Województwo łęczyckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Województwo łęczyckie
Herb
Herb
Położenie na mapie województwa
Województwo łęczyckie na mapie I Rzeczypospolitej
Nazwa łacińska Palatinatus Lanciciensis
Istniało 13391793
Prowincja Wielkopolska
Stolica Łęczyca
Sejmik Łęczyca
Wojewoda zobacz: wojewodowie łęczyccy
Powierzchnia 4 080 km²
Liczba powiatów 3
Liczba senatorów 2

Województwo łęczyckie utworzył Władysław I Łokietek po przyłączeniu księstwa łęczyckiego do Korony. Senatorów miało 5, to jest większych 2: wojewoda i kasztelan łęczyccy, mniejszych 3, kasztelanowie: brzeziński, inowłodzki i konarski. Dzieliło się na trzy powiaty: łęczycki, brzeziński i orłowski. Tradycje o istnieniu powiatu inowłodzkiego są błędne. Miastem sejmikowym była Łęczyca, gdzie obierano na sejmy posłów 4, a deputatów trybunalskich 2. Herb województwa przedstawiał pół lwa czerwonego na białym polu i pół orła białego w czerwonym polu, zwróconych do siebie grzbietami uwieńczonych jedną koroną. Mundur sejmowy tego województwa był ten sam co sieradzkiego i gnieźnieńskiego, t.j. kontusz karmazynowy, wyłogi granatowe i żupan biały.


[edytuj] Wojewodowie

Information icon.svg Osobny artykuł: Wojewodowie łęczyccy.

[edytuj] Bibliografia


Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach