Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła

Minuskuła

Podstawowy alfabet

staronordyjski

Pochodzenie
Oparty na grafemie

A

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ꜽ, ꜽ – litera rozszerzonego alfabetu łacińskiego wykorzystywana dawniej w języku staronordyjskim. Odpowiadała dźwiękom [ɔ̃] (nosowemu o), [øː] (samogłosce półprzymkniętej przedniej zaokrąglonej w iloczasie) i [ey][1].

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znak
Nazwa w UnikodzieLatin Capital Letter AyLatin Small Letter Ay
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowodziesiętnieszesnastkowo
Unikod42812U+A73C42813U+A73D
UTF-8234 156 188ea 9c bc234 156 189ea 9c bd
Odwołania znakowe SGMLꜼꜼꜽꜽ

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael Everson i inni, Proposal to add medievalist characters to the UCS, International Organization for Standardization, 30 stycznia 2006.