-05-26].
  34. ↑ "Rihanna: A Girl Like Me: Music Review : Slant Magazine" (ang.). Slant Magazine. [dostęp 2006-04-24].
  35. ↑ "Rihanna - Unfaithful" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2006-07-17].
  36. ↑ "Rihanna Lets Fans Be Her Guide, Selects Summer Jam 'We Ride' As Next Single" (ang.). MTV. [dostęp 2006-07-06].
  37. ↑ "Mims Puts The 'Hot' In The Hot 100 At No. 1" (ang.). Billboard (magazyn). [dostęp 2007-03-01].
  38. ↑ "Rihanna and Sean Paul – Break It Off" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2009-05-29].
  39. ↑ "Scots Date For Dolls" (ang.). Dailyrecord.co.uk. [dostęp 2006-09-08].
  40. ↑ "Rihanna Brings On Acting Career With New 'Bring It On' Flick" (ang.). MTV. [dostęp 2005-11-03].
  41. ↑ "Rihanna Gets Voice Lessons From Ne-Yo For 'Fresh, Uptempo' New Tracks" (ang.). MTV. [dostęp 2007-05-02].
  42. ↑ "Rihanna Loses Good Girl Image, Thanks To Jay-Z, Justin, Timbaland, Ne-Yo" (ang.). MTV. [dostęp 2007-27-02].
  43. ↑ "Good Girl Gone Bad Rihanna" (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2007-05-30].
  44. ↑ "Rihanna - Umbrella" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2007-03-29].
  45. ↑ "Rihanna's 'Umbrella' Nearing UK Chart History" (ang.). Billboard (magazyn). [dostęp 2007-07-16].
  46. ↑ "Rihanna Makes It 10 Weeks Atop UK Singles Chart" (ang.). Billboard. [dostęp 2007-07-23].
  47. ↑ "The 100 Best Songs of 2007" (ang.). Rolling Stone. [dostęp 2007-12-27].
  48. ↑ "Rihanna - Umbrella" (ang.). Mediatraffic.de. [dostęp 2008-01-01].
  49. ↑ "Rihanna - Shut Up and Drive" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2007-06-12].
  50. ↑ 50,0 50,1 "Rihanna - Don't Stop the Music" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2007-09-07].
  51. ↑ "Rihanna - Hate That I Love You" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2007-08-21].
  52. ↑ 52,0 52,1 52,2 52,3 "Rihanna - Don't Stop the Music, Take a Bow, Disturbia and Live Your Life" (ang.). Mediatraffic.de. [dostęp 2009-01-01].
  53. ↑ "List of 2007 winners & nominees" (ang.). Columbia Broadcasting System. [dostęp 2007-11-19].
  54. ↑ "Rihanna Chooses 'Take A Bow,' Penned By Ne-Yo, To Kick Off Good Girl Gone Bad Re-Release" (ang.). MTV. [dostęp 2008-03-14].
  55. ↑ "Rihanna - Take a Bow" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2008-05-06].
  56. ↑ "Rihanna, Maroon 5 Team Up For 'Magic' Collaboration, Complete With Ultra-Glam Video" (ang.). MTV. [dostęp 2008-03-14].
  57. ↑ "Rihanna - Disturbia" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2008-07-22].
  58. ↑ "Rihanna Fends Off Archuleta Atop Hot 100" (ang.). Billboard. [dostęp 2008-08-21].
  59. ↑ "T.I. feat. Rihanna - Live Your Life" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2008-09-23].
  60. ↑ "Rihanna - Rehab" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2008-10-06].
  61. ↑ "Britney Spears Kicks Off Show, But VMA Night Belongs To Rihanna And Justin Timberlake" (ang.). MTV. [dostęp 2007-09-10].
  62. ↑ "The 2008 Grammy Winners Are..." (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2008-08-02].
  63. ↑ "Lista koncertów Rihanna 2007" (pol.). Last.fm. [dostęp 2007-01-28].
  64. ↑ "Kanye West's Glow In The Dark Tour Will Feature Rihanna, Lupe Fiasco, N.E.R.D." (ang.). MTV. [dostęp 2008-02-30].
  65. ↑ "Rihanna to Join Kanye West on Tour" (ang.). People. [dostęp 2007-02-01].
  66. ↑ "West, Keys And Rihanna Double-up On AMA awards" (ang.). The Tuscaloosa News. [dostęp 2008-11-24].
  67. ↑ "Rihanna: Diva of the year" (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2008-12-29].
  68. ↑ "Grammys 2009: Rihanna cancels appearance after boyfriend Chris Brown arrested" (ang.). The Guardian. [dostęp 2009-02-09].
