Władysław Abraham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Abraham
Cmentarz Łyczakowski we Lwowie – grób prof. Władysława Abrahama i symboliczny jego syna Romana wykonany przez firmę Henryka Karola Periera

Władysław Henryk Franciszek Abraham (ur. 10 października 1860 w Samborze, zm. 15 października 1941 we Lwowie) – polski prawnik i uczony.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Cyryla i Antonii z Pawulskich[1]. Studiował na wydziałach prawa i filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmował się historią prawa kanonicznego i polskiego oraz historią Kościoła, specjalizował się w kanonistyce na uniwersytecie w Berlinie, habilitował na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1886 r. został docentem i objął katedrę prawa kościelnego na Uniwersytecie Lwowskim, którego był rektorem od 1900 r. (lub w latach 1899-1900). W 1888 r. został profesorem prawa kościelnego. Był także członkiem Polskiej Akademii Umiejętności (od 1893 r.), Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Towarzystwa Naukowego we Lwowie, Poznaniu i Wilnie. Zorganizował badania w archiwum watykańskim nad źródłami związanymi z Polską. Brał udział w komisji ministerialnej przygotowującej projekt konkordatu między Rzecząpospolitą Polską i Stolicą Apostolską, współtworzył polskie prawo małżeńskie.

16 stycznia 1931 r. Uniwersytet Poznański przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

W czerwcu 1889 r. ożenił się ze Stanisławą Reiss. Ich synem był generał Roman Abraham, dowódca Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w kampanii wrześniowej.

Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 1.