Nowe Miasteczko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Nowe Miasteczko (ujednoznacznienie).
Nowe Miasteczko
Rynek i wieża ratuszowa
Rynek i wieża ratuszowa
Herb
Herb Nowego Miasteczka
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Nowe Miasteczko
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Danuta Wojtasik
Powierzchnia 3,29 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2 839[1]
862,9 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 68
Kod pocztowy 67-124
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Nowe Miasteczko
Nowe Miasteczko
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Nowe Miasteczko
Nowe Miasteczko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowe Miasteczko
Nowe Miasteczko
Ziemia51°41′27″N 15°44′05″E/51,690833 15,734722
TERC
(TERYT)
4081104064
Urząd miejski
Rynek 2
67-124 Nowe Miasteczko
Strona internetowa

Nowe Miasteczko (niem. Neustädtel) – miasto w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowe Miasteczko.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.

Położenie[edytuj]

Położone nad rzeką Biała Woda, przy zbiegu samochodowej drogi krajowej nr 3 ze Świnoujścia i Szczecina do Jeleniej Góry, Jakuszyc i dalej do Czech oraz dróg wojewódzkich: nr 293 i nr 328. Historycznie miasto leży w granicach Dolnego Śląska.

Ludność, powierzchnia[edytuj]

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 2833 mieszkańców[2].

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 3,29 km²[3].

  • Piramida wieku mieszkańców Nowego Miasteczka w 2014 roku [1].


Piramida wieku Nowe Miasteczko.png

Nazwa[edytuj]

Nowe Miasteczko wśród innych nazw śląskich miejscowości w urzędowym pruskim dokumencie z 1750 roku wydanym w języku polskim w Berlinie[4].

W pruskim urzędowym dokumencie z 1750 roku wydanym języku polskim w Berlinie przez Fryderyka Wielkiego wymieniona jest polska nazwa miejscowości Nowe Miasteczko[5].

Polską nazwę Nowe Miasteczko oraz niemiecką Neustädtel w książce "Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej" wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa[6].

Historia[edytuj]

Widok rynku we wczesnych latach 70

Pierwsze wzmianki pojawiają się w dokumentach Henryka III głogowskiego przed 1296 rokiem. Po 1331 roku Nowe Miasteczko wraz z częścią głogowską księstwa zostało podporządkowane Koronie Czeskiej. Do 1386 roku podlegało bezpośrednio pieczy książęcej, później przeszło we władanie rycerzu z rodu Wirsingów. W latach 1649-1776 należało do klasztoru Jezuitów w Otyniu, następnie znalazło się w dobrach księstwa żagańskiego. W XVIII w. przez miasto wiodły ważne trakty pocztowe z Drezna do Poznania i Torunia[7] oraz do Warszawy, którym podróżowali królowie Polski August II Mocny i August III Sas[8]. Trakt ten należał do największych na Śląsku. Dziewiętnastowieczne inwestycje kolejowe – budowa linii WrocławBerlin (ok.1840) i Wrocław – Szczecin (ok. 1855) ominęły Nowe Miasteczko między innymi ze względu na zbyt wysokie ceny dyktowane przez mieszkańców za wykup gruntów pod budowę kolei[potrzebny przypis]. Ostatecznie do miasta dotarła uruchomiona w 1892 lokalna odnoga linii kolejowej KożuchówNiegosławice, obecnie nieczynna. W 1871 miasto zostało częścią Niemiec. W 1945 w wyniku wywołanej i przegranej przez Niemcy II wojny światowej miasto zostało włączone do powojennych granic Polski.

Zabytki[edytuj]

Kościół Opatrzności Bożej (dawny ewangelicki)
Ulica Kościuszki

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[9]:

  • zespół urbanistyczno-architektoniczny
  • kościół parafialny pod wezwaniem św. Marii Magdaleny, z XIV wieku, XV/XVI wieku; wyposażenie wnętrza barokowe
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki filialny pod wezwaniem Opatrzności Bożej, zbudowany w latach 1784-1785 w stylu klasycystycznym, 1990 roku, dawny zbór protestancki
  • fundamenty kaplicy, z XV wieku
  • ratusz, renesansowy z XVII w., przebudowany w XVIII wieku-XIX wieku; zbudowany w latach 1664-1665. w miejsce starszego, który uległ spaleniu w 1634 roku; założony na rzucie w kształcie litery L.
  • dom, ul. Głogowska 1
  • dom, ul. Kolejowa 2, z XVIII wieku-XIX wieku
  • dom, ul. Kościelna 1, z połowy XIX wieku
  • domy, ul. Kościuszki 1, 2, 5, 7, 9, z XVIII wieku/XIX wieku
  • dom, ul. 9 Maja 2, z połowy XIX wieku
  • dom, ul. Podgórna 2, z XVIII wieku
  • dom z apteką, Rynek, z XVIII wieku/XIX wieku
  • domy, Rynek 2, 3 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 28, 29, z XVIII wieku/XIX wieku/XX wieku
  • domy, ul. Słowackiego 2, 4, 12, z połowy XIX wieku.

inne zabytki:

Nowe Miasteczko – Gołaszyn

  • kościół filialny pod wezwaniem św. Marcina, gotycki z drugiej połowy XIII wieku, przebudowany w XV wieku, w połowie XVI wieku, w 1883 roku, murowany z kamienia polnego
    • ogrodzenie z bramką, z XVI wieku
  • zespół folwarczny, ul. Gołaszyn 12, z XVIII wieku-XIX wieku:
    • dwa domy mieszkalne
    • budynek mieszkalno-gospodarczy
    • obora
    • chlewnia
    • stodoła

inne zabytki:

Sport[edytuj]

Współpraca międzynarodowa – miasta partnerskie[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]