Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odwrócone f
Ⅎ ⅎ
Litera
Wielka litera
Mała litera
Informacje
Podstawowy alfabet łaciński
Pochodzenie
Bazująca na literze f

Odwrócone f (wielka litera: , mała litera: , łać. Digamma inversum) – litera opracowana wraz z odwróconym c i połową h przez Klaudiusza w ramach propagowanej przez niego reformy alfabetu łacińskiego, używana tylko za jego panowania.

Znaczenie[edytuj]

Litera miała odpowiadać spółgłosce szczelinowej wargowo-zębowej dźwięcznej ([v]) lub spółgłosce półotwartej wargowo-miękkopodniebiennej ([w]).

Kodowanie komputerowe[edytuj]

W unikodzie począwszy od wersji 5. kodowane jest:

Znak Unikod Nazwa unikodowa Nazwa polska
U+2132 TURNED CAPITAL F Wielkie odwrócone f
U+214E TURNED SMALL F Małe odwrócone f

Bibliografia[edytuj]

  • Sir John Edwin Sandys, Latin Epigraphy. An Introduction to the Study of Latin Inscriptions, Cambridge 1969, s. 36.
  • Aleksander Gieysztor, Zarys dziejów pisma łacińskiego, Warszawa 1973, s. 50.