Świadkowie Jehowy w Australii i Oceanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Świadkowie Jehowy w Australii i Oceanii – społeczności wyznaniowe, należące do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, działające na terenie państw i terytoriów zależnych Australii i Oceanii, liczące w 2017 roku łącznie 100 872 głosicieli[1].

Najwięcej Świadków Jehowy zamieszkuje: Australię (67,7 tys.), Nową Zelandię (14,2 tys.), Papuę-Nową Gwineę (4,3 tys.), Polinezję Francuską (3,3 tys.), Nową Kaledonię (2,4 tys.) i Wyspy Salomona (2,1 tys.)[1].

Historia Świadków Jehowy na terenie Australii i Oceanii[edytuj | edytuj kod]

W roku 1914 rozpoczęto wyświetlanie Fotodramy stworzenia

Historia wyznania na tym kontynencie sięga roku 1884, kiedy to angielscy wyznawcy rozpoczęli działalność w Australii. Około roku 1890 do Nowej Zelandii dotarły pierwsze publikacje Towarzystwa Strażnica. W roku 1898 rozpoczęto tam regularną działalność kaznodziejską.

W roku 1900 do Australii wysłano pocztą 1000 traktatów. W 1904 roku otwarto australijskie Biuro Oddziału, które nadzorowało również działalność na wyspach południowego Pacyfiku oraz w krajach Azji Południowo-Wschodniej i w Chinach. W owym roku pierwsze publikacje Towarzystwa Strażnica dotarły z Australii na Fidżi. W roku 1913 przybyli tam pierwsi głosiciele ze Stanów Zjednoczonych. W 1914 roku rozpoczęto wyświetlanie filmu Fotodrama stworzenia w Australii, Nowej Zelandii i na Fidżi. Na Wallis i Futuna działalność zapoczątkowano w roku 1918. W 1919 roku cztery australijskie stacje radiowe emitowały program tego wyznania, a Joseph Franklin Rutherford przemawiał w Sydney do 12 tysięcy słuchaczy.

W 1930 roku działalność została zapoczątkowana na terenie obecnego Vanuatu oraz na Wyspach Cooka, w 1931 roku w Nowej Kaledonii, Samoa i na Tahiti, natomiast rok później w Papui-Nowej Gwinei. Na Tonga działalność zaczęto organizować w roku 1935. W 1938 roku w Samoa Amerykańskim w Pago Pago zatrzymał się Joseph Franklin Rutherford, i wraz z innymi współwyznawcami rozpowszechniał publikacje Świadków Jehowy. W 1939 roku Świadkowie Jehowy z Australii z powodu zakazu działalności w ich kraju uczestniczyli w kongresie w Nowej Zelandii.

W 1944 roku w Nowej Zelandii doszło do prześladowań religijnych z powodu zachowywania neutralności[2]. Na przełomie lat 40. i 50. XX w. Świadkowie Jehowy z Nowej Zelandii rozpoczęli działalność w Kiribati. W kwietniu 1947 roku na Fidżi przybyli misjonarze Szkoły Gilead. Utworzono wówczas pierwszy zbór w Suva składający się z 12 głosicieli. W następnym roku działalność na Guamie rozpoczęli filipińscy głosiciele, którzy pracowali na wyspie. W grudniu 1951 roku zorganizowali pierwszy tamtejszy zbór. W 1953 roku zapoczątkowano działalność na Wyspach Salomona. W 1958 roku otwarto Biuro Oddziału na Fidżi.

W 1960 roku rozpoczęto działalność na wyspie Saipan, na Marianach Północnych oraz na Niue. W następnym roku na Palau i w Mikronezji – na wyspie Chuuk i na Pohnpei, w roku 1962 na Wyspach Marshalla, a w roku 1964 na wyspie Yap. W 1963 roku na Fidżi zorganizowano międzynarodowy kongres „Wiecznotrwała dobra nowina” dla wyznawców z wysp południowego Pacyfiku, w którym brało udział ponad 1080 osób z 24 krajów, a przemówienia wygłosili m.in. Frederick Franz i Grant Suiter z Ciała Kierowniczego. Dwa lata później po raz kolejny na kongresie „Owoce ducha” na Fidżi przemawiał Nathan Knorr, otwarto również nowe Biuro Oddziału i Salę Królestwa. Latem 1965 roku w Sydney odbył się kongres międzynarodowy „Słowo prawdy”. W roku 1969 odbył się na Tahiti pierwszy kongres międzynarodowy „Pokój na ziemi”, kolejny „Zwycięska wiara” w roku 1978. Od 1970 roku w Radiu WSZO (Złoty Głos Wysp Marshalla), rozpoczęto nadawanie cotygodniowego 15-minutowego przemówienia radiowego Jesteśmy Świadkami Jehowy!. W grudniu 1973 roku kongresy międzynarodowe „Boskie zwycięstwo” odbyły się w Australii, Nowej Zelandii oraz na Fidżi. Regularną działalność na Norfolk rozpoczęto w roku 1972, na Tokelau w 1974, a w 1979 na Nauru.

W latach 80. XX w. władze na wyspie Lifou zakazały Świadkom Jehowy zgromadzania się – bito ich za prowadzenie działalności kaznodziejskiej. W owym czasie w Tuvalu, a dokładnie na atolu Funafuti, rozpoczęto działalność kaznodziejską. Ponieważ nie było żadnego słownika języka tuvalu, misjonarz Świadków Jehowy sam zaczął go tworzyć. Słownik ten został opublikowany pod nazwą: Geoff i Jenny Jackson: An introduction to Tuvaluan. Pod koniec lat 80. XX w. przetłumaczono na język tuvalu książkę Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi.

W 1992 roku działalność podjęto też na wyspach Rota i Tinian. W 1994 roku otwarto Salę Zgromadzeń w nowozelandzkim mieście Auckland. W następnym roku na Guamie powiększono Biuro Oddziału wraz z nową drukarnią. W 1998 roku w Nowej Kaledonii otwarto nowe Biuro Oddziału oraz Salę Zgromadzeń, a w Brisbane, Melbourne i Sydney w Australii odbył się kongres międzynarodowy „Boża droga życia”.

W 2000 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla uchodźców z różnych grup etnicznych w ich obozach na terenie Wysp Salomona. W roku 2002 w Papui-Nowej Gwinei powstały Sale Zgromadzeń w Gerehu i w Port Moresby, a w 2010 roku otwarto rozbudowane Biuro Oddziału z Salą Królestwa i Działem Tłumaczeń. W roku 2012 w nowozelandzkim Christchurch odbył się kongres specjalny „Strzeż swego serca!”. W roku 2014 w australijskim Melbourne odbył się kongres międzynarodowy „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!”.

Lista wspólnot Świadków Jehowy w poszczególnych państwach Australii i Oceanii[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy w Australii[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy w Australii.

Świadkowie Jehowy w Australii – społeczność wyznaniowa w Australii, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 67 748 głosicieli należących do 798 zborów. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziły się 116 274 osoby (2017)[1]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Ingleburn. Miejscowa drukarnia rocznie produkuje ponad 18 mln czasopism w 55 językach używanych w krajach Pacyfiku[3]. Działalność rozpoczęto w 1884 roku.

Świadkowie Jehowy na Fidżi[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy na Fidżi.

Świadkowie Jehowy na Fidżi – społeczność wyznaniowa na Fidżi, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 3278 głosicieli w 80 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 11 986 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Suva i koordynuje działalność Świadków Jehowy z Fidżi, Kiribati, Nauru, Tuvalu i Vanuatu[4]. Działalność rozpoczęto w 1904 roku.

Świadkowie Jehowy na Guam[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Guam – społeczność wyznaniowa na Guam, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 726 głosicieli w 9 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziły się 1852 osoby (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Barrigada[5][6]. Działalność rozpoczęto w roku 1948.

Świadkowie Jehowy w Kiribati[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy w Kiribati.

Świadkowie Jehowy w Kiribati – społeczność wyznaniowa w Kiribati, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 179 głosicieli w 4 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziły się 403 osoby (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Suva na Fidżi[4]. Działalność rozpoczęto w roku 1948.

