Droga wojewódzka nr 331

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
DW331
Długość 35 km
Województwa dolnośląskie

Droga wojewódzka nr 331 (DW331) – droga wojewódzka w województwie dolnośląskim. Droga łączy Chocianów z Rynarcicami. Jej długość wynosi 35 km. W Polkowicach łączy się przez 1 km z drogą krajową nr 3.

Historia numeracji[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni lat trasa posiadała różne oznaczenia i kategorie/klasyfikacje:

Numer Kategoria Przebieg Lata obowiązywania Źródło Uwagi
Przed 1945 rokiem droga znajdowała się poza terytorium Polski. Nieznana numeracja w latach 1945 – 1952.
? droga drugorzędna / droga lokalna („droga inna”) ChocianówParchówPolkowiceTarnówekGilówRynarcice do 1970
brak danych o numeracji
• kategorie na podstawie materiałów źródłowych
x339 droga państwowa V klasy: do 1985 r.
droga krajowa: od 1 X 1985[1]
Chocianów – Parchów – Polkowice (– BarszówRudna) 1970–1986 Województwo wrocławskie: sieć dróg państwowych 1:300 000, 1970.

• kategoria na podstawie źródła
• na mapach i atlasach samochodowych PPWK oznaczana jako droga lokalna („inna”) bez numeracji[2][3]
• litera x była przypisana do tablic rejestracyjnych z ówczesnego województwa wrocławskiego
• w materiale źródłowym nie występują miejscowości Tarnówek, Żelazny Most i Rynarcice – w nawiasie podano zamieszczony przebieg drogi

331

droga krajowa: 1 X 1985–31 XII 1998
droga wojewódzka: od 1 I 1999

Chocianów – Polkowice – Rudna od 14 II 1986
332 Tarnówek – Rynarcice 14 II 1986–31 XII 2009[4] 1 stycznia 2010 r. odcinek włączono do drogi nr 331

Dopuszczalny nacisk na oś[edytuj | edytuj kod]

Od 13 marca 2021 roku na drodze dozwolony jest ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 tony[5], z wyjątkiem miejsc oznaczonych znakiem zakazu B-19.

Do 13 marca 2021 r.[edytuj | edytuj kod]

Wcześniej na całej długości drogi dopuszczalny był ruch pojazdów o maksymalnym nacisku pojedynczej osi nie przekraczającym 8 ton[6].

Miejscowości leżące przy trasie DW331[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 1985 r. nr 14, poz. 60)
  2. Mapa samochodowa Polski 1:1 000 000, wyd. dziesiąte, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1971.
  3. Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. V. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1979, s. 90, 93, 114. ISBN 83-7000-017-7.
  4. Zarządzenie nr 78 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 11 grudnia 2009 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania numerów drogom wojewódzkim [PDF], Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad [dostęp 2021-09-11] (pol.).
  5. Ustawa z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 54)
  6. Art. 41. 1. Po drogach publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

    2. Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz:

    1) dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t,
    2) dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t
    – mając na uwadze potrzebę ochrony dróg oraz zapewnienia ruchu tranzytowego.

    3. Drogi wojewódzkie inne niż drogi określone na podstawie ust. 2 pkt 1, drogi powiatowe oraz drogi gminne stanowią sieć dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.
    Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 470)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]