Antylopowiec modry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Antylopa niebieska)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antylopowiec modry
Hippotragus leucophaeus[1]
(Pallas, 1766)
Antylopowiec modry
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopowce
Rodzaj antylopowiec
Gatunek antylopowiec modry
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EX pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Antylopowiec modry[3] (†Hippotragus leucophaeus) – gatunek wymarłego ssaka z rodziny wołowatych, pierwsze duże afrykańskie zwierzę, które wyginęło w czasach historycznych.

Bliski kuzyn antylopowca końskiego i antylopowca szablorogiego, była mniejsze od swoich kuzynów. Występowały w Afryce Południowej, głównie na terenie obecnego RPA, w czasie ostatniej epoki lodowcowej oddzieliły się od swoich kuzynów z małej izolowanej populacji, wykształciła się antylopa niebieska. Zostały wytępione w XIX wieku przez burskich osadników (ich skór używano do produkcji worków na zboże), ostatni osobnik padł w 1800 roku[2][4]. Samce posiadały lirowate rogi, samice były bezrogie. Cecha charakterystyczna to modra (prawie niebieska) barwa futra. Znana przede wszystkim z kilku sztuk skóry i czaszek znalezionych w chatach tubylców.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Hippotragus leucophaeus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Hippotragus leucophaeus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Hippotragus equinus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 września 2010]