Świadkowie Jehowy na Marianach Północnych[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Marianach Północnych – społeczność wyznaniowa na Marianach Północnych, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 273 głosicieli w 5 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 805 osób (2017), w tym na Saipanie – 245 głosicieli w 3 zborach, 731 osób zgromadziło się na uroczystości Wieczerzy Pańskiej; na wyspie Rota – 11 głosicieli w 1 zborze, 29 osób zgromadziło się na uroczystości Wieczerzy Pańskiej; na wyspie Tinian – 17 głosicieli, 1 zbór, 45 osób zgromadziło się na uroczystości Wieczerzy Pańskiej[a][1]. Biuro Oddziału znajduje się w Barrigada na wyspie Guam[6][5]. Działalność rozpoczęto w 1960 roku.

Świadkowie Jehowy w Mikronezji[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy w Mikronezji – społeczność wyznaniowa w Mikronezji, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 160 głosicieli w 5 zborach (w tym: Chuuk – 46 (2 zbory), Pohnpei – 68 (1 zbór), Yap – 27 (1 zbór) i Kosrae – 19 (1 zbór)[b]. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziły się w całej Mikronezji 652 osoby (z tego: 209 na Pohnpei, 225 na Chuuk, 112 na Yap i 106 na Kosrae) (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Barrigada na wyspie Guam[6][5]. Działalność rozpoczęto w roku 1961.

Świadkowie Jehowy na Nauru[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Nauru – społeczność wyznaniowa 21 głosicieli, (ok. 0,19% mieszkańców) w 1 zborze należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziły się 123 osoby (ok. 1,3% mieszkańców) (2017)[1][7]. Biuro Oddziału znajduje się w Suva na Fidżi[4].

  • Historia. W roku 1979 misjonarz z Wysp Marshalla rozpoczął regularną działalność na Nauru. Wkrótce jednak został za to deportowany[8]. W latach 80. XX w. pierwszym miejscowym wyznawcą został Humphrey Tatum. W 1982 roku zanotowano liczbę 4 głosicieli[9], a trzy lata później – 7[10]. Do roku 1995 na Nauru nie wolno było oficjalnie nauczać, głosząc „od domu do domu”. W 1995 roku władze zezwoliły rodowitym mieszkańcom na tę formę publicznej działalności kaznodziejskiej. W roku 1998 zanotowano liczbę 11 głosicieli[11]. Od roku 2000 do połowy roku 2007 rząd odmawiał pozwolenia na przyjazd zagranicznych misjonarzy i przedstawicieli Świadków Jehowy. W 2007 roku zagranicznym przedstawicielom tego wyznania wydano wizy na zwiedzanie kraju i spotkanie się z miejscowymi współwyznawcami. W lutym 2008 roku dwóch zagranicznych współwyznawców oficjalnie przybyło na Nauru na okres jednego roku[12]. W 2009 roku osiągnięto liczbę 15 głosicieli, a na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrały się 144 osoby. W 2010 roku zagraniczni współwyznawcy opuścili kraj – pozostało 13 miejscowych głosicieli. W roku 2013 było ich 20. Na Nauru nie ma oficjalnej religii państwowej. Konstytucja zapewnia wolność religijną, jednak rząd ogranicza to prawo w zakresie praktyk religijnych członkom tego wyznania, z których większość to pracownicy zagraniczni, zatrudnieni przez Nauruańską Korporację Fosforytową[13]. Zebrania zborowe w języku nauru odbywają się w Sali Królestwa w Aiwo[14]. Kongresy regionalne odbywają się w języku angielskim.

Świadkowie Jehowy na Niue[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Niue – społeczność wyznaniowa na Niue, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 24 głosicieli w 1 zborze. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 67 osób (ok. 6% mieszkańców) (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Ingleburn w Australii[3]. Działalność rozpoczęto w 1960 roku.

Świadkowie Jehowy na Norfolk[edytuj | edytuj kod]

 Zobacz więcej w artykule Świadkowie Jehowy w Australii, w sekcji Świadkowie Jehowy na Norfolk.

