Stanisław Srokowski (geograf)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy geografa. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Stanisław Srokowski
Data i miejsce urodzenia 1872
Węgrzce, Polska
Data i miejsce śmierci 1950
Warszawa
Konsul Generalny RP w Królewcu
Okres urzędowania od 1921
do 1922
Poprzednik T. Tchórznicki
Następca Eugeniusz Rozwadowski
Wojewoda wołyński
Okres urzędowania od 1923
do 1924
Poprzednik Mieczysław Mickiewicz
Następca Kajetan Olszewski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Stanisław Srokowski

Stanisław Srokowski (ur. 1872 w Węgrzcach, zm. 1950 w Warszawie) – geograf, urzędnik konsularny, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, społecznik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na UJ w Krakowie, Uniwersytecie Lwowskim i Akademii Rolniczej w Przybram. Był nauczycielem w Rzeszowie, Lwowie i Tarnopolu. Założyciel (1913) i kierownik Muzeum Podolskiego w Tarnopolu. Nauczanie kontynuował podczas pierwszej wojny światowej w polskich szkołach w Kijowie.

Był członkiem Ligi Narodowej przed 1914 rokiem[1]. Od 1920 w służbie konsularnej Rzeczypospolitej. Konsul w Odessie, następnie w latach 1920–1921 konsul generalny w Królewcu, uczestnik III powstania śląskiego. W latach 1923–1924 wojewoda wołyński. Od 1926 pierwszy dyrektor Instytutu Bałtyckiego w Toruniu.

Profesor Uniwersytetu Warszawskiego, po II wojnie światowej pierwszy prezes Polskiego Towarzystwa Geograficznego.

W latach 1946–1950 stał na czele Komisji Ustalania Nazw Miejscowości, która zajmowała się spolszczaniem nazw niemieckich na Ziemiach Odzyskanych.

Po śmierci Stanisława Srokowskiego zmieniono w 1950 nazwę wsi w północno-wschodniej Polsce z Dryfort na Srokowo. Jest patronem tamtejszej szkoły podstawowej.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Geografia gospodarcza Polski, Wyd. Instytut Społeczny Warszawa 1939
  • Geografia gospodarcza ogólna, Wyd. Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych Warszawa 1950
  • Z dni zawieruchy dziejowej: 1914-1918, Nakładem Księgarni Geograficznej "Orbis" Kraków 1932
  • Prusy Wschodnie, Wyd. Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych Warszawa 1947
  • Z krainy Czarnego Krzyża, Wyd. Pojezierze Olsztyn 1980, ISBN 83-7002-046-1
  • Czesi: szkic kulturalno-obyczajowy, Wyd. Hoesicka, Kraków 1898
  • Wspomnienia z trzeciego powstania górnośląskiego 1921 r., Wyd. Związek Obrony Kresów Zachodnich Poznań 1926
  • Zarys geografii fizycznej ziem polsko-litewsko-ruskich, Wyd. Rady Okręgowej Kijów 1918
  • Uwagi o kresach wschodnich, Kraków 1925
  • Pomorze Zachodnie, Wyd. Instytut Bałtycki Gdańsk 1947

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 584.
  2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy