Amleto Giovanni Cicognani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Amleto Giovanni Cicogani
Kardynał biskup
Ilustracja
Herb duchownego Vigilat nec fatiscit
Kraj działania

Włochy

Data i miejsce urodzenia

24 lutego 1883
Brisighella

Data i miejsce śmierci

17 grudnia 1973
Watykan

Miejsce pochówku

Bazylika św. Klemensa

Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania

12 sierpnia 1961–30 kwietnia 1969

Dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania

24 marca 1972–17 grudnia 1973

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

23 września 1905

Nominacja biskupia

1933
Delegat apostolski w USA
biskup tytularny Laodycei Frygijskiej

Sakra biskupia

23 kwietnia 1933

Kreacja kardynalska

15 grudnia 1958
Jan XXIII

Kościół tytularny

San Clemente

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Krzyża Świętego Rajmunda z Penafort (Hiszpania)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

23 kwietnia 1933

Miejscowość

Rzym

Miejsce

kościół S. Susanna

Konsekrator

Raffaele Carlo Rossi OCD

Współkonsekratorzy

Giuseppe Pizzardo
Carlo Salotti

Amleto Giovanni Cicognani (ur. 24 lutego 1883 w Brisighelli, zm. 17 grudnia 1973 w Watykanie) – włoski duchowny katolicki, kardynał.

Święcenia kapłańskie przyjął w 1905 roku. W 1933 został konsekrowany na arcybiskupa tytularnego Laodycei Frygijskiej i wysłany do USA jako delegat apostolski.

Papież Jan XXIII w 1958 wyniósł go do rangi kardynała prezbitera San Clemente. Sekretarz Kongregacji Kościołów Wschodnich 1959-61, następnie sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej. Uczestniczył w Soborze Watykańskim II i konklawe 1963. W 1969 zrezygnował ze wszystkich zajmowanych funkcji kurialnych. Tytularny biskup Frascati 1962-73. W dniu 1 stycznia 1971 w związku z reformą Pawła VI utracił prawo czynnego udziału w konklawe. Dziekan Kolegium Kardynalskiego i tytularny biskup Ostii od 24 marca 1972 roku.

Cicognani był głównym inicjatorem buntu przeciw rosnącej niemoralności w amerykańskim kinie w okresie ery Pre-Code. Podjęte przez niego działania doprowadziły do utworzenia w 1933 Katolickiego Legionu Przyzwoitości (rok później przemianowanego na Legion Przyzwoitości). Organizacja ta zajmowała się kontrolą i egzekwowaniem standardów przyzwoitości oraz bojkotem filmów, których treść uznawano za obraźliwą[1]

Zmarł w wieku 90 lat i został pochowany w rzymskiej bazylice San Clemente.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thomas Patrick Doherty: Pre-Code Hollywood: Sex, Immorality, and Insurrection in American Cinema 1930–1934. Columbia University Press, 1999, s. 32–321. ISBN 978-0-231-50012-8. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]