Świadkowie Jehowy na Norfolk – społeczność wyznaniowa na Norfolk, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 6 głosicieli w 1 zborze. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 18 osób (ok. 1% mieszkańców) (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Ingleburn w Australii[3]. Działalność rozpoczęto w roku 1972.

Świadkowie Jehowy w Nowej Kaledonii[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy w Nowej Kaledonii – społeczność wyznaniowa w Nowej Kaledonii, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 2383 głosicieli w 33 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziły się 5964 osoby (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Numea i koordynuje działalność w Nowej Kaledonii oraz na terytorium Wallis i Futuna[15]. Działalność rozpoczęto w 1931 roku.

Świadkowie Jehowy w Nowej Zelandii[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy w Nowej Zelandii – społeczność wyznaniowa w Nowej Zelandii, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 14 150 głosicieli w 187 zborach. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 26 735 osób (2017)[1]. Biuro Krajowe znajduje się w Manurewa. Działalność rozpoczęto ok. 1890 roku.

Świadkowie Jehowy na Palau[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Palau – społeczność wyznaniowa na Palau, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 85 głosicieli (0,45% mieszkańców) w 2 zborach (angielskojęzycznym i palauańskojęzycznym). Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 231 osób (1,2% mieszkańców) (2017)[1][16]. Biuro Oddziału w Barrigada na wyspie Guam[6].

  • Historia. W roku 1961 na wyspę Koror przybył pierwszy wyznawca – Merle Lowmaster[17]. W 1967 roku przybyło następnych dwóch misjonarzy Szkoły Gilead – Jeri i Amosa Danielsowie[18]. W roku 1997 przybyli kolejni misjonarze – Janet Senas i Roger Konno[17]. W latach 80. XX wieku liczba głosicieli wahała się między 30 a 60, a w roku 2003 zbór liczył 106 głosicieli. W roku 1993 na Palau działało 6 misjonarzy, a w roku 1997 – 4[19]. W roku 2014 utworzono drugi zbór. Zebrania oraz kongresy regionalne odbywają się w języku angielskim i paluańskim w miejscowej Sali Królestwa w Ocholochol koło Airai. W ostatnich latach na Palau działają również pionierzy, którzy przybyli z zagranicy[20].

Świadkowie Jehowy w Papui-Nowej Gwinei[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy w Papui-Nowej Gwinei – społeczność wyznaniowa w Papui-Nowej Gwinei, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 4291 głosicieli w 116 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 34 395 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału mieści się w Boroko w pobliżu Port Moresby[21]. Działalność rozpoczęto w 1932 roku.

Świadkowie Jehowy w Polinezji Francuskiej[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy w Polinezji Francuskiej – społeczność wyznaniowa w Polinezji Francuskiej, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 3219 głosicieli (ok. 1,1% mieszkańców) w 48 zborach (44 zbory na Wyspach Towarzystwa, jeden zbór i jedna grupa na oddaleniu na Wyspach Tubuai, jeden zbór i dwie grupy na Markizach oraz kilka grup na Tuamotu i Wyspach Gambiera). Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 9136 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Taravao[22]. Działalność zapoczątkowano w roku 1931.

Świadkowie Jehowy w Samoa[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy w Samoa.

Świadkowie Jehowy w Samoa – społeczność wyznaniowa w Samoa, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 510 głosicieli w 13 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 2385 osób (2017)[1]. Biuro Krajowe w Apii[23]. Działalność rozpoczęto w 1931 roku.

Świadkowie Jehowy w Samoa Amerykańskim[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy w Samoa Amerykańskim – społeczność wyznaniowa w Samoa Amerykańskim, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 189 głosicieli w 3 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 625 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Ingleburn w Australii[3]. Działalność rozpoczęto w 1938 roku.

Świadkowie Jehowy na Tokelau[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Tokelau – społeczność wyznaniowa na Tokelau, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 8 głosicieli w 1 zborze (2017)[c], którzy nadal napotykają trudności ze strony władz wyspy. Biuro Oddziału znajduje się w Ingleburn w Australii[3]. Działalność rozpoczęto w 1974 roku.

