Przejdź do zawartości

Drzewo na saboty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Drzewo na saboty
L’albero degli zoccoli
Ilustracja
Mènec na wozie (kadr z filmu)
Gatunek

dramat historyczny

Data premiery

1978
1980 (Polska)[1]

Kraj produkcji

Włochy

Język

włoski

Czas trwania

186 min

Reżyseria

Ermanno Olmi

Scenariusz

Ermanno Olmi

Muzyka

Johann Sebastian Bach

Zdjęcia

Ermanno Olmi

Scenografia

Enrico Tovaglieri

Kostiumy

Francesca Zucchelli

Montaż

Ermanno Olmi

Adagio z Ich Steh mit einem Fuß im Grabe Bacha.

Drzewo na saboty (wł. L’albero degli zoccoli) – włoski dramat filmowy z 1978 roku w reżyserii Ermanno Olmiego.

W 1995, z okazji stulecia narodzin kina, film znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[2].

Realizacja

[edytuj | edytuj kod]

Obraz zrealizowano głównie w dialekcie bergamasco z udziałem aktorów nieprofesjonalnych, mieszkańców okolic Bergamo[3]. Film kręcono głównie w Bassa Bergamasca(inne języki) w Lombardii, we wsiach i w plenerach nad Naviglio di Brescia(inne języki). Miejscowości wymieniane w publikacjach dotyczących filmu, to m.in.: Palosco (cascina Roggia Sale), Cividate al Piano, Martinengo, Mornico al Serio, Cortenuova, Treviglio, Pontoglio. Ujęcia nad Naviglio Grande zrealizowano w okolicach Castelletto di Cuggiono, Bernate Ticino, Robecco sul Naviglio i Abbiategrasso[4][5].

Fabuła

[edytuj | edytuj kod]

Mała lombardzka wioska nieopodal Bergamo od jesieni 1897 do lata 1898 roku. Żyje tu wiele biednych chłopskich rodzin. Wspólnotę, którą tworzą, łączą silne więzi kulturowe i duchowe. Kiedy przychodzi czas oddania właścicielowi farmy sporej części plonów, biedni chłopi oszukują, by zatrzymać choć kilka kilogramów mąki. Gdy miejscowa piękność Maddalena wychodzi za Stefana, cała osada uczestniczy w ślubie i wita młodych, gdy wracają z Mediolanu z adoptowanym dzieckiem. Rodziny wspólnie zarzynają świnię, godzą kłócących się, słuchają opowieści starszych, przyjmują wizyty proboszcza, uczestniczą w nabożeństwach i świętują. Wielką radość budzi cudowne ozdrowienie krowy należącej do ubogiej wdowy[6][3].

Pewnego dnia sześcioletni Mènec wraca ze szkoły ze złamanym drewniakiem. Ojciec spędza całą noc, potajemnie rzeźbiąc mu nowy. Do wykonania buta używa jednak kradzionego drewna. Kiedy prawda wychodzi na jaw, właściciel wyrzuca go z gospodarstwa. Pozostali mieszkańcy patrzą w osłupieniu i bezsilni, gdy Batistì opuszcza wieś z rodziną, wyruszając ku nędzy i niepewnej przyszłości[3].

Główne role

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje

[edytuj | edytuj kod]

31. MFF w Cannes

Cezary 1979

  • Najlepszy film zagraniczny

Nagroda David di Donatello

  • Najlepszy film[3]

Nastro d’argento

  • Reżyser najlepszego filmu (Ermanno Olmi)[3]
  • Najlepsze materiały do scenariusza[3]
  • Najlepszy scenariusz[3]
  • Najlepsze zdjęcia[3]
  • Najlepsze kostiumy (Francesca Zucchelli)[3]

Nagroda Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych

BAFTA

  • Nagroda im. Roberta Flaherty'ego dla najlepszego filmu dokumentalnego[7]

National Board of Review

  • Najlepszy film zagraniczny[8]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Filmy rozpowszechniane w polskich kinach w latach 1944-1989 [online].
  2. Niektóre ważne filmy, czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 2010-04-14].
  3. a b c d e f g h i j k L’albero degli zoccoli. www.cinematografo.it. [dostęp 2025-08-18]. (wł.).
  4. I luoghi dell’Albero degli Zoccoli. www.pianuradascoprire.com. [dostęp 2025-08-18]. (wł.).
  5. Cicloescursione alla scoperta dei luoghi dove Ermanno Olmi ha girato il suo capolavoro. www.aribi.it. [dostęp 2025-08-18]. (wł.).
  6. Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 122. ISBN 978-83-60292-30-3.
  7. a b Nagrody. www.filmweb.pl. [dostęp 2025-08-18].
  8. The Tree of Wooden Clogs. Awards. www.imdb.com. [dostęp 2025-08-18]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]