Wiecznotrwała dobra nowina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy
 PortalKategoria

Wiecznotrwała dobra nowina – seria ośmiodniowych zgromadzeń religijnych zorganizowanych przez Świadków Jehowy w 1963 roku. W jej trakcie zaplanowano kongresy międzynarodowe w ponad 20 krajach świata, w których uczestniczyła grupa delegatów przemieszczających się ze zgromadzenia na zgromadzenie, licząca 583 Świadków Jehowy z 27 państw[1][2].

Kongresy te zostały tak zorganizowane, by podróż dookoła świata potrwała 10 tygodni, a dzięki grupie podróżujących uczestników na wszystkie kongresy międzynarodowe tę serię kongresów nazwano „zgromadzeniem dookoła świata”[3]. Odbyły się one od 30 czerwca do 8 września 1963 roku.

Głównym tematem serii kongresów była „Wiecznotrwała dobra nowina”. Nazwa została zaczerpnięta z Księgi Objawienia 14:6 (NW)[a]. W ramach serii zgromadzeń przyjęto rezolucję „Ogłaszanie na całym świecie wiecznotrwałej dobrej nowiny”. W całej serii kongresów na całym świecie uczestniczyło łącznie 580 509 osób w 161 krajach, w tym 454 977 osób skorzystało z programu kongresów międzynarodowych, a 16 653 osoby zostały ochrzczone[3][4][5][6].

„Zgromadzenie dookoła świata”[edytuj | edytuj kod]

Seria kongresów międzynarodowych rozpoczęła się w Milwaukee na County Stadium, w amerykańskim stanie Wisconsin. Zgromadzenie to trwało od 30 czerwca do 7 lipca[7]. 30 czerwca na kongresie w Milwaukee ogłoszono wydanie specjalnej jednotomowej edycji Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata stanowiącej pomoc do studium Biblii[8]. Na tym samym kongresie ogłoszono również wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w językach francuskim, hiszpańskim, holenderskim, niemieckim, portugalskim i włoskim. Były to pierwsze wersje nieanglojęzyczne Przekładu Nowego Świata[9]. 57 delegatów z Brazylii uczestniczyło w zgromadzeniach międzynarodowych w Stanach Zjednoczonych, na których ogłoszono wydanie portugalskiej wersji Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata[10].

Stamtąd delegaci udawali się w kierunku wschodnim, najpierw na kongres w Nowym Jorku, który trwał od 7 do 14 lipca na stadionie Yankee[5][11].

Następnie uczestnicy kongresów przenieśli się do Londynu w Anglii[12]. Potem kongres odbył się w Sztokholmie w Szwecji, w Monachium w Niemczech i w Mediolanie we Włoszech.

W Monachium kongres odbył się w obiektach na placu Theresienwiese. W Mediolanie zgromadzenie zorganizowano na torze wyścigów konnych Vigorelli Velodrome, na tym zgromadzeniu ochrzczono 1233 osoby[13][14].

Później delegaci przenieśli się do Aten w Grecji, gdzie jednak pod naciskiem miejscowych przywódców religijnych władze cofnęły zgodę na urządzenie zgromadzenia na Stadionie Olimpijskim (Panatenajskim). Z tego powodu w Grecji do końca sierpnia program kongresowy był przedstawiany na terenie prywatnych posesji a wysłuchało go blisko 10 tysięcy osób.

Następnie seria zgromadzeń przeniosła się do Bejrutu w Libanie, do Jerozolimy podzielonej wówczas pomiędzy Jordanię i Izrael oraz na Cypr. Wszędzie uczestnicy kongresu byli goszczeni przez współwyznawców. Dalszy etap podróży prowadził do krajów Azji oraz na wyspy Pacyfiku, gdzie kongresy odbyły się w Nowym Delhi w Indiach, w Rangunie w Birmie, w Bangkoku w Tajlandii, Hongkongu, Singapurze, w Manili na Filipinach, w Dżakarcie w Indonezji, w Melbourne w Australii, w Shoufeng na Tajwanie, w Kioto w Japonii, w Auckland w Nowej Zelandii, w Suva na Fidżi i w Seulu w Korei[15].