Świadkowie Jehowy na Tonga[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy na Tonga.

Świadkowie Jehowy na Tonga – społeczność wyznaniowa na Tonga, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 221 głosicieli w 3 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziły się 582 osoby (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Ingleburn w Australii[3]. Działalność rozpoczęto w 1930 roku.

Świadkowie Jehowy w Tuvalu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy w Tuvalu.

Świadkowie Jehowy w Tuvalu – społeczność wyznaniowa w Tuvalu, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 125 głosicieli w 1 zborze. Na Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 178 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Suva na Fidżi[4]. Działalność rozpoczęto ok. 1980 roku.

Świadkowie Jehowy w Vanuatu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy w Vanuatu.

Świadkowie Jehowy w Vanuatu – społeczność wyznaniowa w Vanuatu, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 770 głosicieli w 15 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 2995 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Suva na Fidżi[15]. Działalność rozpoczęto w 1930 roku.

Świadkowie Jehowy na Wallis i Futuna[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Wallis i Futuna – społeczność wyznaniowa na Wallis i Futuna, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 46 głosicieli w 1 zborze. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 198 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Numea w Nowej Kaledonii[15]. Działalność rozpoczęto w 1918 roku.

Świadkowie Jehowy na Wyspach Cooka[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Wyspach Cooka – społeczność wyznaniowa na Wyspach Cooka, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 213 głosicieli w 3 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło 547 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Ingleburn w Australii[3].Działalność rozpoczęto w 1930 roku.

Świadkowie Jehowy na Wyspach Marshalla[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Wyspach Marshalla – społeczność wyznaniowa na Wyspach Marshalla, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 188 głosicieli w 4 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 888 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Barrigada na wyspie Guam[6]. Działalność rozpoczęto w 1962 roku.

Świadkowie Jehowy na Wyspach Salomona[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Wyspach Salomona – społeczność wyznaniowa na Wyspach Salomona, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca 2066 głosicieli w 53 zborach. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 10 405 osób (2017)[1]. Biuro Oddziału znajduje się w Honiara. Działalność rozpoczęto w roku 1953.

Jedna z Sal Zgromadzeń oraz niektóre Sale Królestwa w Australii i Oceanii

Statystyki za 2017 rok[edytuj | edytuj kod]

Podział krajów i terytoriów według danych opublikowanych w Sprawozdaniu z działalności Świadków Jehowy w poszczególnych krajach w roku 2017[1].

Kraj (terytorium) Ludność Głosicieli Zbory Obecni na Pamiątce
Australia 24 658 074 67 748 798 116 274
Chuuk[d] 48 651 46 2 225
Fidżi 902 547 3278 80 11 986
Guam[e] 159 358 726 9 1852
Kiribati 116 405 179 4 403
Kosrae[f] 6616 19 1 106
Nauru 10 301 21 1 123
Niue[g] 1614 24 1 67
Norfolk[h] 1748 7 1 18
Nowa Kaledonia[i] 280 000 2383 34 5964
Nowa Zelandia 4 817 903 14 150 187 26 735
Palau[j] 21 108 85 2 231
Papua-Nowa Gwinea 7 933 841 4291 116 34 395
Pohnpei[k] 35 981 68 1 209
Rota[l][m] 2477 11 1 29
Saipan[n][o] 48 200 245 3 731
Samoa 196 006 510 13 2385
Samoa Amerykańskie[p] 55 519 189 3 625
Tahiti[q][r] 268 207 3219 48 9136
Tinian[s][t] 2500 17 1 45
Tonga 107 986 221 3 582
Tuvalu 9975 125 1 178
Vanuatu 284 486 770 15 2925
Wallis i Futuna[u] 11 200 46 1 198
Wyspy Cooka[v] 18 100 213 3 547
Wyspy Marshalla 69 747 188 4 888
Wyspy Salomona 611 343 2066 53 10 405
Yap[w] 11 376 27 1 112

