Województwo płockie (I Rzeczpospolita)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Województwo płockie zostało utworzone w 1495 roku, po inkorporacji do Korony księstwa płockiego. Istniało do II rozbioru Polski w 1793 roku. Składało się z ośmiu powiatów. Herbem województwa był czarny orzeł bez korony w czerwonym polu z literą P na piersiach. Województwo posiadało trzech senatorów: biskupa, wojewodę i kasztelana płockiego.
[edytuj] Zobacz też
|
Powiaty województwa płockiego w I Rzeczypospolitej |
|
| Ziemia płocka |
|
 |
|
| Ziemia zakrzeńska |
|
|
