Caligae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Współczesna replika
Współczesna replika

Caligae, liczba pojedyncza caliga (łac.) – obuwie noszone przez rzymskich legionistów do centurionów włącznie, rodzaj sandałów.

Ważące około kilograma caligae wykonywano z bydlęcej skóry, z jednego kawałka wycinając cholewę zszywaną w górę pięty. Całość mocowano żelaznymi stożkowatymi ćwiekami na składającej się z kilku warstw skóry podeszwie o grubości 20 milimetrów. Ćwieki były ułożone ergonomicznie co optymalizowało przenoszenie nacisku masy między poszczególnymi częściami stopy. Cholewę wiązano w górę stopy i wokół kostki skórzanym rzemieniem. Dodatkowo cholewa była nacinana co zapewniało wentylację stopy i zmniejszało ryzyko wystąpienia pęcherzy.

Buty nie okrywały palców i były skrojone z uwzględnieniem różnic pomiędzy prawą i lewą stopą, co było w owych czasach nietypowe. Przytwierdzano je rzemieniami pokrywającymi podbicie i dolną część nogi. Zimą sandały ocieplano tkaniną lub futrem. Dodatkowo noszono skórzane lub metalowe cholewy okrywające w całości goleń i czasami skarpety. Jazda rzymska mocowała do butów żelazne lub brązowe ostrogi.

Od takich butów powstał przydomek Gajusza Juliusza Cezara Germanika, którego w dzieciństwie ojciec, wódz rzymski Germanik, pokazywał swoim żołnierzom ubranego w dziecięcy strój legionisty. Pod będącym zdrobnieniem mianem Caligula (bucik) przyszły cesarz przeszedł do historii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nic Fields: Rzymska konnica pomocnicza 14-193 n.e. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2019. ISBN 978-83-7889-939-6.