Trzy kolory. Niebieski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trzy kolory: Niebieski
Trois couleurs: Bleu
Gatunek dramat
Data premiery Polska 1 października 1993 r.
Ziemia 1 września 1993 r.
Kraj produkcji  Francja
 Polska
 Szwajcaria
Język francuski
Czas trwania 94 minuty
Reżyseria Krzysztof Kieślowski
Scenariusz Krzysztof Piesiewicz,
Krzysztof Kieślowski,
Agnieszka Holland
Główne role Juliette Binoche,
Benoît Régent
Muzyka Zbigniew Preisner
Zdjęcia Sławomir Idziak
Produkcja Marin Karmitz
Kontynuacja Trzy kolory. Biały

Trzy kolory. Niebieski (fran. Trois couleurs: Bleu) – film fabularny z 1993 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego.

Scenariusz filmu napisali Krzysztof Kieślowski i Krzysztof Piesiewicz, muzyka do niego jest dziełem Zbigniewa Preisnera. Niebieski jest pierwszą częścią trylogii, w skład której wchodzą także:

Tytułowe trzy kolory nawiązują do barw francuskiej flagi i haseł Wielkiej Rewolucji Francuskiej: Wolność, Równość, Braterstwo.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film jest złożonym studium psychologicznym traktującym o osobistej wolności. Trzydziestotrzyletnia Julie (Binoche) traci w wypadku samochodowym córeczkę i męża, wybitnego kompozytora. Po nieudanej próbie samobójczej, zrywa więzy z otaczającymi ją dotychczas ludźmi, opuszcza piękny wiejski dom i zaszywa się w paryskim mieszkaniu. Ucieczka od przeszłości kończy się niepowodzeniem – kobietę odnajduje Olivier, zakochany w Julie przyjaciel jej męża. Olivier postanawia dokończyć utwór zmarłego tragicznie kompozytora, na cześć jednoczącej się Europy. Poza tym Julie dowiaduje się, że mąż miał kochankę, prawniczkę Sandrine, a ta urodzi jego dziecko.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Film otrzymał w sumie siedem nagród, między innymi Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji w 1993 roku i Cezara dla Juliette Binoche jako najlepszej aktorki w 1994 roku.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Trois Couleurs: Bleu (Bande Originale Du Film)
okładka
Ścieżka dźwiękowa Zbigniewa Preisnera
Wydany 1993
Nagrywany Studio S-4, Warszawa
Gatunek muzyka poważna, muzyka filmowa
Wytwórnia Virgin
Oceny
Płyta po płycie

Trois Couleurs: Bleu (Bande Originale Du Film) – muzykę do filmu skomponował Zbigniew Preisner. Nagrania ukazały się w 1993 roku nakładem wytwórni muzycznej Virgin. Kompozycje zostały zarejestrowane w warszawskim Studio S-4. W 1996 roku płyta uzyskała w Polsce status platynowej[2].

Lista utworów

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3].

  1. „Song For The Unification Of Europe (Patrice’s Version)” – 5:13
  2. „Van Den Budenmayer – Funeral Music (Winds)” – 2:02
  3. „Julie – Glimpses Of Burial” – 0:30
  4. „Reprise – First Appearance” – 0:34
  5. „The Battle Of Carnival And Lent” – 0:56
  6. „Reprise – Julie With Olivier” – 0:49
  7. „Ellipsis 1" – 0:20
  8. „First Flute” – 0:50
  9. „Julie – In Her Own Apartment” – 1:45
  10. „Reprise – Julie On The Stairs” – 1:05
  11. „Second Flute” – 1:16
  12. „Ellipsis 2" – 0:20
  13. „Van Den Budenmayer – Funeral Music (Organ)” – 1:59
  14. „Van Den Budenmayer – Funeral Music (Full Orchestra)” – 1:47
  15. „The Battle Of Carnival And Lent II” – 0:42
  16. „Reprise – Flute (Closing Credits Version)” – 2:19
  17. „Ellipsis 3" – 0:22
  18. „Olivier’s Theme – Piano” – 0:36
  19. „Olivier And Julie – Trial Composition” – 2:01
  20. „Olivier’s Theme – Finale” – 1:38
  21. „Bolero – Trailer For „Red” Film” – 1:08
  22. „Song For The Unification Of Europe (Julie’s Version) (Film)” – 6:48
  23. „Closing Credits” – 2:04
  24. „Reprise – Organ” – 1:09
  25. „Bolero – „Red” Film” – 1:28

Przypisy

  1. Zbigniew Preisner – Trois Couleurs: Bleu (Bande Originale Du Film) (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2013-11-15].
  2. ZPAV: platynowe płyty (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2013-11-15].
  3. Zbigniew Preisner – Trois Couleurs: Bleu (Bande Originale Du Film) (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2013-11-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]