Zgromadzenie w Indiach odbyło się w Nowym Delhi, jego uczestnicy zjechali się z całego kraju. Dzięki udziałowi zagranicznych delegatów pierwszy raz mogli cieszyć się międzynarodowym towarzystwem współwyznawców na kongresie[1]. Pierwszy w historii Indonezji kongres międzynarodowy odbył się w dniach od 15 do 18 sierpnia 1963 roku w Bandungu w prowincji Jawa Zachodnia. Wśród obecnych było 122 delegatów zagranicznych. Z powodu państwowych obchodów Dnia Niepodległości trzy razy trzeba było zmieniać lokalizację zgromadzenia. Obecnych było 750 osób, a 34 zostały ochrzczone[16]. Serię kongresów międzynarodowych kończyły zgromadzenia zorganizowane na początku września w Honolulu na Hawajach i w Pasadenie w Kalifornii[3]. Łącznie więc seria kongresów, w której uczestniczyła grupa 583 delegatów objęła 24 kraje świata. W sumie „zgromadzenie dookoła świata” objęło 454 977 uczestników[4]. Znaleźli się wśród nich również delegaci zapraszani z całego świata.

Kongresy okręgowe[edytuj | edytuj kod]

Poza serią „zgromadzeń dookoła świata” w wielu krajach odbyły się kongresy okręgowe, np. w Temie w Ghanie, w Gbarnga w Liberii, w Hajfie w Izraelu czy w Ponce w Portoryko. Na zgromadzeniu w Wiedniu w Austrii obecni byli delegaci z Węgier.

Publikacje wydane z okazji kongresu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Publikacje Świadków Jehowy.

Po zakończeniu serii kongresów, w 1963 roku wydano publikację Sprawozdanie ze zgromadzenia Świadków Jehowy pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina” – dookoła świata. Jej fragmenty ukazały się w języku polskim w broszurze pod tytułem Zdjęcia ze zgromadzenia Świadków Jehowy pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina” – trasą wędrówki dookoła świata[17].

W 1964 roku wydano również film pt. Proclaiming 'Everlasting Good News' Around the World (Ogłaszanie na całym świecie „wiecznotrwałej dobrej nowiny”), relacjonujący tę serię kongresów[18].

Niektóre punkty programu[edytuj | edytuj kod]

Szczególnym punktem programu był publiczny wykład biblijny, zatytułowany „Gdy Bóg będzie Królem nad całą ziemią”. Wykład ten w miastach goszczących kongresy międzynarodowe przedstawiał zazwyczaj Nathan H. Knorr, prezes Towarzystwa Strażnica. Wskazywał w nim na biblijną obietnicę przywrócenia na ziemi raju. Na wszystkich zgromadzeniach przyjęto również rezolucję zatytułowaną „Ogłaszanie na całym świecie wiecznotrwałej dobrej nowiny”. Zobowiązywała ona uczestników kongresu do kierowania uwagi na Dobrą Nowinę.

Rezolucja stwierdzała m.in., że „świat stoi (...) przed powszechną klęską na podobieństwo trzęsienia ziemi, jakiego jeszcze nigdy nie przeżywał, a wszystkie jego polityczne urządzenia i dzisiejszy religijny Babilon zostaną tak wstrząśnięte, że legną w gruzach”. Dlatego też powzięto postanowienie: „Chcemy nadal głosić wszystkim narodom bez różnicy 'wiecznotrwałą dobrą nowinę' o mesjańskim Królestwie Bożym i sprawiedliwych Jego wyrokach, które dla Jego nieprzyjaciół równe są plagom, a które jednak zostaną wykonane celem wyzwolenia wszystkich ludzi pragnących w sposób mający uznanie Boże wielbić Stwórcę duchem i prawdą”[4].

