Dź (dwuznak)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dź dź

(Dź, dź) – polski dwuznak składający się z liter D i Ź. W języku polskim oznacza dźwięk spółgłoski zwarto-szczelinowej dziąsłowo-podniebiennej dźwięcznej oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ʥ].


Zobacz też[edytuj kod]