Antonio María Javierre Ortas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonio María Javierre Ortas
kardynał prezbiter
Ego vobiscum sum
Kraj działania  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1921
Sietamo
Data i miejsce śmierci 1 lutego 2007
Rzym
Archiwista Świętego Kościoła Rzymskiego i Bibliotekarz Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania 1988 - 1992
prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
Okres sprawowania 1992 – 1996
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja salezjanie
Prezbiterat 24 kwietnia 1949
Nominacja biskupia 20 maja 1976
Sakra biskupia 29 czerwca 1976
Kreacja kardynalska 28 czerwca 1988
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Maria Liberatrice a Monte Testaccio
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 czerwca 1976
Konsekrator Vicente Enrique y Tarancón
Współkonsekratorzy Javier Osés Flamarique
Rosalio José Castillo Lara

Antonio María Javierre Ortas (ur. 21 lutego 1921 w Sietamo, zm. 1 lutego 2007 w Rzymie) – hiszpański duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wstąpił do zakonu salezjan św. Jana Bosco (SDB), pierwsze śluby złożył w 1940. Kształcił się w zakonnych instytucjach edukacyjnych w Huesca, Saragossie, Barcelonie, Geronie i Salamance; uzupełniał studia w Rzymie i Louvain (Belgia, obronił doktorat z teologii). Przyjął święcenia kapłańskie 24 kwietnia 1949. Od 1951 był wykładowcą Papieskiego Athenaeum Salezjańskiego w Turynie, później przeniesionego do Rzymu; w latach 1959-1971 był dziekanem wydziału teologii podstawowej, a 1971-1979 rektorem magnifico tej uczelni. Jako ekspert episkopatu Hiszpanii brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II; uczestniczył w wielu międzynarodowych kongresach teologicznych.

20 maja 1976 został mianowany arcybiskupem tytularnym Mety i sekretarzem watykańskiej Kongregacji Edukacji Katolickiej, sakry biskupiej udzielił mu 29 czerwca 1976 w Huesca kardynał Vicente Enrique y Tarancón, arcybiskup Madrytu. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie oraz w III konferencji generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Puebla (Meksyk, 1979).

28 czerwca 1988 Jan Paweł II mianował go kardynałem, nadając diakonię S. Maria Liberatrice a Monte Testaccio; w lipcu 1988 Javierre Ortas został bibliotekarzem i archiwariuszem Świętego Kościoła Rzymskiego (zastąpił emerytowanego kardynała Alfonsa Marię Sticklera). W styczniu 1992 przeszedł na stanowisko prefekta Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów; po osiągnięciu wieku emerytalnego (75 lat) przeszedł w stan spoczynku w czerwcu 1996.

Reprezentował Jana Pawła II na uroczystościach religijnych i rocznicowych w charakterze specjalnego wysłannika, m.in. na VI Boliwijskim Kongresie Eucharystycznym i Maryjnym w Cochabamba (październik 1997). W styczniu 1999 został promowany do rangi kardynała prezbitera, zachował diakonię S. Maria Liberatrice a Monte Testaccio jako tytuł prezbiterski na zasadzie pro hac vice. Po ukończeniu 80. roku życia w lutym 2001 utracił prawo udziału w konklawe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]