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Świadkowie Jehowy w swoich sprawozdaniach umieszczają dane każdej z tych wysp (Rota, Saipan, Tinian) osobno.
  2. Świadkowie Jehowy w swych rocznych sprawozdaniach z działalności, umieszczają te terytoria oddzielnie.
  3. Sprawozdania z działalności na Tokelau są obecnie dołączane do sprawozdania z Nowej Zelandii.
  4. Stan wchodzący w skład Sfederowanych Stanów Mikronezji.
  5. Terytoria zależne Stanów Zjednoczonych.
  6. Stan wchodzący w skład Sfederowanych Stanów Mikronezji.
  7. Terytorium stowarzyszone z Nową Zelandią.
  8. Terytorium zewnętrzne Australii.
  9. Terytorium zamorskie Francji.
  10. Terytoria zależne Stanów Zjednoczonych.
  11. Stan wchodzący w skład Sfederowanych Stanów Mikronezji.
  12. Okręg administracyjny Marianów Północnych.
  13. Terytoria zależne Stanów Zjednoczonych.
  14. Okręg administracyjny Marianów Północnych.
  15. Terytoria zależne Stanów Zjednoczonych.
  16. Terytoria zależne Stanów Zjednoczonych.
  17. Wyspa należąca do Polinezji Francuskiej.
  18. Terytorium zamorskie Francji.
  19. Okręg administracyjny Marianów Północnych.
  20. Terytoria zależne Stanów Zjednoczonych.
  21. Terytorium zamorskie Francji.
  22. Terytorium stowarzyszone z Nową Zelandią.
  23. Stan wchodzący w skład Sfederowanych Stanów Mikronezji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2017. jw.org.
  2. Nadzieja mojego życia – nigdy nie umrzeć. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 30, 1 lutego 1996. ISSN 1234-1150. 
  3. a b c d e f g Watchtower: Biuro Oddziału w Australii. jw.org. [dostęp 2013-12-13].
  4. a b c d Watchtower: Biuro Oddziału na Fidżi. jw.org. [dostęp 2013-12-13].
  5. a b c Watchtower: Biuro Oddziału na Guam. jw.org. [dostęp 2015-11-16].
  6. a b c d e Sprawozdanie z Mikronezji. tv.jw.org, 2016-06-27. [dostęp 2016-06-27].
  7. Watchtower: Świadkowie Jehowy na całym świecie. Nauru. jw.org. [dostęp 2017-04-11].
  8. Rocznik Świadków Jehowy 1997. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1997, s. 250. ISBN 83-86930-08-X.
  9. Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 14, nr 7/1983. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  10. Sprawozdanie roczne z ogólnoświatowej działalności Świadków Jehowy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 22, nr 5/1986. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  11. Rocznik Świadków Jehowy 1999, s. 36. ​ISBN 83-86930-29-2
  12. Bureau of Democracy, Human Rights and Labor: 2008 Report on International Religious Freedom – Nauru (ang.). U.S. Department of State. [dostęp 2015-11-16].
  13. Nauru United States Department of State: International Religious Freedom Report 2003 (ang.). state.gov. [dostęp 2015-11-16].
  14. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-11-16].
  15. a b c Watchtower: Biuro Oddziału na Nowej Kaledonii. jw.org. [dostęp 2015-01-08].
  16. Watchtower: Świadkowie Jehowy na całym świecie. Palau. jw.org. [dostęp 2018-01-12].
  17. a b Rocznik Świadków Jehowy 1997. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1997, s. 239.
  18. Co sobie obierzesz za cel życia?. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 28-30, nr 1/1987. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  19. Misjonarze z Mikronezji. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 31, 1 marca 1993. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  20. Chętnie stawili się do dyspozycji — w Mikronezji. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 3-6, 15 lipca 2014. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  21. Watchtower: Biuro Oddziału w Papui-Nowej Gwinei. jw.org. [dostęp 2013-12-13].
  22. Watchtower: Biuro Oddziału na Tahiti. jw.org. [dostęp 2015-11-16].
  23. Watchtower: Biuro Krajowe w Samoa. jw.org. [dostęp 2015-11-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]