Johann André Forfang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johann André Forfang
Johann André Forfang
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1995
Norwegia Tromsø
Klub Tromsø Skiklubb
Debiut w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (12. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 15 lutego 2015 w Vikersund (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 12 marca 2016 w Titisee-Neustadt
Rekord życiowy 245,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (19 marca 2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Pjongczang 2018 duża druż.
Srebro
Pjongczang 2018 normalna
Mistrzostwa świata
Srebro
Lahti 2017 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Złoto
Tauplitz 2016 drużynowo
Złoto
Oberstdorf 2018 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Ałmaty 2015 indywidualnie
Złoto
Ałmaty 2015 drużynowo
Brąz
Val di Fiemme 2014 drużynowo
Puchar Świata w lotach narciarskich
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2015/2016
Willingen Five
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018
Planica 7
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018

Johann André Forfang (ur. 4 lipca 1995 w Tromsø) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Tromsø Skiklubb. Srebrny indywidualnie na normalnej skoczni i złoty w drużynie medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016 i 2018 i srebrny medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach narciarskich 2015/2016. Złoty indywidualnie oraz złoty i brązowy w drużynie medalista mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym z lat 2014–2015. Medalista mistrzostw kraju.

Młodszy brat Daniela Forfanga, również skoczka narciarskiego[1].

Jego rekord życiowy wynosi 245,5 metra. Ustanowił go na Vikersundbakken w Vikersund 19 marca 2017[2][3].

Spis treści

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Lata 2011–2014[edytuj | edytuj kod]

9 grudnia 2011 zadebiutował w zawodach FIS Cup. W norweskim Notodden zajął 16. miejsce. 28 stycznia 2012 w Bischofshofen po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. Został zdyskwalifikowany. Dzień później zajął 47. miejsce[4].

W sezonie 2012/2013 zdobył pierwsze punkty Pucharu Kontynentalnego. W styczniu 2013 w Zakopanem zajął 19. miejsce, zaś 9 marca w Vikersund odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach tego cyklu. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013, zajmując 38. miejsce w zawodach indywidualnych[5].

1 lutego 2014 zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2014[6].

Sezon 2014/2015[edytuj | edytuj kod]

5 grudnia 2014 w Lillehammer wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, jednak został w nich zdyskwalifikowany za nieprzepisowy kombinezon. W kolejnym tygodniu wystąpił w Pucharze Kontynentalnym w Renie. Zajął tam dwukrotnie drugie i raz pierwsze miejsce. Wyniki te sprawiły, że Forfang otrzymał powołanie na zawody Pucharu Świata w Engelbergu. W swoim debiucie w cyklu 20 grudnia 2014 zajął 12. pozycję. W kolejnych zawodach Pucharu Świata odbywających się w grudniu i styczniu Forfang regularnie zdobywał punkty, zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce[7].

Na początku lutego 2015 wystąpił w zawodach skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2015 w Ałmaty, zdobywając złoty medal zarówno w konkursie indywidualnym, jak i drużynowym. 15 lutego 2015 stanął na najniższym stopniu podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata na mamuciej skoczni Vikersundbakken. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej został zdyskwalifikowany, zaś na skoczni dużej zajął 18. miejsce. W konkursie drużynowym nie wystartował. W marcowych zawodach jeszcze dwukrotnie zajął miejsca w pierwszej dziesiątce Pucharu Świata[7]. Sezon zakończył na 23. miejscu klasyfikacji generalnej i 8. miejscu klasyfikacji Pucharu Świata w lotach[8].

Sezon 2015/2016[edytuj | edytuj kod]

Od początku sezonu Forfang znajdował się w czołówce Pucharu Świata 2015/2016. 6 grudnia w Lillehammer stanął na najniższym stopniu podium. Wynik ten powtórzył 13 grudnia w Niżnym Tagile. We wszystkich konkursach 64. Turnieju Czterech Skoczni zajął miejsca w pierwszej dziesiątce. W rozgrywanych na skoczni Kulm w Tauplitz/Bad Mitterndorf Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016 zajął 4. miejsce indywidualnie po skokach na odległość 230, 216,5 i 240 metrów. W konkursie drużynowym wraz z Andersem Fannemelem, Danielem-André Tande oraz Kennethem Gangnesem zdobył złoty medal[9].

