Airbus A320neo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Airbus A320neo
Airbus A320neo
Airbus A320neo
Dane podstawowe
Państwo Francja Francja
Producent Airbus (EADS)
Typ pasażerski
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 25 września 2014
Lata produkcji od 2014
Egzemplarze 249 (Grudzień 2017)[1]
Liczba wypadków
 • w tym katastrof
0
0
Dane techniczne
Napęd 2 × CFM International LEAP-1A lub 2 × Pratt & Whitney PW1100G
Wymiary
Rozpiętość 33,91 m
Długość 37,57 m
Szerokość kadłuba 3,95 m
Wysokość 11,76 m
Powierzchnia nośna 122,6 m²
Dane operacyjne
Liczba miejsc
do 189

Airbus A320neo – odmiana Airbusa A320, stanowiąca modernizację rodziny A320. Model ten jest ostatnim krokiem programu A320Enhanced (A320E). Główną zmianę w stosunku do modelu A320 stanowią nowe silniki – CFM International LEAP-1A lub Pratt & Whitney PW1100G oraz winglety (większe zaokrąglone końcówki skrzydeł).

Wersje[edytuj | edytuj kod]

A320neo[edytuj | edytuj kod]

24 listopada 2015 roku poinformowano o zakończeniu certyfikacji wąskokadłubowych samolotów pasażerskich rodziny A320neo wyposażonych w jednostki napędowe Pratt & Whitney Pure Power PW1100G-JM. Uzyskano w ten sposób równocześnie dwa certyfikaty European Aviation Safety Agency oraz Federal Aviation Administration[2]. W procesie certyfikacji uczestniczyły trzy maszyny testowe, które w ramach wymagań spędziły w powietrzu łącznie 1070 godzin, wykonując 350 lotów. Z tego 300 godzin nalotu wykonał egzemplarz w standardowej konfiguracji pasażerskiej, symulując normalne operacje w ramach regularnych połączeń. Program certyfikacji trwał 14 miesięcy. Terminowe uzyskanie certyfikatów EASA i FAA dało możliwości ich dostarczania. A320neo jest najczęściej kupowanym modelem z rodziny A320, do czasu rozpoczęcia dostaw zebrano ponad 3000 potwierdzonych zamówień na ten typ. Do testów i certyfikacji przeznaczono łącznie cztery A320neo oraz po dwa A321neo i 319neo.

Wariant A320neo ma charakteryzować się niższym zużyciem paliwa o 15% w stosunku do aktualnego. Do 2020 roku zużycie paliwa ma być obniżone nawet do 20%. Nowy model ma również emitować mniej hałasu oraz spalin. Modyfikacją wprowadzoną przez konstruktorów jest też nowa aranżacja kabiny pasażerskiej nazwana Cabin Flex z możliwością zabrania dodatkowych 20 pasażerów bez utraty komfortu podróży[3].

Z powodów problemów technicznych z silnikami PW1100G, które wymagały 3 minutowego rozruchu Qatar Airways nie zgodziły się na odbiór samolotów, który planowano na grudzień 2015[4]. Pierwszy samolot napędzany silnikami PW1100G dostarczono do Lufthansy 12 lutego 2016[5]. Pierwszy A320neo z silnikami CFM LEAP-1A dostarczono 19 lipca 2016 do Pegasus Airlines[6]. Z powodu zbyt wolnych dostaw podzespołów do silników, w tym aluminiowo-tytanowych łopat wirników, Pratt & Whitney musiał spowolnić dostawy silników do 150 w 2016 i 350 szt. w 2017 roku[7]. Z tego powodu w kwietniu 2016 ponad 20 A320neo nie mogło być dostarczonych oczekując na zamontowanie silników[8].

A321neo[edytuj | edytuj kod]

9 lutego 2016 w Hamburgu oblatano wydłużoną o prawie 7 metrów wersję A320, zabierająca ok. 40 dodatkowych pasażerów. Pierwszy z dwóch prototypów napędzały silniki CFM International Leap-1A, ponieważ PW1100G-JM znajdował się w fazie usuwania problemów z chłodzeniem[9]. Faza testów i certyfikacji została wstrzymana na kilka tygodni w celu dokonania napraw po tym jak pierwszy prototyp uderzył częścią ogonową w ziemię[10]. Drugi egzemplarz z silnikami Pratt & Whitney PW1135G-JM wykonał pierwszy lot 9 marca 2016[11]. A321neo z silnikami PW uzyskał wspólny certyfikat typu EASA i FAA 15 grudnia 2016[12]. Wersja z silnikami Leap-1A uzyskała je 1 marca 2017[13].

