Alfons V Aragoński
![]() |
Ten artykuł od 2010-02 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
![]() | |
![]() | |
Król Aragonii, Sardynii i Korsyki | |
Okres | |
---|---|
Poprzednik | |
Następca | |
Król Neapolu | |
Okres | |
Poprzednik | |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data urodzenia | |
Data śmierci | |
Ojciec | |
Matka | |
Żona | |
Odznaczenia | |
![]() |
Alfons V Aragoński zwany Wspaniałomyślnym (ur. 1396, zm. 27 czerwca 1458) – król Aragonii, Sardynii i Korsyki i hrabia Barcelony od 1416[1] do 1458 oraz król Neapolu (jako Alfons I) od 1442 do 1458, gonfaloniere papieski.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem Ferdynanda I i jednym z najbardziej zwracających na siebie uwagę władcą epoki renesansu.
Miał kontakty z królestwem Etiopii, w 1428 otrzymał list od władcy Etiopii Yeshaqa I, który proponował zawarcie mariażu oraz sojuszu przeciwko muzułmanom. W 1430[2] zawarł pokój z Egiptem a w 1446 z Cyprem.
W 1421 roku bezdzietna królowa Neapolu Joanna II zaadoptowała Alfonsa w zamian za wsparcie floty aragońskiej w obronie przed flotą Ludwika III Andegaweńskiego. Plany przejęcia rządów w Neapolu jeszcze za życia Joanny nie powiodły się ze względu na bunt mieszkańców Neapolu przeciwko Aragończykom. Do planów zdobycia Neapolu Alfons powrócił w 1435 roku. W bitwie morskiej pod Ponzą flota aragońska poniosła klęskę a sam Alfons trafił do niewoli. Po odzyskaniu wolności zdobył jednak Neapol w 1442 roku[3].
Ożenił się z Marią Kastylijską (córką króla Kastylii – Henryka III Chorowitego i jego żony Katarzyny Lancaster – córki Jana z Gandawy), z którą nie doczekał się dzieci. Spadkobiercą królestwa Neapolu został nieślubny syn Alfonsa V – Ferdynand I Ferrante, natomiast królestwa Aragonii – jego brat Jan II Aragoński.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mary Hollingsworth: The Borgias history's most notorious dynasty. Wyd. I. Londyn: Quercus, 2011, s. 15. ISBN 978-0-85738-916-9.
- ↑ Praca zbiorowa: Historia powszechna - Od imperium Karola Wielkiego do kryzysu XIV wieku. T. 8. Mediaset Group SA, 2007, s. 270. ISBN 978-84-9819-815-7.
- ↑ Wielka Historia Świata - Późne średniowiecze. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona. T. 5. Kraków: Oficyna Wydawnicza Fogra, 2005, s. 239. ISBN 83-85719-89-X.
- ISNI: 0000000395772582
- VIAF: 74665955, 290606108
- ULAN: 500373207
- LCCN: n83234911
- GND: 118648098
- BnF: 13322037b
- SUDOC: 035564040
- SBN: CFIV149125
- NKC: jo20191060647
- BNE: XX826009
- NTA: 070962014
- BIBSYS: 12043540
- PLWABN: 9810704792005606
- NUKAT: n2010145940
- J9U: 987007257504505171
- PTBNP: 878296
- CANTIC: a10394588
- CONOR: 174910819
- ΕΒΕ: 153115
- BLBNB: 000171404
- LIH: LNB:Bxa/;=B2