31 stycznia 2016 w Sapporo zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Świata. Taki sam wynik uzyskał 13 lutego na skoczni mamuciej w Vikersund. Po pięciu kolejnych konkursach zakończonych w pierwszej dziesiątce 12 marca w Titisee-Neustadt odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata. W kończącym sezon weekendzie na Letalnicy trzykrotnie stanął na podium zawodów indywidualnych, zajmując drugie i dwukrotnie trzecie miejsce[9][10]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2015/2016 Forfang zajął 5. pozycję. Stanął również na najniższym stopniu podium Pucharu Świata w lotach narciarskich 2015/2016[8].

Sezon 2016/2017[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2016/2017 Pucharu Świata Forfang rozpoczął od 24. miejsca w Kuusamo. W kilku kolejnych konkursach nie zdobywał punktów, wobec czego został odsunięty od występów w zawodach najwyższej rangi i na przełomie grudnia i stycznia startował w Pucharze Kontynentalnym. Po dwóch miejscach na podium w Titisee-Neustadt powrócił do Pucharu Świata, gdzie zajął między innymi 6. miejsce w Wiśle[11]. W innych styczniowych zawodach osiągał jednak gorsze wyniki i powtórnie odsunięty został od startów, by przygotowywać się do Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017[12].

Na mistrzostwach Forfang zajął indywidualnie 7. miejsce na skoczni normalnej i 12. na dużej, zaś w zawodach drużynowych zdobył, wraz z Andersem Fannemelem, Danielem-André Tande i Andreasem Stjernenem, srebrny medal. W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, najwyższe – czwarte – w Vikersund[11]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 27. miejscu ze 197 punktami[8].

Sezon 2017/2018[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotnie wystąpił w Letnim Grand Prix 2017, zajmując miejsca w czołowej dziesiątce. 3 października 2017 w Klingenthal ukończył zawody na 3. pozycji[13].

W pierwszej połowie sezonu 2017/2018 Pucharu Świata Forfang zajmował miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Na przełomie listopada i grudnia 2017 stawał na podium w Ruce, gdzie był 2., i w Niżnym Tagile, gdzie zajął 3. pozycję. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018 zajął 8. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym, startując wraz z Robertem Johanssonem, Andreasem Stjernenem i Danielem-André Tande, zdobył złoty medal[13].

We wszystkich zawodach Pucharu Świata rozgrywanych w lutym i marcu 2018 Forfang zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. 4 lutego zwyciężył w konkursie w Willingen, ostatnim przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2018. Indywidualnie na igrzyskach zdobył srebrny medal na skoczni normalnej, przegrywając jedynie z Andreasem Welingerem, zaś na skoczni dużej był 5. W konkursie drużynowym wraz z Tande, Stjernenem i Johanssonem zdobył złoty medal. 23 marca 2018 zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Planicy[13]. W klasyfikacji generalnej cyklu zakończył sezon na 7. miejscu z 821 punktami[8].

Mistrzostwa Norwegii[edytuj | edytuj kod]

Stawał na podium mistrzostw Norwegii. W 2016[14], 2017[15] i 2018[16] zdobywał srebrny medal indywidualnie.

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang srebrny medal (K-98), 5. miejsce (K-125)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang złoty medal[a]

Starty J. A. Forfanga na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.Silver medal.svg 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 106,0 m 109,5 m 250,9 pkt 8,4 pkt Andreas Wellinger
5. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 133,0 m 134,5 m 271,6 pkt 14,1 pkt Kamil Stoch
1.Gold medal.svg 19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 132,5 m 132,0 m 1098,5 pkt (262,0 pkt)

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Szwecja Falun dyskwalifikacja (K-90), 18. miejsce (K-120)
2017 Finlandia Lahti 7. miejsce (K-90), 12. miejsce (K-116)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2017 Finlandia Lahti srebrny medal (K-116)[b]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
DSQ 21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 88,5 m DSQ Rune Velta
18. 26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 118,0 m 127,0 m 209,7 pkt 59,0 pkt Severin Freund
7. 25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 93,0 m 98,5 m 253,1 pkt 17,7 pkt Stefan Kraft
12. 2 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 127,0 m 122,5 m 259,9 pkt 19,4 pkt Stefan Kraft
2.FIS silver medal.png 4 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[b] 126,5 m 138,0 m 1078,5 pkt (274,5 pkt) 25,7 pkt Polska