Samolot o standardowej pojemności 164-206 pasażerów (maksymalnie 240 miejsc) cieszy się równie dużym zainteresowaniem linii co wersja podstawowa, przed rozpoczęciem dostaw Airbus zebrał zamówienia na 1388 sztuk. Samolot jest o dwa metry dłuższy od zaprezentowanego w marcu 2017 Boeinga 737 MAX 9, którego do tego czasu zamówiono w ilości 418 sztuk[14]. W odpowiedzi Boeing zapowiedział stworzenie większej wersji Boeing 737 MAX 10[15]. Sprzedaż MAX 10 ruszyła na Paris Air Show pod koniec lipca 2017 i przekroczyła 250 sztuk kosztem konwersji zamówień z MAX 9 na MAX 10, w tym 100 sztuk MAX 10 zamówiły United Airlines[16]. Oprócz 737 MAX 10X Boeing rozważa koncept New Mid-range Aircraft (NMA lub 797) dla 190-210 pasażerów w konfiguracji klasowej o zasięgu 7400-8300 km, który jest poszukiwany dla połączeń transkontynentalnych wśród linii tj. United Airlines, Delta Air Lines, Alaska Airlines, Air Canada[17]. A321 swoimi rozmiarami wypełnia dolny segment środka rynku (znany jako MOM) zajmowany także przez nieprodukowany od 2004 roku Boeing 757-200[18]. Dla zastąpienia tych maszyn w 2014 roku wprowadzono wersję neo oznaczoną A321LR o zasięgu zwiększonym z 6850 km do 7400 km dzięki zwiększonej masie startowej z 93,5 do 97 ton i trzeciemu zbiornikowi paliwa pod podłogą[19]. Linie Norwegian Air Shuttle w 2016 zamówiły 30 A321LR do lotów transatlantyckich[20]. W 2015 roku największy użytkownik A321-200 American Airlines z ponad 200 szt. we flocie wprowadził A321 na połączeniach z Hawajami samoloty oznaczone A321H, które otrzymały sharklety i certyfikat ETOPS do lotów nad oceanem[21]. 5 stycznia 2018 w Hamburgu zaprezentowano A321neo ACF (Airbus Cabin Flex) w konfiguracji maksymalnej 240 pax. Najbardziej znaczące zmiany to nowe położenie wyjść ewakuacyjnych oraz dodanie nawet dwóch rzędów siedzeń w ogonie samolotu poprzez przeniesienie toalet do tyłu i przesunięcie pozostałych foteli. ACF stanie się standardem produkcyjnym dla A321neo od 2020 roku oraz jest bazą dla wersji A321LR[22].

20 kwietnia 2017 dostarczono pierwszy A321neo napędzany silnikami Leap-1A do linii Virgin America (należące do grupy Alaska Airlines)[23]. 7 września 2017 dostarczono pierwszy A321neo z silnikami PW1100G-JM dla All Nippon Airways[24].

A319neo[edytuj | edytuj kod]

31 marca 2017 oblatano model A319neo napędzany silnikami CFM International Leap-1A[25]. Najkrótsza wersja samolotu ma długość 33,8 m i zabiera 140-160 pasażerów. Cieszy się minimalnym zainteresowaniem linii, przed pierwszym lotem zebrano zamówienia na zaledwie 55 sztuk, a do końca 2017 roku liczba ta spadła do 33 szt.

Dostawy[edytuj | edytuj kod]

Dostawy do 31 grudnia 2017
Wersja 2016 2017 Suma
A319neo - - 0
A320neo 68 161 229
A321neo - 20 20
Suma 68 181 249

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Airbus orders & deliveries
  2. Airbus A320neo receives joint EASA and FAA Type Certification, airbus [dostęp 2016-04-18] (ang.).
  3. Passengers bemoan Space-Flex crunch on Lufthansa A320neo, Runway Girl [dostęp 2016-04-18].
  4. Pratt Says Fix for A320neo Engine Delays is Close. ainonline.com, 17 lutego 2017.
  5. Lufthansa: Airbus oficjalnie przekazał A320neo.
  6. Turkey’s Pegasus Airlines receives world's first CFM powered Airbus A320neo.
  7. Pratt needs a year to catch up on A320neo engine deliveries. Flightglobal, 11 listopada 2016.
  8. Undelivered Airbus jets jam parking spaces, hurt cash flow. Reuters, 19 kwietnia 2016.
  9. Oblot A321neo. Altair, 10 lutego 2016.
  10. Przerwane próby A321neo. Altair, 16 lutego 2016
  11. Oblatano A321neo z silnikami PW. Altair 10 marca 2016.
  12. Certyfikaty dla A231neo z silnikami PW. Altair, 16 grudnia 2016.
  13. A321neo powered by CFM LEAP-1A engines receives type certification.
  14. Boeing 737 Max 9 już zmontowany. Altair, 3 marca 2017.
  15. Prezentacja Boeinga 737 Max 9. Altair, 8 marca 2017.
  16. Can The MAX10 Catch The A321neo?
  17. Pontifications: Boeing MAX 10, “797” NMA dominated ISTAT headlines.
  18. Airbus Takes Lead in Orders Race. A321neo Outselling 737 MAX 9 ‘Five to One’.
  19. A321neo. airbus.com, Dostęp: 2017-03-06.
  20. Norwegian selects 30 A321LR for first transatlantic routes. Airbus, 14 lipca 2016.
  21. American Airlines to be first airline to fly Airbus A321s to Hawaii. bizjournals.com, 28 maja 2015.
  22. Airbus rolls out first A321neo ACF.
  23. Pierwszy A321neo dostarczony. Altair, 21 kwietnia 2017.
  24. Pierwszy A321neo dla ANA. Altair, 7 września 2017.
  25. Airbus completes A319neo first flight. Flightglobal, 31 marca 2017.