Jorge Medina Estévez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jorge Medina Estévez
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb duchownego Oportet illum crescere
Trzeba, aby On wzrastał
Kraj działania

Chile

Data i miejsce urodzenia

23 grudnia 1926
Santiago

Data i miejsce śmierci

3 października 2021
Santiago

Prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
Okres sprawowania

1996–2002

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

12 czerwca 1954

Nominacja biskupia

18 grudnia 1984

Sakra biskupia

6 stycznia 1985

Kreacja kardynalska

21 lutego 1998
Jan Paweł II

Kościół tytularny

S. Saba

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

30 marca 1985

Miejscowość

Rzym

Miejsce

Bazylika św. Piotra na Watykanie

Konsekrator

Jan Paweł II

Współkonsekratorzy

Eduardo Martínez Somalo
Duraisamy Simon Lourdusamy

Jorge Arturo Augustin Medina Estévez (ur. 23 grudnia 1926 w Santiago, zm. 3 października 2021 tamże) – chilijski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na uczelniach w Santiago – w seminarium i na Pontyfikalnym Uniwersytecie Katolickim; obronił doktoraty z teologii i prawa kanonicznego. Święcenia kapłańskie przyjął 12 czerwca 1954. Wykładał w seminarium w Santiago. W latach 1962–1965 brał udział w Soborze Watykańskim II jako ekspert; pełnił szereg funkcji w archidiecezji Santiago, był m.in. sędzią trybunału archidiecezjalnego oraz kanonikiem kapituły katedralnej, pełnił również funkcję wielkiego kanclerza Pontyfikalnego Uniwersytetu Katolickiego. Jako konsultant współpracował z instytucjami watykańskimi.

18 grudnia 1984 został mianowany biskupem pomocniczym Rancagua, ze stolicą tytularną Thibilis; sakry udzielił mu w Watykanie Jan Paweł II 6 stycznia 1985. W listopadzie 1987 został ordynariuszem Rancagua, a w kwietniu 1993 – biskupem ordynariuszem Valparaiso. Trzy lata później w czerwcu 1996 zrezygnował z rządów w diecezji i przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej. Został promowany do rangi arcybiskupa tytularnego i mianowany proprefektem Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Brał udział w kolejnych sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie.

21 lutego 1998 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, z diakonią San Saba; od lutego 2005 (po promowaniu L. Poggiego do rangi kardynała prezbitera) pełnił funkcję kardynała protodiakona. Wraz z nominacją kardynalską stał się pełnoprawnym prefektem Kongregacji; zrezygnował z tej funkcji w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego w październiku 2002. Kilkakrotnie reprezentował Jana Pawła II (w charakterze specjalnego wysłannika) na uroczystościach religijnych i rocznicowych, m.in. na Narodowym Kongresie Eucharystycznym Meksyku w mieście Meksyk (maj 2000). W kwietniu 2005 jako kardynał protodiakon ogłosił światu wybór nowego papieża Benedykta XVI po konklawe. W grudniu 2006 ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w konklawe; w związku z tym w lutym 2007 został emerytowany z funkcji protodiakona, jego następcą został kardynał Darío Castrillón Hoyos. 1 marca 2008 promowano go do rangi kardynała prezbitera.

Zmarł 3 października 2021 w Santiago.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]