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Austria Tauplitz 4. miejsce
2018 Niemcy Oberstdorf 8. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2016 Austria Tauplitz złoty medal[c]
2018 Niemcy Oberstdorf złoty medal[d]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
4. 15–16 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 230,0 m 216,5 m 240,0 m[e] [f] 602,0 pkt 38,1 pkt Peter Prevc
1.FIS gold medal.png 17 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[c] 218,5 m 201,5 m 1467,7 pkt (359,2 pkt)
8. 19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 207,0 m 207,5 m 225,5 m [f] 599,2 pkt 52,7 pkt Daniel-André Tande
1.FIS gold medal.png 21 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[d] 214,0 m 217,0 m 1662,2 pkt (405,0 pkt)

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2013 Czechy Liberec 38. miejsce
2015 Kazachstan Ałmaty złoty medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal[g]
2015 Kazachstan Ałmaty złoty medal[h]

Starty J. A. Forfanga na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
38. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 86,5 m 104,5 pkt 179,0 pkt Jaka Hvala
3. Bronze medal with cup.svg 1 lutego 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[g] 94,5 m 94,5 m 1011,4 pkt (239,8 pkt) 15,6 pkt Polska
1.Gold medal with cup.svg 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 101,5 m 103,0 m 269,9 pkt
1.Gold medal with cup.svg 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[h] 99,5 m 99,5 m 893,3 pkt (236,3 pkt)

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 23.
2015/2016 5.
2016/2017 27.
2017/2018 7.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 12 marca 2016 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 144,0 m 143,0 m 265,9 pkt
2. 4 lutego 2018 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 147,5 m 144,5 m 271,4 pkt * WF 2018

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2014/2015 1 1
2015/2016 1 3 4 8
2016/2017
2017/2018 1 2 1 4
Suma 2 5 6 13

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 lutego 2015 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 214,0 m 219,0 m 374,6 pkt 3. 62,1 pkt Severin Freund
2. 6 grudnia 2015 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,5 m 99,5 m 272,5 pkt 3. 5,7 pkt Kenneth Gangnes
3. 13 grudnia 2015 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 127,5 m 140,0 m 253,8 pkt 3. 13,6 pkt Peter Prevc
4. 31 stycznia 2016 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 132,0 m 134,5 m 260,3 pkt 2. 5,6 pkt Anders Fannemel
5. 13 lutego 2016 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 229,0 m 222,0 m 439,4 pkt 2. 18,2 pkt Peter Prevc
6. 12 marca 2016 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 144,0 m 143,0 m 265,9 pkt 1.
7. 17 marca 2016 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 226,0 m 226,0 m 419,0 pkt 2. 7,5 pkt Peter Prevc
8. 18 marca 2016 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 223,5 m 233,0 m 439,8 pkt 3. 7,8 pkt Robert Kranjec
9. 20 marca 2016 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 226,0 m 245,0 m 405,4 pkt 3. 29,6 pkt Peter Prevc
10. 26 listopada 2017 Finlandia Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 136,5 m 142,0 m 298,6 pkt 2. 2,8 pkt Jernej Damjan
11. 2 grudnia 2017 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 129,0 m 141,5 m 264,3 pkt 3. 3,2 pkt Richard Freitag
12. 4 lutego 2018 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 147,5 m 144,5 m 271,4 pkt 1.
13. 23 marca 2018 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 242,0 m 234,5 m 452,2 pkt 2. 3,7 pkt Kamil Stoch

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS225 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Willingen HS145 Willingen HS145 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Kuopio HS100 Trondheim HS140 Oslo HS134 Oslo HS134 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - q - - - 12 19 28 19 12 43 13 14 21 37 16 - - - - 10 3 49 24 11 9 37 9 15 325
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
9 12 3 5 3 14 4 8 4 4 7 9 5 19 2 18 8 2 7 6 10 5 - - 4 1 2 3 3 1240
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
24 46 43 33 q - - - - - - 32 6 42 26 - - - - - - 10 6 4 q 9 197
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
18 2 3 15 7 31 4 7 9 19 13 30 6 7 1 10 5 6 6 9 2 8 821
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 21.
2015/2016 6.
2017/2018 9.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 6.
2018 6.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 2.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 2.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 8.
2015/2016 3.
2016/2017 15.
2017/2018 6.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015 niesklasyfikowany
2016 45.
2017 16.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 3 października 2017 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 123,0 m 253,7 pkt 3. 8,7 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan na 9 września 2018

