Żniwa w La Crau z Montmajour w tle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żniwa w La Crau z Montmajour w tle
Grafika bez ustawionego tekstu alternatywnego: Żniwa w La Crau z Montmajour w tle
Autor Vincent van Gogh
Rok wykonania 1888
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 73,0 × 92,0 cm
Muzeum Muzeum Vincenta van Gogha

Żniwa w La Crau z Montmajour w tle (hol. De oogst, ang. Harvest at La Crau, with Montmajour in the Background) to obraz Vincenta van Gogha namalowany w czerwcu 1888[1] podczas jego pobytu w miejscowości Arles. Nr kat.: F 412, JH 1440.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu w Prowansji tradycyjnie rozpoczynają się sianokosy i żniwa. Ta tematyka dominuje w pejzażach namalowanych przez van Gogha latem 1888. Pejzaże te należą do najbardziej wyrazistych, barwnych i malowanych pewną ręką w karierze artysty[2].

Do najpiękniejszych spośród nich (i do najpiękniejszych w ogóle) należy obraz Żniwa w La Crau z Montmajour w tle[3]. Pole pszenicy, które stało się tematem obrazu, położone było na terenie bogatego w żyzne ziemie La Crau, na południowy wschód od Arles. Miejscowe pola przypominały van Goghowi pola Brabancji, były jednak bardziej kolorowe i oświetlone jaskrawym słońcem. Rosło tu też dużo drzew owocowych a miejscowi wieśniacy, choć biedni wydawali się szczęśliwi. Pobliskie góry były częstym punktem wycieczek artysty[4].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Tło obrazu tworzą porozrzucane domy i pasmo Małych Alp na horyzoncie. Centralnym punktem jest tu wóz rolniczy, przyciągający wzrok w głąb malowidła, pięknie oddanego kolorami prawie niezauważalnie zacierającymi się w miarę narastania odległości[3].

Vincent van Gogh tak opisywał obraz w liście do brata Theo:

Pracuję właśnie nad nowym motywem, zielone i żółte pola, daleko, jak okiem sięgnąć, który już dwa razy szkicowałem, a teraz zaczynam malować całkiem jak jakiś Salomon Konink – no wiesz – ten uczeń Rembrandta, który malował płaskie, szerokie pejzaże. Albo coś jak Michel czy Jules Dupré, ale to przecież całkiem inne niż różane ogrody. Faktem jest, że widziałem tylko część Prowansji, w innych jej stronach natura jest taka, jaką maluje na przykład Claude Monet.[5]

Akwarela[edytuj | edytuj kod]

Van Gogh w czerwcu 1888 sporządził również dwie akwarelowe wersje tego samego tematu[6][7].

Żniwa w Prowansji, po lewej Montmajour
akwarela
39,5 x 52,5 cm
Fogg Museum
Nr kat.: F 1484, JH 1438
Pejzaż żniwny
akwarela
kolekcja prywatna,
Nr kat.: F 1483, JH 1439

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Vincent van Gogh gallery: The Paintings: Harvest at La Crau, with Montmajour in the Background (ang.). [dostęp 2011-05-10].
  2. D. M. Field: Van Gogh. s. 246.
  3. a b D. M. Field: Van Gogh. s. 248.
  4. Janice Anderson: Vincent van Gogh. s. 40.
  5. Van Gogh Museum, Amsterdam: To Theo van Gogh. Arles, Tuesday, 12 June 1888. (fr.). [dostęp 2011-05-10].  Cytat: J’ai un nouveau motif en train, des champs à perte de vue verts & jaunes que j’ai deja deux fois dessiné et que je recommence en tableau absolument comme un Salomon Konink, tu sais l’eleve de Rembrandt qui faisait les immenses campagnes plates. Ou c’est comme du Michel ou comme Jules Dupré mais enfin c’est tout autre chose que des jardins de roses. Il est vrai que je n’ai parcouru qu’un côté de la Provence et que de l’autre côté il y a la nature que fait par exemple Claude Monet.
  6. Vincent van Gogh gallery: The Watercolours: Harvest in Provence, at the Left Montmajour (ang.). [dostęp 2011-05-31].
  7. Vincent van Gogh gallery: The Watercolours: Harvest Landscape (ang.). [dostęp 2011-05-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. D. M. Field: Van Gogh. Chartwell Books, Inc., 2006. ISBN 0-7858-2011-6. (ang.)
  2. Janice Anderson: Vincent van Gogh. Bokia, 1994. ISBN 91-7115-030-7. (szw.)