Zespół abstynencyjny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Zespół abstynencyjny | |||
|
|||
|
|||
|
|||
| ICD-10 | F14.3 ... używaniem kokainy (zespół abstynencyjny) |
||
| ICD-10 | F15.3 ... używaniem innych niż kokaina środków pobudzających w tym kofeiny (zespół abstynencyjny) |
||
| ICD-10 | F16.3 ... używaniem halucynogenów (zespół abstynencyjny) |
||
| ICD-10 | F17.3 ... paleniem tytoniu (zespół abstynencyjny) |
||
| ICD-10 | F18.3 ... odurzaniem się lotnymi rozpuszczalnikami organicznymi (zespół abstynencyjny) |
||
| ICD-10 | F19.3 ... naprzemiennym przyjmowaniem środków wyżej wymienionych (F10-F18) i innych środków psychoaktywnych (zespół abstynencyjny) |
||
| MeSH | D013375 | ||
Zespół abstynencyjny – przykre doznania psychologiczne oraz fizyczne, które pojawiają się po odstawieniu środka uzależniającego. Do typowych objawów należą: niekontrolowane drżenie mięśni, tiki nerwowe, mdłości[1], przyspieszona akcja serca; a w warstwie psychicznej – stany lękowe[1], depresja, zaburzenia snu[1], poczucie ogólnego rozbicia. Na zespół abstynencyjny z odstawieniem opiatów składają się: bezsenność, ziewanie, bóle mięśniowe, biegunka, wymioty, rozszerzenie źrenic, katar. Zespół abstynencyjny rozwija się w różnym czasie w zależności od substancji przyjmowanej.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Encyklopedia dla pielęgniarek, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa, 1990, ISBN 83-200-1191-4
Bibliografia [edytuj]
- Zaburzenia spowodowane substancjami psychoaktywnymi. W: Adam Bilikiewicz(red.): Psychiatria. T. II Psychiatria kliniczna. Wrocław: Urban&Partner, 2002, s. 198-208. ISBN 8387944726.