2015
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS106 Czajkowskij HS140 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 punkty
32 q 38 44 - - - - - - - 0
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- 12 - - - - - - 20 16 48
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - 4 8 - 3 142
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
22 - - - - - 9
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 niesklasyfikowany
2012/2013 48.
2013/2014 59.
2014/2015 32.
2016/2017 27.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 marca 2013 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 119,5 m 111,5 m 268,3 pkt
2. 14 grudnia 2014 Norwegia Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,5 m 131,0 m 270,8 pkt
3. 7 stycznia 2017 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 147,0 m 283,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 marca 2013 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 119,5 m 111,5 m 268,3 pkt 1.
2. 12 grudnia 2014 Norwegia Rena Renabakkene K-99 HS-111 109,0 m 104,0 m 263,9 pkt 2. 6,0 pkt Stephan Leyhe
3. 14 grudnia 2014 Norwegia Rena Renabakkene K-124 HS-139 132,5 m 139,0 m 297,0 pkt 2. 1,8 pkt Manuel Fettner
4. 14 grudnia 2014 Norwegia Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,5 m 131,0 m 270,8 pkt 1.
5. 7 stycznia 2017 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 147,0 m 283,9 pkt 1.
6. 8 stycznia 2017 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 141,5 m 128,0 m 255,9 pkt 2. 5,4 pkt Viktor Polášek

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2016/2017

Sezon 2011/2012
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Erzurum HS109 Erzurum HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Oslo HS106 Oslo HS106 Oslo HS106 Wisła HS134 Wisła HS134 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 punkty
- - - - - - - - - - - - - - 47 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Wisła HS134 Wisła HS134 Liberec HS100 Liberec HS100 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Niżny Tagił HS100 Niżny Tagił HS100 punkty
- - 70 34 54 19 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 14 1 - - 130
Sezon 2013/2014
Rena HS111 Rena HS111 Lahti HS130 Lahti HS130 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Courchevel HS96 Courchevel HS96 Sapporo HS100 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Falun HS100 Falun HS100 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
7 7 31 34 - - - - - - - - - - - - - - - - - 31 28 - 75
Sezon 2014/2015
Rena HS111 Rena HS139 Rena HS139 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Wisła HS134 Wisła HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Brotterode HS117 Lahti HS130 Lahti HS130 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
2 2 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 260
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowski HS106 Czajkowski HS106 punkty
- - - - - 4 5 1 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 275
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2013 86.
2014 82.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2017

2013
Stams HS115 Stams HS115 Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - 23 - - 8
2014
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS140 Trondheim HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - 20 20 22
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
1 Dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  2. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang , Daniel-André Tande, Andreas Stjernen
  3. a b Skład zespołu: Anders Fannemel, Johann André Forfang, Daniel-André Tande, Kenneth Gangnes
  4. a b Skład zespołu: Robert Johansson, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Daniel-André Tande
  5. Nie ustał tego skoku.
  6. a b Seria konkursowa została odwołana.
  7. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Johann André Forfang, Hans Petter Bergquist, Mats Søhagen Berggaard
  8. a b Skład zespołu: Joacim Ødegård Bjøreng, Halvor Egner Granerud, Phillip Sjøen, Johann André Forfang

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Daniel Ludwiński: Johann Andre Forfang wdzięczny bratu. "Daniel był moją inspiracją". sportowefakty.wp.pl, 2015-12-31. [dostęp 2016-04-13].
  2. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-01-10].
  3. Andrzej Mysiak: Niedziela w Vikersund: 12 skoczków z życiówkami, trzy rekordy krajów, dwa - kontynentów. skokinarciarskie.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-04-18].
  4. FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-09-11].
  5. FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-09-11].
  6. Andrzej Mysiak: MŚJ: Polacy ze złotym medalem w drużynie. skokinarciarskie.pl, 2014-02-01. [dostęp 2014-02-23].
  7. a b FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-04-13].
  8. a b c d FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-05-01].
  9. a b FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-04-13].
  10. Adam Bucholz: PŚ w Titisee-Neustadt: Pierwsze w karierze zwycięstwo Johanna Andre Forfanga!. skijumping.pl, 2016-03-12. [dostęp 2016-03-13].
  11. a b FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-04-18].
  12. Martyna Szydłowska: Zaskakujący skład Norwegów na PŚ w Oberstdorfie. skokinarciarskie.pl, 2017-01-30. [dostęp 2017-01-30].
  13. a b c FORFANG Johann Andre - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-05-01].
  14. Dominik Formela: Gangnes mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2016-01-26. [dostęp 2018-05-01].
  15. Piotr Bąk: Daniel–Andre Tande mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2017-01-25. [dostęp 2018-05-01].
  16. Piotr Bąk: Robert Johansson nokautuje w mistrzostwach Norwegii. skijumping.pl, 2018-02-28. [dostęp 2018-05-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]