Wielbłąd jednogarbny
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2009-11. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Wielbłąd jednogarbny | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Szczep | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | wielbłądowate |
| Rodzaj | wielbłąd |
| Gatunek | wielbłąd jednogarbny |
| Nazwa systematyczna | |
| Camelus dromedarius | |
| Linnaeus, 1758 | |
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Wielbłąd jednogarbny, dromedar, dromader (mylna nazwa ale potocznie używana ) (Camelus dromedarius) – gatunek wielbłąda; jako zwierzę domowe, występuje we wszystkich krajach północnej Afryki, skąd przez Bliski Wschód i Syrię sięga do północnych Indii. Jest wszechstronnie użytkowany: jako wierzchowiec, zwierzę juczne, źródło mleka, wełny, mięsa i skóry. Od wielbłąda dwugarbnego (baktriana) różni się nieco lżejszą budową, większymi rozmiarami, (w tym – dłuższymi nogami) i znacznie mniej obfitym owłosieniem.
Polska nazwa potoczna dromader wyparła w praktyce (znalazła się w słownikach poprawnej polszczyzny) nazwę dromedar, pochodzącą z łacińskiej nazwy naukowej dromedarius (camelus) wywodzącą się z kolei z gr. dromás (kámēlos) "biegnący (wielbłąd)". Gr. jądro -drom(a) ("biec") przeniknęło zresztą do polszczyzny w takich wyrazach jak "hipodrom", "welodrom", "motodrom".
[edytuj] Dane liczbowe
- Długość tułowia: 3 m
- Długość ogona: do 50 cm
- Wysokość w kłębie: 1,8-2 m
- Masa: 400-600 kg
- Ciąża: ciąża trwa 12-13 miesięcy.
- Liczba młodych w miocie: 1
- Czas karmienia: 1 rok
- Długość życia: około 50 lat
[edytuj] Przystosowanie
Dromedar może w ciągu wielu dni wytrzymać upał i brak wody, ponieważ zaczyna się pocić dopiero przy bardzo dużych temperaturach ciała, a jego krew zagęszcza się powoli nawet przy braku wody. Płynna krew chroni go od udaru słonecznego, zaś opóźnienie wydzielaniu potu przy wzroście temperatury ciała oszczędza wodę. Poza tym tłuszcz nagromadzony w garbie działa jak swojego rodzaju parasol słoneczny. Stopy dromedara rozczapierzają się przy chodzeniu, by nie zapadły się w piasku. W czasie burzy piaskowej dromedar może stulać nozdrza.
