Wołodymyr Zatonskyj

Wołodymyr Zatonskyj Володимир Петрович Затонський
Data urodzenia	8 sierpnia 1888
Data śmierci	29 lipca 1938
Przyczyna śmierci	rozstrzelanie

Wołodymyr Zatonskyj, ukr. Володи́мир Петро́вич Зато́нський (ur. 8 sierpnia 1888 w Łyseniu na Podolu, zm. 29 lipca 1938) – radziecki działacz partyjny i państwowy.

Urodził sie w rodzinie wiejskiego pisarza. W 1895 jego rodzina przeprowadziła się do Kamieńca Podolskiego, gdzie ukończył w 1906 roku gimnazjum. W 1912 roku ukończył wydział fizyczno-matematyczny Uniwersytetu Kijowskiego z dyplomem chemika (był z niego dwukrotnie wyrzucany za działalność w ruchu rewolucyjnym). W 1915 roku ożenił się z kijowską lekarką, Oleną Samijliwą. W latach 1912-1917 był wykładowcą Instytutu Politechnicznego w Kijowie. W roku 1917 stał na czele kijowskiego komitetu partii bolszewickiej. W lipcu 1920 roku został wyznaczony na dowódcę Czerwonej Ukraińskiej Armii Halickiej, potem pracował na wielu wysokich stanowiskach partyjnych i rządowych Ukraińskiej SRR. Od lipca 1920 do września 1921 roku był premierem Galicyjskiej Socjalistycznej Republiki Rad. Kilkakrotnie, w latach 1917-1918, 1922-1923 i 1933-1937 pełnił funkcję ludowego komisarza oświaty USRR. W latach 1925-1927 był sekretarzem KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy, w latach 1927-1933 przewodniczącym Centralnej Komisji Kontroli KP(b)U. 3 listopada 1937 został aresztowany w związku z oskarżeniami o przeciwstawianie się rusyfikacji Ukrainy i rozstrzelany, zrehabilitowany 19 marca 1956.

Literatura

• Ryszard Torzecki, Kwestia ukraińska w Polsce w latach 1923-1929.