Underground (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Underground
Gatunek

komediodramat

Rok produkcji

1995

Data premiery

25 października 1995
5 lipca 1996 (Polska)

Kraj produkcji

Francja
Jugosławia
Niemcy
Węgry

Język

serbski, niemiecki, francuski, angielski, rosyjski

Czas trwania

170 minut

Reżyseria

Emir Kusturica

Scenariusz

Dušan Kovačević, Emir Kusturica

Główne role

Miki Manojlović
Lazar Ristovski
Mirjana Joković

Muzyka

Goran Bregović

Zdjęcia

Vilko Filač

Scenografia

Aleksandar Denić

Kostiumy

Nebojša Lipanović

Montaż

Branka Čeperac

Produkcja

Pierre Spengler

Dystrybucja

Solopan

Nagrody
(nominacja) Czeski Lew najlepszy film Emir Kusturica (nominacja)
Cesar najlepszy film zagraniczny, Emir Kusturica Złota Palma, Vilko Filač (nominacja) Camerimage

Underground – jugosłowiański komediodramat z 1995 roku w reżyserii Emira Kusturicy, na podstawie powieści Dušana Kovačevicia.

Choć film jest w przeważającej części serbskojęzyczny, tytuł filmu jest w języku angielskim. W Jugosławii film był wyświetlany pod tytułem Podzemlje, będącym tłumaczeniem oryginalnego tytułu.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Niemieckie naloty na Belgrad w 1941 roku (zob. kampania bałkańska) zbiegają się z rozpoczęciem rewolty „towarzysza” Marko (Miki Manojlović). Wykorzystując wojenny rozgardiasz towarzyszący klęsce, Marko wciąga swego naiwnego i zapalczywego przyjaciela Czarnego (Lazar Ristovski) w handel bronią, przemyt złota i powstańczą walkę przeciw Niemcom. Marko umieszcza w piwnicy grupę uchodźców, których zachęca do produkcji broni i innych artykułów, a które sprzedaje z ogromnym zyskiem na czarnym rynku. Mimo zakończenia wojny Marko utrzymuje mieszkańców piwnicy w przekonaniu o trwającej wciąż niemieckiej okupacji. Trwa to przez dwadzieścia lat. Więźniowie podziemi harują dzień i noc, tymczasem nad ich głowami Jugosławia ulega kolejnej iluzji – kultowi Tito.

Podziemny teatr cieni upada w 1961 roku podczas wesela; pijana kochanka Marko Natalija (Mirjana Joković) wyznaje jego zdradę Czarnemu. Trzydzieści lat później w 1991 roku Czarny dowodzi jednostką komandosów, która uczestniczy w najbardziej krwawych operacjach wojny domowej. Niewyobrażalne okrucieństwa, gwałty i zbrodnie doprowadzają go do szaleństwa – powraca on do opuszczonej przed trzydziestu laty piwnicy.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]