Dortmunder Schachtage
Dortmunder Schachtage (Dortmundzkie Dni Szachowe, ang. Dortmunder Sparkassen Chess Meeting) – turniej szachowy, corocznie rozgrywany w niemieckim mieście Dortmund z udziałem czołowych arcymistrzów świata. W ramach festiwalu, oprócz turnieju głównego (rozgrywanego systemem kołowym lub dwukołowym) odbywają się również inne turnieje arcymistrzowskie niższej rangi oraz turnieje otwarte, rozgrywane systemem szwajcarskim.
Spis treści |
[edytuj] Opis
Pierwszy z cyklicznych turniejów Dortmunder Schachtage odbył się w roku 1973 (turniej był zarazem międzynarodowymi mistrzostwami Niemiec). W latach wcześniejszych rozegrano w Dortmundzie trzy turnieje wysokiej rangi, w których triumfowali Friedrich Sämisch (1928), Alberic O'Kelly de Galway (1951) i Mark Tajmanow (1961).
Historia turniejów dortmundzkich jest bardzo bogata. Tutaj międzynarodową karierę rozpoczynali Péter Lékó (1991, w turnieju "D") oraz Władimir Kramnik, który w roku 1992 triumfował w turnieju otwartym. Rozegrany w roku 1992 turniej główny był najsilniejszym turniejem szachowym rozegranym do tej pory na terenie Niemiec i dopiero od tego roku turnieje w Dortmundzie zaliczane są do najsilniejszym na świecie. W roku 1999 osiągnięto po raz pierwszy poziom XIX kategorii FIDE, co oznaczało, iż średni ranking wszystkich uczestników przekroczył 2700 punktów rankingowych. W 2002 roku Dortmunder Schachtage był jednocześnie turniejem pretendentów, który miał wyłonić przeciwnika dla ówczesnego mistrza świata organizacji "Braingames", Władimira Kramnika.
Absolutnym rekordzistą pod względem liczby zwycięstw jest Władimir Kramnik, który w Dortmundzie zwyciężał 10 razy (w tym czterokrotnie dzielił I miejsce). W latach 2002–2007 sędzią głównym turnieju był Andrzej Filipowicz[1].
[edytuj] Zwycięzcy dotychczasowych turniejów
| Rok | Zwycięzcy |
|---|---|
| 1973 |  Heikki Westerinen |
| 1974 |  László Szabó |
| 1975 | Heikki Westerinen |
| 1976 |  Oleg Romaniszyn |
| 1977 |  Jan Smejkal |
| 1978 |  Ulf Andersson |
| 1979 | Tamaz Giorgadze |
| 1980 |  Raymond Keene |
| 1981 | Giennadij Kuźmin |
| 1982 | Vlastimil Hort |
| 1983 |  Mihai Şubă |
| 1984 |  Yehuda Gruenfeld |
| 1985 | Jurij Razuwajew |
| 1986 | Zoltán Ribli |
| 1987 | Jurij Bałaszow |
| 1988 | Smbat Lputjan |
| 1989 | Jefim Geller |
| 1990 | Aleksander Czernin |
| 1991 | Igor Štohl, Aleksander Czernin |
| 1992 |  Garri Kasparow,  Wasyl Iwanczuk |
| 1993 | Anatolij Karpow |
| 1994 |  Jeroen Piket |
| 1995 | Władimir Kramnik |
| 1996 | Władimir Kramnik,  Viswanathan Anand |
| 1997 | Władimir Kramnik |
| 1998 | Władimir Kramnik, Michael Adams, Piotr Swidler |
| 1999 | Péter Lékó |
| 2000 | Władimir Kramnik, Viswanathan Anand |
| 2001 | Władimir Kramnik,  Weselin Topałow |
| 2002 | Péter Lékó |
| 2003 |  Wiktor Bołogan |
| 2004 | Viswanathan Anand |
| 2005 |  Arkadij Naiditsch |
| 2006 | Władimir Kramnik, Piotr Swidler |
| 2007 | Władimir Kramnik |
| 2008 | Péter Lékó |
| 2009 | Władimir Kramnik |
| 2010 | Rusłan Ponomariow |
| 2011 | Władimir Kramnik |
Przypisy
- ↑ "Panorama Szachowa", nr 6/2007, str. 11