Na zgromadzeniu w Nowym Jorku zaprezentowano nową pieśń religijną napisaną w izolatce przez misjonarza Świadków Jehowy działającego w Chinach, Harolda Kinga. Został on latem 1963 roku wypuszczony z chińskiego więzienia gdzie ponad cztery lata przebywał w izolatce za prowadzenie działalności kaznodziejskiej w tym kraju. Nową pieśń zatytułowaną „Od drzwi do drzwi” (później „Od domu do domu”) wykonał podczas tego kongresu Charles Sinutko. Znalazła się ona w śpiewniku Świadków Jehowy „Śpiewajcie Jehowie przy akompaniamencie muzyki rozbrzmiewającej w waszych sercach” oraz w późniejszych wydaniach śpiewników[19][20].

Kampania głoszenia[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ tematem przewodnim serii kongresów była „Wiecznotrwała dobra nowina”, w każdym z miast kongresowych międzynarodowi delegaci oraz miejscowi uczestnicy zgromadzeń szukali sposobności do dzielenia się z mieszkańcami miast kongresowych dobrą nowiną zawartą w Biblii.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 6 I ujrzałem innego anioła, który leciał środkiem nieba i miał wiecznotrwałą dobrą nowinę do oznajmienia jako radosną wieść dla mieszkających na ziemi i dla każdego narodu, i plemienia, i języka, i ludu (NW)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Watchtower. Wiedziałem, co jest słuszne, i starałem się to czynić. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXVII, s. 16, 1 marca 2006. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  2. Watchtower. Jehowa obficie błogosławił mojej decyzji. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 22, październik 2018. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  3. a b c Watchtower: Niezapomniany kongres. jw.org, 2013. [dostęp 2015-02-08].
  4. a b c Watchtower: Wspaniały finał Objawienia bliski!. Selters/Taunus: Towarzystwo Strażnica, 1993, s. 152.
  5. a b Watchtower: Ciekawe migawki z kongresu międzynarodowego w roku 1963. jw.org, 2013. [dostęp 2015-02-08].
  6. Watchtower. From Small Beginnings to Spiritual Prosperity. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. LXXXV, s. 446, 15 lipca 1964. Towarzystwo Strażnica (ang.). 
  7. 1963 "Everlasting Good News" International Assembly (ang.). pcsgraphics.net. [dostęp 2015-02-09].
  8. Watchtower: Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne. Selters/Taunus: Towarzystwo Strażnica, 1998, s. 325. ISBN 83-86930-17-9.
  9. a b Watchtower: „Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne”. Selters/Taunus: Towarzystwo Strażnica, 1998, s. 331, ak. 19. ISBN 83-86930-17-9.
  10. Rocznik Świadków Jehowy 1997. Watchtower, s. 128.
  11. Yankee Stadium Taken Over by Jehovah's Witnesses (ang.). britishpathe.com, 1963-07-08. [dostęp 2015-11-22].
  12. Assembly of Jehovah's Witnesses at Twickenham, Greater London (ang.). britishpathe.com, 1963-07-08. [dostęp 2015-11-22].
  13. Watchtower: Our History (ang.). jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2016-10-01].
  14. Watchtower. Zwiedź piękne miasta Mediolan i Turyn. „Przebudźcie się!”. LXXXII, s. 27, 22 lipca 2001. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1169. 
  15. 2014 Seoul International Convention Hospitality Committee: 2014 Seoul International Convention (ang.). seoldelegates.org. [dostęp 2015-11-25].
  16. Rocznik Świadków Jehowy 2016. Watchtower, s. 128.
  17. Watchtower: Publikacje Towarzystwa Strażnica. Biblioteka Internetowa Strażnicy. [dostęp 2015-02-09].
  18. Proclaiming 'Everlasting Good News' Around the World (1964). imdb.com. [dostęp 2015-02-09].
  19. Watchtower. Coś lepszego od sławy. „Przebudźcie się!”. LXXXV, s. 22, 23, 22 sierpnia 2004. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1169. 
  20. Watchtower: Harold King: Zachowywanie wierności w więzieniu. tv.jw.org, 2015-07-06. [dostęp 2015-08-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]