  69. ↑ "Chaos in Chris Brown-Rihanna Mess" (ang.). Fox News. [dostęp 2009-02-10].
  70. ↑ "Chris Brown Charged with Two Felonies in Rihanna Beating" (ang.). People. [dostęp 2009-03-05].
  71. ↑ " Gossip Site Defends Posting Of Rihanna Photo" (ang.). MTV. [dostęp 2009-02-23].
  72. ↑ "'Rihanna's Law,' Spurred By Photo Leak, Aims To Prevent Victim Exploitation" (ang.). VH1. [dostęp 2009-03-25].
  73. ↑ "Rihanna may testify in Chris Brown hearing June 22" (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2009-05-28].
  74. ↑ "Attorney: Rihanna to Appear at Chris Brown's Next Hearing" (ang.). US Weekly. [dostęp 2009-05-28].
  75. ↑ "Chris Brown Cops Plea – No Jail Time" (ang.). TMZ.com. [dostęp 2009-07-22].
  76. ↑ "Rihanna Vamps It Up In New Video" (ang.). OK!. [dostęp 2009-05-27].
  77. ↑ "List of Grammy winners – CNN.com" (ang.). TCNN. [dostęp 2009-02-01].
  78. ↑ "Rihanna's new album: What can we expect?" (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2009-10-14].
  79. ↑ "Rated R - Review" (ang.). Rolling Stone. [dostęp 2009-11-23].
  80. ↑ "Rihanna - Russian Roulette" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2009-10-26].
  81. ↑ "Rihanna - Hard" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2009-11-23].
  82. ↑ "Rihanna - Rude Boy" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2010-02-19].
  83. ↑ "Rihanna Rules Hot 100 With 'Rude Boy' Track" (ang.). Billboard. [dostęp 2010-03-17].
  84. ↑ "Rihanna - Rude Boy", "Love the Way You Lie" i "Only Girl" (ang.). United World Chart. [dostęp 2011-01-01].
  85. ↑ "Rihanna - Rockstar 101" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2010-06-02].
  86. ↑ "Rihanna - Te Amo" (ang.). αCharts.us. [dostęp 2010-06-08].
  87. ↑ "Rihanna Announces Last Girl On Earth Tour With Ke$ha, Nicki Minaj" (ang.). MTV. [dostęp 2010-04-05].
  88. ↑ David Guetta Radio interview - April 2010
  89. ↑ Fifth album of Rihanna confirmed
  90. ↑ Rihanna's fifth album
  91. ↑ Rihanna's fifth album in 2010
  92. ↑ Rihanna working with Taio Cruz
  93. ↑ Rihanna working with producer Alex Da Kid
  94. ↑ SEAN GARRET PENS RIHANNAS NEXT ALBUM
  95. ↑ Ne-Yo reaveals album details alter ego writing for rihanna
  96. ↑ Rihanna ft David Guetta New Song : Adrenalin Rush? THIS FALL
  97. ↑ Rihannas new single "only girl" to be released
  98. ↑ Rihanna's New Single - "Only Girl (In the World)"
  99. ↑ australian-charts.com - Rihanna - Only Girl (In The World)
  100. ↑ Canadian Hot 100 | Billboard.com
  101. ↑ Archive Chart
  102. ↑ Grammy Awards 2011: Winners and nominees for 53rd Grammy Awards - theenvelope.latimes.com
  103. ↑ Rihanna's 'What's My Name?' jumps to No. 1 on Billboard Hot 100 chart | The Music Mix | EW.com
  104. ↑ Rihanna's 'Only Girl' Rebounds to No. 1 on Hot 100 | Billboard.com
  105. ↑ BBC - Radio 1 - Chart - The Official UK Top 40 Singles Chart
  106. ↑ Toya'z World // My R&B, pop fix… » Blog Archive » Rihanna breaks UK records!
  107. ↑ Historyczna chwila: Już 10. singiel Rihanny zdobywa pierwszą pozycję na liście „Billboard Hot 100″! « Rihanna Daily Polska
  108. ↑ Rihanna króluje na liście ‘Billboard Hot 100′ z kawałkiem „S&M” « Rihanna Daily Polska
  109. ↑ Portail d'informations Ce site est en vente!
  110. ↑ http://www.shreveporttimes.com/Story_not_found
  111. ↑ Rihanna's All-Star Game performance
  112. ↑ Łukasz Mantiuk: P!nk i Rihanna – specjalne edycje krążków (pol.). allaboutmusic.pl. [dostęp 2012-11-04].
  113. ↑ Rihanna 777 Tour (pol.). eska.pl. [dostęp 2012-11-20].

Bibliografia [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rihanna&oldid=36371571”