Dortmunder Schachtage

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władimir Kramnik i Péter Lékó, Dortmund 2006

Dortmunder Schachtage (Dortmundzkie Dni Szachowe, ang. Dortmunder Sparkassen Chess Meeting) – turniej szachowy, corocznie rozgrywany w niemieckim mieście Dortmund z udziałem czołowych arcymistrzów świata. W ramach festiwalu, oprócz turnieju głównego (rozgrywanego systemem kołowym lub dwukołowym) odbywają się również inne turnieje arcymistrzowskie niższej rangi oraz turnieje otwarte, rozgrywane systemem szwajcarskim.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy z cyklicznych turniejów Dortmunder Schachtage odbył się w roku 1973 (turniej był zarazem międzynarodowymi mistrzostwami Niemiec). W latach wcześniejszych rozegrano w Dortmundzie trzy turnieje wysokiej rangi, w których triumfowali Friedrich Sämisch (1928), Alberic O'Kelly de Galway (1951) i Mark Tajmanow (1961).

Historia turniejów dortmundzkich jest bardzo bogata. Tutaj międzynarodową karierę rozpoczynali Péter Lékó (1991, w turnieju "D") oraz Władimir Kramnik, który w roku 1992 triumfował w turnieju otwartym. Rozegrany w roku 1992 turniej główny był najsilniejszym turniejem szachowym rozegranym do tej pory na terenie Niemiec i dopiero od tego roku turnieje w Dortmundzie zaliczane są do najsilniejszym na świecie. W roku 1999 osiągnięto po raz pierwszy poziom XIX kategorii FIDE, co oznaczało, iż średni ranking wszystkich uczestników przekroczył 2700 punktów rankingowych. W 2002 roku Dortmunder Schachtage był jednocześnie turniejem pretendentów, który miał wyłonić przeciwnika dla ówczesnego mistrza świata organizacji "Braingames", Władimira Kramnika.

Absolutnym rekordzistą pod względem liczby zwycięstw jest Władimir Kramnik, który w Dortmundzie zwyciężał 10 razy (w tym czterokrotnie dzielił I miejsce). W latach 2002–2007 sędzią głównym turnieju był Andrzej Filipowicz[1].

Zwycięzcy dotychczasowych turniejów[edytuj | edytuj kod]

Anatolij Karpow, zwycięzca turnieju w 1993 roku
Władimir Kramnik, Dortmund 1993
Zwycięzcy z 2010 r.: od lewej Rusłan Ponomariow (1), Władimir Kramnik (3) oraz Lê Quang Liêm (2)
Rok Zwycięzcy
1973 Finlandia Heikki Westerinen
1974 Węgry László Szabó
1975 Finlandia Heikki Westerinen
1976 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Ołeh Romanyszyn
1977 Czechosłowacja Jan Smejkal
1978 Szwecja Ulf Andersson
1979 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Tamaz Giorgadze
1980 Anglia Raymond Keene
1981 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Giennadij Kuźmin
1982 Czechosłowacja Vlastimil Hort
1983 Rumunia Mihai Şubă
1984 Izrael Yehuda Gruenfeld
1985 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jurij Razuwajew
1986 Węgry Zoltán Ribli
1987 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jurij Bałaszow
1988 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Symbat Lyputian
1989 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jefim Geller
1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Aleksander Czernin
1991 Czechosłowacja Igor Štohl, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Aleksander Czernin
1992 Rosja Garri Kasparow, Ukraina Wasyl Iwanczuk
1993 Rosja Anatolij Karpow
1994 Holandia Jeroen Piket
1995 Rosja Władimir Kramnik
1996 Rosja Władimir Kramnik, Indie Viswanathan Anand
1997 Rosja Władimir Kramnik
1998 Rosja Władimir Kramnik, Anglia Michael Adams, Rosja Piotr Swidler
1999 Węgry Péter Lékó
2000 Rosja Władimir Kramnik, Indie Viswanathan Anand
2001 Rosja Władimir Kramnik, Bułgaria Weselin Topałow
2002 Węgry Péter Lékó
2003 Mołdawia Wiktor Bołogan
2004 Indie Viswanathan Anand
2005 Niemcy Arkadij Naiditsch
2006 Rosja Władimir Kramnik, Rosja Piotr Swidler
2007 Rosja Władimir Kramnik
2008 Węgry Péter Lékó
2009 Rosja Władimir Kramnik
2010[2] Ukraina Rusłan Ponomariow
2011[3] Rosja Władimir Kramnik
2012[4] Włochy Fabiano Caruana, Rosja Siergiej Kariakin
2013[5] Anglia Michael Adams
2014[6] Włochy Fabiano Caruana

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons