Alfred Freyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfred Freyer

Alfred Freyer (ur. 11 września 1901 w Dzikowie, zm. 21 grudnia 1927 tamże) – polski lekkoatleta długodystansowiec zwany polskim Nurmim.

Był zawodnikiem klubów IFC Katowice i Polonia Warszawa. 8-krotnie zdobywał mistrzostwo Polski (5000 metrów, 10 000 metrów, maraton, przełaje), 14-krotnie bił rekord Polski (3000 metrów, 5000 metrów, 10 000 metrów, 15 000 metrów, 20 000 metrów, 30 000 metrów, bieg godzinny, maraton), odniósł trzy zwycięstwa w meczach międzypaństwowych.

Był absolwentem Szkoły Realnej w Tarnobrzegu (matura 1918), pracował jako urzędnik. Zginął tragicznie podczas pożaru Pałacu w Dzikowie, ratując dzieła sztuki rodu Tarnowskich[1].

Kształcił się w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu, gdzie w otwartej 1 maja 1927 sali gimnastycznej odsłonięto tablicę jemu poświęconą[2]. Dla uczczenia jego pamięci, od 1978 roku corocznie jesienią odbywa się Międzynarodowy Bieg Nadwiślański im. Alfreda Freyera (niegdyś Memoriał Alfreda Freyera). Od stycznia 1998 jego imię nosi Szkoła Podstawowa nr 3 w Tarnobrzegu[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Freyer / Pożar w Dzikowie. „Żołnierz Polski”, s. 36, 37, Nr 2 z 8 stycznia 1928. 
  2. Alojzy Pawełek: Centralna Wojskowa Szkoła Gimnastyki i Sportów w Poznaniu 1921-1929. Poznań: Główna Księgarnia Wojskowa, 1929, s. 95.
  3. Trochę informacji z lat 1991-1999. sp3.tarnobrzeg.pl. [dostęp 2018-11-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]