Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła

Minuskuła

Podstawowy alfabet

staronordyjski

Pochodzenie
Oparty na grafemie

A

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ꜹ, ꜹ – litera rozszerzonego alfabetu łacińskiego wykorzystywana dawniej w języku staronordyjskim. Odpowiadała dźwiękom [ɔ̃] (nosowemu o), [ø] (samogłosce półprzymkniętej przedniej zaokrąglonej), [øː] (długi wariant wspomnianej samogłoski) i [au][1].

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znak
Nazwa w UnikodzieLatin Capital Letter AvLatin Small Letter Av
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowodziesiętnieszesnastkowo
Unikod42808U+A73842809U+A739
UTF-8234 156 184ea 9c b8234 156 185ea 9c b9
Odwołania znakowe SGMLꜸꜸꜹꜹ

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael Everson i inni, Proposal to add medievalist characters to the UCS, International Organization for Standardization, 30 stycznia 2006.