Życie jest piękne (film 1997)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy filmu z 1997 roku. Zobacz też: inne filmy o tym tytule.
Życie jest piękne
La vita é bella
Gatunek dramat
komedia
wojenny
Rok produkcji 1997
Data premiery Włochy 20 grudnia 1997
Polska 12 marca 1999
Kraj produkcji  Włochy
Język angielski
niemiecki
włoski
Czas trwania 116 min
Reżyseria Roberto Benigni
Scenariusz Vincenzo Cerami
Roberto Benigni
Główne role Roberto Benigni
Giorgio Cantarini
Nicoletta Braschi
Muzyka Nicola Piovani
Zdjęcia Tonino Delli Colli
Scenografia Luigi Urbani
Danilo Donati
Kostiumy Danilo Donati
Montaż Simona Paggi
Produkcja Gianluigi Braschi
Elda Ferri
Wytwórnia Melampo Cinematografica
Cecchi Gori Group Tiger Cinematografica
Dystrybucja BMG Video
Buena Vista International
Cecchi Gori Distribuzione
Miramax Films
Budżet 20 mln USD[1]

Życie jest piękne (wł. La vita è bella) – włoski film z 1997 roku w reżyserii Roberta Benigniego. Reżyser zagrał w nim też główną rolę i był współautorem scenariusza.

Dzieło Roberta Benigniego ciężko jest sklasyfikować, łączy w sobie cechy tak odległych od siebie gatunków jak komedia, dramat, film wojenny i romans. Określano je jako „komedię o Holocauście[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada historię obdarzonego bujną wyobraźnią i poczuciem humoru Guido Orefice, który zakochuje się w pięknej Dorze. Realizuje szalone pomysły, aby tylko zwrócić jej uwagę. Czyni to skutecznie i niedługo ją poślubia. Krótko cieszą się wspólnym życiem i swoim synkiem Giosué. Gdy przychodzi wojna, z uwagi na żydowskie pochodzenie, Guido z synem i wujem zostają zesłani do obozu koncentracyjnego. Dora jedzie za nimi z własnej woli.

Guido ukrywa synka w baraku. Chcąc mu oszczędzić traumatycznych przeżyć, rozpoczyna z nim szczególną grę. Wmawia synkowi, iż ich nowa rzeczywistość jest fikcyjna, a oni sami uczestniczą w zawodach, w których za tysiąc punktów można zdobyć nagrodę - czołg. W tym świecie niezwykłej gry strażnicy obozu muszą być okrutni, ponieważ im także zależy na uzyskaniu nagrody, więc chcą zniechęcić konkurentów do rywalizacji. Pod koniec filmu Giosué „zdobywa” nagrodę i zarazem traci ojca.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Niektórzy krytycy i ocaleni z Holocaustu zarzucali Benigniemu zbyt lekkie potraktowanie tragedii obozów koncentracyjnych i tematu Zagłady Żydów. Wytykano mu także liczne nieścisłości historyczne i merytoryczne w filmie. Jacques Offenbach był pochodzenia żydowskiego, nie grano by więc jego muzyki w kwaterze wojsk hitlerowskich. Nie byłoby tak łatwego dostępu do obozowego radiowęzła. Fikcją byłaby również parodia tłumaczenia przemowy strażnika obozowego.

Wbrew panującemu czasem przekonaniu, żadna ze scen filmu nie była kręcona na terenie Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau, którego dyrekcja z reguły nie zgadza się na udostępnianie przestrzeni poobozowych dla tego typu przedsięwzięć.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film cieszył się ogromnym powodzeniem. Otrzymał siedem nominacji do Oscara i trzy statuetki: za najlepszą pierwszoplanową rolę męską (Roberto Benigni), za najlepszą muzykę (Nicola Piovani) i za najlepszy film nieanglojęzyczny. Obraz zdobył także Wielką Nagrodę Jury na MFF w Cannes, Europejską Nagrodę Filmową za najlepszy film roku i najlepszą rolę męską oraz Nagrodę Publiczności na Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Life Is Beautiful | PowerGrid, powergrid.thewrap.com [dostęp 2018-10-31] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-19] (ang.).
  2. Tadeusz Sobolewski: Wyjrzeć spod klosza. Tygodnik Powszechny. [dostęp 2018-12-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]